FLOGVIT
.bible

DanielKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis de fire dyrParallell til statuen i kap 2

Daniel så fire store dyr stige opp fra havet. Dette synet utdyper statuedrømmen og viser de samme fire verdensrikene fra et annet perspektiv.

1

Løve med ørnevinger

Det første var som en løve med ørnevinger. Vingene ble revet av, det ble reist opp og fikk menneskehjerte. Babylon.

v.4
2

Bjørn

Det andre dyret lignet en bjørn. Det var reist opp på den ene siden og hadde tre ribbein i gapet. Media-Persia.

v.5
3

Leopard med fire vinger

Det tredje var som en leopard med fire fuglevinger på ryggen og fire hoder. Grekenland (fire etterfølgeriker).

v.6
4

Skremmende dyr

Det fjerde dyret var fryktelig og skremmende, med store jerntenner. Det hadde ti horn. Romerriket.

v.7
5

Det lille hornet

Mellom hornene kom et lite horn opp. Tre horn ble rykket opp. Hornet hadde øyne og en munn som talte store ord.

v.8
6

Den gamle av dager

Den gamle av dager satte seg. Klærne var hvite som snø, håret som ren ull. Tronen var flammende ild. Dommen ble satt.

v.9, 10
7

Menneskesønnen

Med himmelens skyer kom en som lignet en menneskesønn. Han fikk herredømme, ære og rike - et evig herredømme.

