FLOGVIT
.bible

HøysangenKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Hvor vakker du er, min elskede, hvor vakker du er! Øynene dine er som duer bak sløret ditt. Håret ditt er som en flokk geiter som strømmer ned fra Gilead-fjellet.
Kor vakker du er, min kjæraste, kor vakker du er! Auga dine er som duer bak sløret ditt. Håret ditt er som ein flokk geiter som strøymer nedover Gilead-fjellet.
Tennene dine er som en flokk nyklipte sauer som kommer opp fra badet. Alle går parvis, og ingen av dem mangler sin make.
Tennene dine er som ein flokk nyklopte sauer som kjem opp frå vaskinga, alle med tvillingpar, og inga av dei manglar maken.
Leppene dine er som en skarlagenrød tråd, og munnen din er vakker. Kinnene dine er som granatepleskiver bak sløret ditt.
Leppene dine er som ein skarlagenraud tråd, og munnen din er vakker. Tinningane dine er som eit kløyvt granateple bak sløret ditt.
Halsen din er som Davids tårn, bygd i lag på lag. Tusen skjold henger på det, alle krigerhelters skjold.
Halsen din er som Davidstårnet, bygd med rekkjer. Tusen skjold heng på det, alle rundskjolda til krigarane.
Dine to bryster er som to rådyrkalver, tvillinger av en gaselle, som beiter blant liljene.
Dei to brysta dine er som to rådyrkalvar, tvillingar av ei gaselle, som beiter mellom liljene.
Før dagen gryr og skyggene flykter, vil jeg gå til myrraberget og til røkelseåsen.
Før dagen blæs og skyggane flyr bort, vil eg gå til myrrafjellet og til røykelsehaugen.
Alt ved deg er vakkert, min elskede, det finnes ingen feil ved deg.
Du er heiltupp vakker, min kjæraste, det finst ikkje ein lyte på deg.
Kom med meg fra Libanon, min brud, kom med meg fra Libanon! Se ned fra toppen av Amana, fra toppen av Senir og Hermon, fra løvenes huler, fra leopardenes fjell.
Kom med meg frå Libanon, mi brur, kom med meg frå Libanon! Stig ned frå toppen av Amana, frå toppen av Senir og Hermon, frå løvehola, frå leopardfjella.
Du har fanget mitt hjerte, min søster, min brud. Du har fanget mitt hjerte med ett eneste blikk, med én enkelt lenke i halskjedet ditt.
Du har stolen hjartet mitt, mi syster, mi brur. Du har stolen hjartet mitt med eitt einaste blikk frå auga dine, med ei einaste lenkje frå halskjedet ditt.
Hvor skjønn din kjærlighet er, min søster, min brud! Hvor mye bedre er din kjærlighet enn vin, og duften av oljene dine bedre enn alle krydderier.
Kor vakker din kjærleik er, mi syster, mi brur! Kor mykje betre er din kjærleik enn vin, og dufta av oljene dine betre enn all vellukt!
Leppene dine drypper av bikubehonning, min brud. Honning og melk er under din tunge, og duften av klærne dine er som duften av Libanon.
Leppene dine dryp av honning, mi brur. Honning og mjølk er under tunga di, og dufta av kleda dine er som dufta av Libanon.
En lukket hage er du, min søster, min brud, en lukket kilde, en forseglet kilde.
Ein innelåst hage er du, mi syster, mi brur, ei innelåst kjelde, ei forsegla oppkome.
Dine vekster er en paradishage av granatepler med kostelige frukter, hennabusker og nardusplanter,
Skota dine er ein lund av granateple med dei finaste frukter, hennablomar og nardusplanter,
nardus og safran, kalmus og kanel, med alle slags røkelsestrær, myrra og aloë, med alle de fineste krydderier.
nardus og safran, kalmus og kanel, med alle slag røykelsetre, myrra og aloë, med alle dei finaste krydder.
En hagekilde, en brønn med levende vann, og bekker som strømmer fra Libanon.
Ei kjelde i hagane, ei brønn med levande vatn, rennande bekker frå Libanon.
Våkn opp, nordavind! Kom, sønnavind! Blås gjennom min hage, så dens duft kan spre seg. La min elskede komme til sin hage og spise dens kostelige frukter.
Vakna, nordavind! Kom, sunnavind! Blås gjennom hagen min så velluktene kan strøyma ut. Lat min kjæraste koma til hagen sin og eta dei finaste fruktene der.
←→