FLOGVIT
.bible

JobKapittel 33

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Men høyr no på meg, Job, lytt til orda mine!
וְֽאוּלָ֗ם שְׁמַֽע־נָ֣א אִיּ֣וֹב מִלָּ֑י וְֽכָל־דְּבָרַ֥י הַאֲזִֽינָה׃ ‬
Sjå, no opnar eg munnen min, tunga mi talar i ganen.
הִנֵּה־נָ֭א פָּתַ֣חְתִּי פִ֑י דִּבְּרָ֖ה לְשׁוֹנִ֣י בְחִכִּֽי׃ ‬
Orda mine kjem frå eit oppriktig hjarte, leppene mine talar reint det eg veit.
יֹֽשֶׁר־לִבִּ֥י אֲמָרָ֑י וְדַ֥עַת שְׂ֝פָתַ֗י בָּר֥וּר מִלֵּֽלוּ׃ ‬
Guds Ande har skapt meg, pusten frå Den Allmektige gjev meg liv.
רֽוּחַ־אֵ֥ל עָשָׂ֑תְנִי וְנִשְׁמַ֖ת שַׁדַּ֣י תְּחַיֵּֽנִי׃ ‬
Om du kan, så svar meg! Førebu saka di og still deg fram for meg.
אִם־תּוּכַ֥ל הֲשִׁיבֵ֑נִי עֶרְכָ֥ה לְ֝פָנַ֗י הִתְיַצָּֽבָה׃ ‬
Sjå, eg er som deg for Gud, eg òg er forma av leire.
הֵן־אֲנִ֣י כְפִ֣יךָ לָאֵ֑ל מֵ֝חֹ֗מֶר קֹרַ֥צְתִּי גַם־אָֽנִי׃ ‬
Sjå, otten for meg skal ikkje skremma deg, og mi hand skal ikkje liggja tungt på deg.
הִנֵּ֣ה אֵ֭מָתִי לֹ֣א תְבַעֲתֶ֑ךָּ וְ֝אַכְפִּ֗י עָלֶ֥יךָ לֹא־יִכְבָּֽד׃ ‬
Du har sanneleg tala så eg høyrde det, eg høyrde lyden av orda dine:
אַ֭ךְ אָמַ֣רְתָּ בְאָזְנָ֑י וְק֖וֹל מִלִּ֣ין אֶשְׁמָֽע׃ ‬
«Rein er eg, utan brot, skuldfri er eg, det er inga misgjerning i meg.
זַ֥ךְ אֲנִ֗י בְּֽלִ֫י פָ֥שַׁע חַ֥ף אָנֹכִ֑י וְלֹ֖א עָוֺ֣ן לִֽי׃ ‬
Sjå, han finn påskot mot meg, han reknar meg som fienden sin.
הֵ֣ן תְּ֭נוּאוֹת עָלַ֣י יִמְצָ֑א יַחְשְׁבֵ֖נִי לְאוֹיֵ֣ב לֽוֹ׃ ‬
Han set føtene mine i stokken, han vaktar alle vegane mine.»
יָשֵׂ֣ם בַּסַּ֣ד רַגְלָ֑י יִ֝שְׁמֹ֗ר כָּל־אָרְחֹתָֽי׃ ‬
Sjå, i dette har du ikkje rett, vil eg svara deg, for Gud er større enn mennesket.
הֶן־זֹ֣את לֹא־צָדַ֣קְתָּ אֶעֱנֶ֑ךָּ כִּֽי־יִרְבֶּ֥ה אֱ֝ל֗וֹהַ מֵאֱנֽוֹשׁ׃ ‬
Kvifor kranglar du med han? For ikkje noko av det han gjer gjev han rekneskap for.
מַ֭דּוּעַ אֵלָ֣יו רִיב֑וֹתָ כִּ֥י כָל־דְּ֝בָרָ֗יו לֹ֣א־יַעֲנֶֽה׃ ‬
For Gud talar på éin måte, ja på to, men mennesket legg ikkje merke til det.
כִּֽי־בְאַחַ֥ת יְדַבֶּר־אֵ֑ל וּ֝בִשְׁתַּ֗יִם לֹ֣א יְשׁוּרֶֽנָּה׃ ‬
I draumar, i syn om natta, når djup svevn fell over menneska, medan dei slumrar på senga,
בַּחֲל֤וֹם ׀ חֶזְי֬וֹן לַ֗יְלָה בִּנְפֹ֣ל תַּ֭רְדֵּמָה עַל־אֲנָשִׁ֑ים בִּ֝תְנוּמ֗וֹת עֲלֵ֣י מִשְׁכָּֽב׃ ‬
då opnar han øyra til menneska og forseglar åtvaringa si for dei,
אָ֣ז יִ֭גְלֶה אֹ֣זֶן אֲנָשִׁ֑ים וּבְמֹ֖סָרָ֣ם יַחְתֹּֽם׃ ‬
for å venda mennesket bort frå gjerningane sine og halda hovmodet borte frå mannen.
לְ֭הָסִיר אָדָ֣ם מַעֲשֶׂ֑ה וְגֵוָ֖ה מִגֶּ֣בֶר יְכַסֶּֽה׃ ‬
Han sparer sjela hans frå grava og livet hans frå å gå under for sverd.