v.13, 14
I det første styringsåret til Belsasar, kongen av Babylon, hadde Daniel ein draum og såg syn medan han låg i senga si. Så skreiv han ned draumen og fortalde hovudinnhaldet.
בִּשְׁנַ֣ת חֲדָ֗ה לְבֵלְאשַׁצַּר֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל דָּנִיֵּאל֙ חֵ֣לֶם חֲזָ֔ה וְחֶזְוֵ֥י רֵאשֵׁ֖הּ עַֽל־מִשְׁכְּבֵ֑הּ בֵּאדַ֙יִן֙ חֶלְמָ֣א כְתַ֔ב רֵ֥אשׁ מִלִּ֖ין אֲמַֽר׃ ‬
Daniel tok til orde og sa: Eg såg i synet mitt om natta, og sjå, dei fire vindane frå himmelen rørte opp det store havet.
עָנֵ֤ה דָנִיֵּאל֙ וְאָמַ֔ר חָזֵ֥ה הֲוֵ֛ית בְּחֶזְוִ֖י עִם־לֵֽילְיָ֑א וַאֲר֗וּ אַרְבַּע֙ רוּחֵ֣י שְׁמַיָּ֔א מְגִיחָ֖ן לְיַמָּ֥א רַבָּֽא׃ ‬
Fire store dyr steig opp frå havet, og kvart av dei var ulikt dei andre.
וְאַרְבַּ֤ע חֵיוָן֙ רַבְרְבָ֔ן סָלְקָ֖ן מִן־יַמָּ֑א שָׁנְיָ֖ן דָּ֥א מִן־דָּֽא׃ ‬
Det første var som ei løve og hadde vengjer som ein ørn. Eg såg på til vengjene vart rivne av, og det vart lyft opp frå jorda og sett på føtene som eit menneske, og det fekk eit menneskehjarte.
קַדְמָיְתָ֣א כְאַרְיֵ֔ה וְגַפִּ֥ין דִּֽי־נְשַׁ֖ר לַ֑הּ חָזֵ֣ה הֲוֵ֡ית עַד֩ דִּי־מְּרִ֨יטוּ גַפַּ֜יהּ וּנְטִ֣ילַת מִן־אַרְעָ֗א וְעַל־רַגְלַ֙יִן֙ כֶּאֱנָ֣שׁ הֳקִימַ֔ת וּלְבַ֥ב אֱנָ֖שׁ יְהִ֥יב לַֽהּ׃ ‬
Og sjå, eit anna dyr, det andre, likna ein bjørn. Det vart reist opp på den eine sida, og det hadde tre ribbein i kjeften mellom tennene. Og dei sa til det: Reis deg, et mykje kjøt!
וַאֲר֣וּ חֵיוָה֩ אָחֳרִ֨י תִנְיָנָ֜ה דָּמְיָ֣ה לְדֹ֗ב וְלִשְׂטַר־חַד֙ הֳקִמַ֔ת וּתְלָ֥ת עִלְעִ֛ין בְּפֻמַּ֖הּ בֵּ֣ין *שניה **שִׁנַּ֑הּ וְכֵן֙ אָמְרִ֣ין לַ֔הּ ק֥וּמִֽי אֲכֻ֖לִי בְּשַׂ֥ר שַׂגִּֽיא׃ ‬
Etter dette såg eg, og sjå, eit anna dyr, som ein leopard. Det hadde fire fuglevengjer på ryggen, og dyret hadde fire hovud, og det fekk makt til å herska.
בָּאתַ֨ר דְּנָ֜ה חָזֵ֣ה הֲוֵ֗ית וַאֲר֤וּ אָֽחֳרִי֙ כִּנְמַ֔ר וְלַ֨הּ גַּפִּ֥ין אַרְבַּ֛ע דִּי־ע֖וֹף עַל־*גביה **גַּבַּ֑הּ וְאַרְבְּעָ֤ה רֵאשִׁין֙ לְחֵ֣יוְתָ֔א וְשָׁלְטָ֖ן יְהִ֥יב לַֽהּ׃ ‬
Etter dette såg eg i nattsynene, og sjå, eit fjerde dyr, skræmande og frykteleg og svært sterkt. Det hadde store tenner av jarn. Det åt og knuste, og det som var att, trakka det ned med føtene. Det var annleis enn alle dyra som var før det, og det hadde ti horn.
