FLOGVIT
Tema
.bible

GalaterneKapittel 1

+ UndertekstGrunntekstNeste →
Paulus, apostel – ikkje utsend av menneske eller gjennom eit menneske, men gjennom Jesus Kristus og Gud Fader, som reiste han opp frå dei døde –
Παῦλος ἀπόστολος, οὐκ ἀπʼ ἀνθρώπων οὐδὲ διʼ ἀνθρώπου ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ πατρὸς τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν,
og alle syskena som er hos meg, til forsamlingane i Galatia:
καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί, ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας·
Nåde vere med dykk og fred frå Gud Fader og vår Herre Jesus Kristus,
χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς ⸂καὶ κυρίου ἡμῶν⸃ Ἰησοῦ Χριστοῦ,
han som gav seg sjølv for syndene våre, så han kunne fria oss ut frå den noverande vonde verda, etter viljen til Gud, vår Far.
τοῦ δόντος ἑαυτὸν ⸀ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ ⸂αἰῶνος τοῦ ἐνεστῶτος⸃ πονηροῦ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν,
Ham vere æra i all æve og æver! Amen.
ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
Eg undrar meg over at de så raskt vender dykk bort frå han som kalla dykk ved Kristi nåde, til eit anna evangelium,
Θαυμάζω ὅτι οὕτως ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον,
som ikkje er eit anna evangelium. Det er berre nokre som forvirrar dykk og vil forvrengja Kristi evangelium.
ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο· εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.
Men om vi sjølve, eller ein engel frå himmelen, skulle forkynna eit anna evangelium enn det vi forkynte dykk, så skal vedkomande vera forbanna!
ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ ⸀εὐαγγελίζηται ⸀ὑμῖν παρʼ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.
Som vi har sagt før, seier eg no igjen: Om nokon forkynner dykk eit anna evangelium enn det de har teke imot, så skal han vera forbanna!
ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω, εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρʼ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω.
Er det menneske eg no prøver å overtala, eller Gud? Eller søkjer eg å vera til lags for menneske? Om eg framleis prøvde å vera til lags for menneske, ville eg ikkje vera Kristi tenar.
Ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν θεόν; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; ⸀εἰ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην.
For eg kunngjer for dykk, syskena mine, at evangeliet som eg har forkynt, ikkje er av menneskeleg opphav.
Γνωρίζω ⸀γὰρ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπʼ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστιν κατὰ ἄνθρωπον·
For eg har ikkje teke imot det frå noko menneske, og eg vart ikkje opplært i det, men det kom gjennom ei openberring av Jesus Kristus.
οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό, ⸀οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ διʼ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ.
For de har høyrt om korleis eg ein gong levde i jødedomen, at eg forfølgde Guds forsamling over alle grenser og la henne i øyde.
Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὅτι καθʼ ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν,
Eg gjekk lenger i jødedomen enn mange jamaldra i folket mitt, og var endå meir ihuga for tradisjonane frå fedrane mine.
καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων.
Men då Gud, han som hadde skilt meg ut frå mors liv og kalla meg ved sin nåde, fann det for godt
ὅτε δὲ ⸀εὐδόκησεν ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ
å openberra Son sin i meg, så eg skulle forkynna han mellom folkeslaga, då rådførte eg meg ikkje med kjøt og blod.
ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εὐθέως οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι,
Eg drog heller ikkje opp til Jerusalem til dei som var apostlar før meg, men eg drog bort til Arabia og vende sidan tilbake til Damaskus.
οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν.
Så, etter tre år, drog eg opp til Jerusalem for å vitja Kefas, og eg vart hos han i femten dagar.
Ἔπειτα μετὰ ⸂ἔτη τρία⸃ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι ⸀Κηφᾶν, καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε·
Men nokon annan av apostlane såg eg ikkje, berre Jakob, bror til Herren.
ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον, εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ κυρίου.
Det eg skriv til dykk – sjå, framfor Gud: Eg lyg ikkje!
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.
Deretter kom eg til områda i Syria og Kilikia.
ἔπειτα ἦλθον εἰς τὰ κλίματα τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας.
Eg var ukjend av utsjånad for forsamlingane i Judea som er i Kristus.
ἤμην δὲ ἀγνοούμενος τῷ προσώπῳ ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Ἰουδαίας ταῖς ἐν Χριστῷ,
Dei høyrde berre: «Han som før forfølgde oss, forkynner no den trua han ein gong prøvde å øydeleggja.»
μόνον δὲ ἀκούοντες ἦσαν ὅτι Ὁ διώκων ἡμᾶς ποτε νῦν εὐαγγελίζεται τὴν πίστιν ἥν ποτε ἐπόρθει,
Og dei prisa Gud på grunn av meg.
καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν θεόν.
←→