יַחְשֹׂ֣ךְ נַ֭פְשׁוֹ מִנִּי־שָׁ֑חַת וְ֝חַיָּת֗וֹ מֵעֲבֹ֥ר בַּשָּֽׁלַח׃ ‬
Han blir òg tukta med smerte på senga si, og striden i beina hans er stadig.
וְהוּכַ֣ח בְּ֭מַכְאוֹב עַל־מִשְׁכָּב֑וֹ *וריב **וְר֖וֹב עֲצָמָ֣יו אֵתָֽן׃ ‬
Livet hans vemjast ved brød, og sjela hans ved den beste mat.
וְזִֽהֲמַ֣תּוּ חַיָּת֣וֹ לָ֑חֶם וְ֝נַפְשׁ֗וֹ מַאֲכַ֥ל תַּאֲוָֽה׃ ‬
Kjøtet hans tærest bort så det ikkje er til å sjå, og beina hans som var skjulte, stikk no fram.
יִ֣כֶל בְּשָׂר֣וֹ מֵרֹ֑אִי *ושפי **וְשֻׁפּ֥וּ עַ֝צְמוֹתָ֗יו לֹ֣א רֻאּֽוּ׃ ‬
Sjela hans nærmar seg grava, og livet hans dødens budbringarar.
וַתִּקְרַ֣ב לַשַּׁ֣חַת נַפְשׁ֑וֹ וְ֝חַיָּת֗וֹ לַֽמְמִתִֽים׃ ‬
Om det då finst ein engel for han, ein talsmann, éin av tusen, til å forkynna for mennesket kva som er rett for det,
אִם־יֵ֤שׁ עָלָ֨יו ׀ מַלְאָ֗ךְ מֵלִ֗יץ אֶחָ֥ד מִנִּי־אָ֑לֶף לְהַגִּ֖יד לְאָדָ֣ם יָשְׁרֽוֹ׃ ‬
då er han nådig mot han og seier: «Fri han frå å gå ned i grava, eg har funne løysepenge!»
וַיְחֻנֶּ֗נּוּ וַיֹּ֗אמֶר פְּ֭דָעֵהוּ מֵרֶ֥דֶת שָׁ֗חַת מָצָ֥אתִי כֹֽפֶר׃ ‬
Då blir kjøtet hans friskare enn i ungdomen, han vender attende til sin ungdoms dagar.
רֻֽטֲפַ֣שׁ בְּשָׂר֣וֹ מִנֹּ֑עַר יָ֝שׁ֗וּב לִימֵ֥י עֲלוּמָֽיו׃ ‬
Han bed til Gud, og Gud tek imot han. Han ser Guds andlet med jubel, og Gud gjev mennesket attende si rettferd.
יֶעְתַּ֤ר אֶל־אֱל֨וֹהַּ ׀ וַיִּרְצֵ֗הוּ וַיַּ֣רְא פָּ֭נָיו בִּתְרוּעָ֑ה וַיָּ֥שֶׁב לֶ֝אֱנ֗וֹשׁ צִדְקָתֽוֹ׃ ‬
Han vedkjenner seg for menneska og seier: «Eg synda og fordreide det som var rett, men eg fekk ikkje att som eg fortente.
יָשֹׁ֤ר ׀ עַל־אֲנָשִׁ֗ים וַיֹּ֗אמֶר חָ֭טָאתִי וְיָשָׁ֥ר הֶעֱוֵ֗יתִי וְלֹא־שָׁ֥וָה לִֽי׃ ‬
Han fria sjela hans frå å gå ned i grava, og livet hans skal sjå lyset.»
פָּדָ֣ה *נפשי **נַ֭פְשׁוֹ מֵעֲבֹ֣ר בַּשָּׁ֑חַת *וחיתי **וְ֝חַיָּתוֹ בָּא֥וֹר תִּרְאֶֽה׃ ‬
Sjå, alt dette gjer Gud, to gonger, ja tre, med eit menneske,
הֶן־כָּל־אֵ֭לֶּה יִפְעַל־אֵ֑ל פַּעֲמַ֖יִם שָׁל֣וֹשׁ עִם־גָּֽבֶר׃ ‬
for å føra sjela hans tilbake frå grava, så han kan lysast opp av livsens lys.
לְהָשִׁ֣יב נַ֭פְשׁוֹ מִנִּי־שָׁ֑חַת לֵ֝א֗וֹר בְּא֣וֹר הַֽחַיִּים׃ ‬
Gjev akt, Job, høyr på meg! Tei still, så eg kan tala.
הַקְשֵׁ֖ב אִיּ֥וֹב שְֽׁמַֽע־לִ֑י הַ֝חֲרֵ֗שׁ וְאָנֹכִ֥י אֲדַבֵּֽר׃ ‬
Om du har noko å seia, så svar meg! Tal, for eg ønskjer å gje deg rett.
אִם־יֵשׁ־מִלִּ֥ין הֲשִׁיבֵ֑נִי דַּ֝בֵּ֗ר כִּֽי־חָפַ֥צְתִּי צַדְּקֶֽךָּ׃ ‬
Om ikkje, så høyr på meg! Tei still, og eg vil læra deg visdom.
אִם־אַ֭יִן אַתָּ֥ה שְֽׁמַֽע־לִ֑י הַ֝חֲרֵ֗שׁ וַאֲאַלֶּפְךָ֥ חָכְמָֽה׃ ס ‬
←→