בָּאתַ֣ר דְּנָה֩ חָזֵ֨ה הֲוֵ֜ית בְּחֶזְוֵ֣י לֵֽילְיָ֗א וַאֲר֣וּ חֵיוָ֣ה *רביעיה **רְֽבִיעָאָ֡ה דְּחִילָה֩ וְאֵֽימְתָנִ֨י וְתַקִּיפָ֜א יַתִּ֗ירָא וְשִׁנַּ֨יִן דִּֽי־פַרְזֶ֥ל לַהּ֙ רַבְרְבָ֔ן אָֽכְלָ֣ה וּמַדֱּקָ֔ה וּשְׁאָרָ֖א *ברגליה **בְּרַגְלַ֣הּ רָפְסָ֑ה וְהִ֣יא מְשַׁנְּיָ֗ה מִן־כָּל־חֵֽיוָתָא֙ דִּ֣י קֽ͏ָדָמַ֔יהּ וְקַרְנַ֥יִן עֲשַׂ֖ר לַֽהּ׃ ‬
Medan eg såg nøye på horna, sjå, då kom det opp eit anna lite horn mellom dei, og tre av dei første horna vart rivne opp framfor det. Og sjå, dette hornet hadde auge som menneskeauge og ein munn som tala store ord.
מִשְׂתַּכַּ֨ל הֲוֵ֜ית בְּקַרְנַיָּ֗א וַ֠אֲלוּ קֶ֣רֶן אָחֳרִ֤י זְעֵירָה֙ סִלְקָ֣ת *ביניהון **בֵּֽינֵיהֵ֔ן וּתְלָ֗ת מִן־קַרְנַיָּא֙ קַדְמָ֣יָתָ֔א *אתעקרו **אֶתְעֲקַ֖רָה מִן־*קדמיה **קֳדָמַ֑הּ וַאֲל֨וּ עַיְנִ֜ין כְּעַיְנֵ֤י אֲנָשָׁא֙ בְּקַרְנָא־דָ֔א וּפֻ֖ם מְמַלִּ֥ל רַבְרְבָֽן׃ ‬
Eg såg på til tronane vart sette ned, og Den gamle av dagar sette seg. Kleda hans var kvite som snø, og håret på hovudet hans var som rein ull. Trona hans var eldsloge, og hjula på den var brennande eld.
חָזֵ֣ה הֲוֵ֗ית עַ֣ד דִּ֤י כָרְסָוָן֙ רְמִ֔יו וְעַתִּ֥יק יוֹמִ֖ין יְתִ֑ב לְבוּשֵׁ֣הּ ׀ כִּתְלַ֣ג חִוָּ֗ר וּשְׂעַ֤ר רֵאשֵׁהּ֙ כַּעֲמַ֣ר נְקֵ֔א כָּרְסְיֵהּ֙ שְׁבִיבִ֣ין דִּי־נ֔וּר גַּלְגִּלּ֖וֹהִי נ֥וּר דָּלִֽק׃ ‬
Ein elvestraum av eld rann fram frå han. Tusen på tusen tente han, og ti tusen på ti tusen stod framfor han. Retten vart sett, og bøkene vart opna.
נְהַ֣ר דִּי־נ֗וּר נָגֵ֤ד וְנָפֵק֙ מִן־קֳדָמ֔וֹהִי אֶ֤לֶף *אלפים **אַלְפִין֙ יְשַׁמְּשׁוּנֵּ֔הּ וְרִבּ֥וֹ *רבון **רִבְבָ֖ן קֽ͏ָדָמ֣וֹהִי יְקוּמ֑וּן דִּינָ֥א יְתִ֖ב וְסִפְרִ֥ין פְּתִֽיחוּ׃ ‬
Då såg eg, på grunn av lyden av dei store orda som hornet tala – eg såg på til dyret vart drepe og kroppen øydelagd og gjeven over til å brennast i eld.
חָזֵ֣ה הֲוֵ֔ית בֵּאדַ֗יִן מִן־קָל֙ מִלַּיָּ֣א רַבְרְבָתָ֔א דִּ֥י קַרְנָ֖א מְמַלֱּלָ֑ה חָזֵ֣ה הֲוֵ֡ית עַד֩ דִּ֨י קְטִילַ֤ת חֵֽיוְתָא֙ וְהוּבַ֣ד גִּשְׁמַ֔הּ וִיהִיבַ֖ת לִיקֵדַ֥ת אֶשָּֽׁא׃ ‬
Dei andre dyra mista òg makta si, men dei fekk forlenging av livet for ei tid og ei stund.
וּשְׁאָר֙ חֵֽיוָתָ֔א הֶעְדִּ֖יו שָׁלְטָנְה֑וֹן וְאַרְכָ֧ה בְחַיִּ֛ין יְהִ֥יבַת לְה֖וֹן עַד־זְמַ֥ן וְעִדָּֽן׃ ‬
Eg såg i nattsynene, og sjå, med skyene på himmelen kom ein som likna ein menneskeson. Han kom fram til Den gamle av dagar og vart ført fram for han.
חָזֵ֤ה הֲוֵית֙ בְּחֶזְוֵ֣י לֵֽילְיָ֔א וַאֲרוּ֙ עִם־עֲנָנֵ֣י שְׁמַיָּ֔א כְּבַ֥ר אֱנָ֖שׁ אָתֵ֣ה הֲוָ֑ה וְעַד־עַתִּ֤יק יֽוֹמַיָּא֙ מְטָ֔ה וּקְדָמ֖וֹהִי הַקְרְבֽוּהִי׃ ‬
Han fekk herredøme, ære og rike, og alle folk, nasjonar og tungemål skal tena han. Herredømet hans er eit evig herredøme som ikkje skal forgå, og riket hans skal aldri gå til grunne.
וְלֵ֨הּ יְהִ֤יב שָׁלְטָן֙ וִיקָ֣ר וּמַלְכ֔וּ וְכֹ֣ל עַֽמְמַיָּ֗א אֻמַיָּ֛א וְלִשָּׁנַיָּ֖א לֵ֣הּ יִפְלְח֑וּן שָׁלְטָנֵ֞הּ שָׁלְטָ֤ן עָלַם֙ דִּֽי־לָ֣א יֶעְדֵּ֔ה וּמַלְכוּתֵ֖הּ דִּי־לָ֥א תִתְחַבַּֽל׃ פ ‬
Eg, Daniel, vart gripen av uro i ånda mi, og syna i hovudet mitt skremde meg.
אֶתְכְּרִיַּ֥ת רוּחִ֛י אֲנָ֥ה דָנִיֵּ֖אל בְּג֣וֹא נִדְנֶ֑ה וְחֶזְוֵ֥י רֵאשִׁ֖י יְבַהֲלֻנַּֽנִי׃ ‬
Eg gjekk bort til ein av dei som stod der, og bad han om å få vita sanninga om alt dette. Han tala til meg og forklarte meg tydinga av det.
קִרְבֵ֗ת עַל־חַד֙ מִן־קָ֣אֲמַיָּ֔א וְיַצִּיבָ֥א אֶבְעֵֽא־מִנֵּ֖הּ עַֽל־כָּל־דְּנָ֑ה וַאֲמַר־לִ֕י וּפְשַׁ֥ר מִלַּיָּ֖א יְהוֹדְעִנַּֽנִי׃ ‬
Desse fire store dyra er fire kongar som skal stå fram på jorda.
אִלֵּין֙ חֵיוָתָ֣א רַבְרְבָתָ֔א דִּ֥י אִנִּ֖ין אַרְבַּ֑ע אַרְבְּעָ֥ה מַלְכִ֖ין יְקוּמ֥וּן מִן־אַרְעָֽא׃ ‬
Men dei heilage åt Den høgste skal ta imot riket og eiga det til evig tid, ja, i all æve.
וִֽיקַבְּלוּן֙ מַלְכוּתָ֔א קַדִּישֵׁ֖י עֶלְיוֹנִ֑ין וְיַחְסְנ֤וּן מַלְכוּתָא֙ עֽ͏ַד־עָ֣לְמָ֔א וְעַ֖ד עָלַ֥ם עָלְמַיָּֽא׃ ‬
Då ønskte eg å vita sanninga om det fjerde dyret, som var så ulikt alle dei andre, skremmande med jarntenner og bronseklør, som åt og knuste og trakka ned det som var att, med føtene sine.
אֱדַ֗יִן צְבִית֙ לְיַצָּבָ֔א עַל־חֵֽיוְתָא֙ רְבִיעָ֣יְתָ֔א דִּֽי־הֲוָ֥ת שָֽׁנְיָ֖ה מִן־*כלהון **כָּלְּהֵ֑ין דְּחִילָ֣ה יַתִּ֗ירָה *שניה **שִׁנַּ֤הּ דִּֽי־פַרְזֶל֙ וְטִפְרַ֣יהּ דִּֽי־נְחָ֔שׁ אָֽכְלָ֣ה מַדֲּקָ֔ה וּשְׁאָרָ֖א בְּרַגְלַ֥יהּ רָֽפְסָֽה׃ ‬
Og om dei ti horna på hovudet og det andre hornet som voks opp, og som tre horn fall framfor, hornet som hadde auge og ein munn som tala store ord, og som såg større ut enn dei andre.
וְעַל־קַרְנַיָּ֤א עֲשַׂר֙ דִּ֣י בְרֵאשַׁ֔הּ וְאָחֳרִי֙ דִּ֣י סִלְקַ֔ת *ונפלו **וּנְפַ֥לָה מִן־*קדמיה **קֳדָמַ֖הּ תְּלָ֑ת וְקַרְנָ֨א דִכֵּ֜ן וְעַיְנִ֣ין לַ֗הּ וְפֻם֙ מְמַלִּ֣ל רַבְרְבָ֔ן וְחֶזְוַ֖הּ רַ֥ב מִן־חַבְרָתַֽהּ׃ ‬
Eg såg at dette hornet førte krig mot dei heilage og vann over dei,
חָזֵ֣ה הֲוֵ֔ית וְקַרְנָ֣א דִכֵּ֔ן עָבְדָ֥ה קְרָ֖ב עִם־קַדִּישִׁ֑ין וְיָכְלָ֖ה לְהֽוֹן׃ ‬
heilt til Den gamle av dagar kom og dømde til fordel for dei heilage åt Den høgste, og tida kom då dei heilage tok riket i eige.
עַ֣ד דִּֽי־אֲתָ֗ה עַתִּיק֙ יֽוֹמַיָּ֔א וְדִינָ֣א יְהִ֔ב לְקַדִּישֵׁ֖י עֶלְיוֹנִ֑ין וְזִמְנָ֣א מְטָ֔ה וּמַלְכוּתָ֖א הֶחֱסִ֥נוּ קַדִּישִֽׁין׃ ‬
Han sa dette: Det fjerde dyret er eit fjerde rike på jorda, som skal vera ulikt alle andre rike. Det skal sluka heile jorda, trakka henne ned og knusa henne.
כֵּן֮ אֲמַר֒ חֵֽיוְתָא֙ רְבִיעָ֣יְתָ֔א מַלְכ֤וּ *רביעיא **רְבִיעָאָה֙ תֶּהֱוֵ֣א בְאַרְעָ֔א דִּ֥י תִשְׁנֵ֖א מִן־כָּל־מַלְכְוָתָ֑א וְתֵאכֻל֙ כָּל־אַרְעָ֔א וּתְדוּשִׁנַּ֖הּ וְתַדְּקִנַּֽהּ׃ ‬
Dei ti horna er ti kongar som skal stå fram frå dette riket. Etter dei skal ein annan stå fram, han skal vera ulik dei tidlegare, og han skal audmjuka tre kongar.
וְקַרְנַיָּ֣א עֲשַׂ֔ר מִנַּהּ֙ מַלְכוּתָ֔ה עַשְׂרָ֥ה מַלְכִ֖ין יְקֻמ֑וּן וְאָחֳרָ֞ן יְק֣וּם אַחֲרֵיה֗וֹן וְה֤וּא יִשְׁנֵא֙ מִן־קַדְמָיֵ֔א וּתְלָתָ֥ה מַלְכִ֖ין יְהַשְׁפִּֽל׃ ‬
Han skal tala ord mot Den høgste og trøytta ut dei heilage åt Den høgste. Han skal setja seg føre å endra tider og lov, og dei skal gjevast i hans hand for éi tid, tider og ei halv tid.
וּמִלִּ֗ין לְצַ֤ד *עליא **עִלָּאָה֙ יְמַלִּ֔ל וּלְקַדִּישֵׁ֥י עֶלְיוֹנִ֖ין יְבַלֵּ֑א וְיִסְבַּ֗ר לְהַשְׁנָיָה֙ זִמְנִ֣ין וְדָ֔ת וְיִתְיַהֲב֣וּן בִּידֵ֔הּ עַד־עִדָּ֥ן וְעִדָּנִ֖ין וּפְלַ֥ג עִדָּֽן׃ ‬
Men retten skal setjast, og makta hans skal takast frå han og øydeleggjast og tilintetgjerast for alltid.
וְדִינָ֖א יִתִּ֑ב וְשָׁלְטָנֵ֣הּ יְהַעְדּ֔וֹן לְהַשְׁמָדָ֥ה וּלְהוֹבָדָ֖ה עַד־סוֹפָֽא׃ ‬
Riket og herredømet og storleiken åt rika under heile himmelen skal gjevast til folket av dei heilage åt Den høgste. Riket hans er eit evig rike, og alle makter skal tena og lyda han.
וּמַלְכוּתָ֨ה וְשָׁלְטָנָ֜א וּרְבוּתָ֗א דִּ֚י מַלְכְוָת֙ תְּח֣וֹת כָּל־שְׁמַיָּ֔א יְהִיבַ֕ת לְעַ֖ם קַדִּישֵׁ֣י עֶלְיוֹנִ֑ין מַלְכוּתֵהּ֙ מַלְכ֣וּת עָלַ֔ם וְכֹל֙ שָׁלְטָ֣נַיָּ֔א לֵ֥הּ יִפְלְח֖וּן וְיִֽשְׁתַּמְּעֽוּן׃ ‬
Her endar forteljinga. Eg, Daniel, vart svært uroleg i tankane mine, og andletsfargen min endra seg. Men eg gøymde ordet i hjartet mitt.
עַד־כָּ֖ה סוֹפָ֣א דִֽי־מִלְּתָ֑א אֲנָ֨ה דָֽנִיֵּ֜אל שַׂגִּ֣יא ׀ רַעְיוֹנַ֣י יְבַהֲלֻנַּ֗נִי וְזִיוַי֙ יִשְׁתַּנּ֣וֹן עֲלַ֔י וּמִלְּתָ֖א בְּלִבִּ֥י נִטְרֵֽת׃ פ ‬
←→