Kain
Den første morderen
Kain var Adams og Evas førstefødte sønn og den første morderen i historien. Han var jordbruker, og da Gud ikke så med velvilje på hans offer mens han godtok Abels, ble Kain sjalu og drepte sin bror. Gud merket ham og sendte ham bort som en flyktning.
Familie
Nøkkelhendingar
Fødselen
Eva fødte Kain og sa: 'Jeg har fått en mann ved Herrens hjelp.' Han ble jordbruker.
1Adam var saman med Eva, kona si. Ho vart med barn og fødde Kain. Då sa ho: «Eg har fått ein mann med hjelp frå Herren.»
וְהָ֣אָדָ֔ם יָדַ֖ע אֶת־חַוָּ֣ה אִשְׁתּ֑וֹ וַתַּ֙הַר֙ וַתֵּ֣לֶד אֶת־קַ֔יִן וַתֹּ֕אמֶר קָנִ֥יתִי אִ֖ישׁ אֶת־יְהוָֽה׃
2Sidan fødde ho Abel, bror hans. Abel vart sauegjetar, medan Kain vart jordbrukar.
וַתֹּ֣סֶף לָלֶ֔דֶת אֶת־אָחִ֖יו אֶת־הָ֑בֶל וַֽיְהִי־הֶ֙בֶל֙ רֹ֣עֵה צֹ֔אן וְקַ֕יִן הָיָ֖ה עֹבֵ֥ד אֲדָמָֽה׃
Offeret
Kain bar fram et offer av markens grøde, men Gud så ikke med velvilje på det, mens han godtok Abels offer.
3Då det hadde gått ei tid, bar Kain fram eit offer til Herren av grøda frå jorda.
וֽ͏ַיְהִ֖י מִקֵּ֣ץ יָמִ֑ים וַיָּבֵ֨א קַ֜יִן מִפְּרִ֧י הֽ͏ָאֲדָמָ֛ה מִנְחָ֖ה לַֽיהוָֽה׃
4Abel bar òg fram eit offer, av dei førstefødde dyra i flokken sin og av det beste fettet deira. Herren såg med velvilje på Abel og offeret hans.
וְהֶ֨בֶל הֵבִ֥יא גַם־ה֛וּא מִבְּכֹר֥וֹת צֹאנ֖וֹ וּמֵֽחֶלְבֵהֶ֑ן וַיִּ֣שַׁע יְהוָ֔ה אֶל־הֶ֖בֶל וְאֶל־מִנְחָתֽוֹ׃
5Men på Kain og offeret hans såg han ikkje med velvilje. Då vart Kain brennande harm, og andletet hans fall.
וְאֶל־קַ֥יִן וְאֶל־מִנְחָת֖וֹ לֹ֣א שָׁעָ֑ה וַיִּ֤חַר לְקַ֙יִן֙ מְאֹ֔ד וַֽיִּפְּל֖וּ פָּנָֽיו׃
Guds advarsel
Gud advarte Kain om at synden lå på lur ved døren, men han kunne herske over den.
6Herren sa til Kain: «Kvifor er du harm, og kvifor fell andletet ditt?
וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־קָ֑יִן לָ֚מָּה חָ֣רָה לָ֔ךְ וְלָ֖מָּה נָפְל֥וּ פָנֶֽיךָ׃
7Er det ikkje slik at om du gjer det gode, kan du lyfte andletet? Men gjer du ikkje det gode, ligg synda på lur ved døra. Ho ønskjer å råda over deg, men du skal herska over henne.»
הֲל֤וֹא אִם־תֵּיטִיב֙ שְׂאֵ֔ת וְאִם֙ לֹ֣א תֵיטִ֔יב לַפֶּ֖תַח חַטָּ֣את רֹבֵ֑ץ וְאֵלֶ֙יךָ֙ תְּשׁ֣וּקָת֔וֹ וְאַתָּ֖ה תִּמְשָׁל־בּֽוֹ׃
Mordet på Abel
Kain lokket Abel ut på marken og drepte ham. Da Gud spurte hvor Abel var, svarte Kain: 'Er jeg min brors vokter?'
8Kain sa noko til Abel, bror sin. Og medan dei var ute på marka, gjekk Kain laus på Abel, bror sin, og drap han.
וַיֹּ֥אמֶר קַ֖יִן אֶל־הֶ֣בֶל אָחִ֑יו וֽ͏ַיְהִי֙ בִּהְיוֹתָ֣ם בַּשָּׂדֶ֔ה וַיָּ֥קָם קַ֛יִן אֶל־הֶ֥בֶל אָחִ֖יו וַיַּהַרְגֵֽהוּ׃
9Då sa Herren til Kain: «Kvar er Abel, bror din?» Han svara: «Det veit eg ikkje. Er eg vaktar for bror min?»
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־קַ֔יִן אֵ֖י הֶ֣בֶל אָחִ֑יךָ וַיֹּ֙אמֶר֙ לֹ֣א יָדַ֔עְתִּי הֲשֹׁמֵ֥ר אָחִ֖י אָנֹֽכִי׃
10Herren sa: «Kva har du gjort? Blodet til bror din ropar til meg frå jorda.
וַיֹּ֖אמֶר מֶ֣ה עָשִׂ֑יתָ ק֚וֹל דְּמֵ֣י אָחִ֔יךָ צֹעֲקִ֥ים אֵלַ֖י מִן־הָֽאֲדָמָֽה׃
Forbannelsen og merket
Gud forbannet Kain til å være flyktning og vandrer, men satte et merke på ham så ingen skulle drepe ham.
11No er du forbanna bort frå jorda, som opna munnen sin for å ta imot blodet til bror din frå di hand.
וְעַתָּ֖ה אָר֣וּר אָ֑תָּה מִן־הָֽאֲדָמָה֙ אֲשֶׁ֣ר פָּצְתָ֣ה אֶת־פִּ֔יהָ לָקַ֛חַת אֶת־דְּמֵ֥י אָחִ֖יךָ מִיָּדֶֽךָ׃
12Når du dyrkar jorda, skal ho ikkje lenger gje deg si kraft. Heimlaus og fredlaus skal du vera på jorda.»
כִּ֤י תַֽעֲבֹד֙ אֶת־הָ֣אֲדָמָ֔ה לֹֽא־תֹסֵ֥ף תֵּת־כֹּחָ֖הּ לָ֑ךְ נָ֥ע וָנָ֖ד תִּֽהְיֶ֥ה בָאָֽרֶץ׃
15Herren sa til han: «Nei, den som drep Kain, skal hemnast sjudobbelt.» Og Herren sette eit merke på Kain, så ingen som møtte han, skulle slå han i hel.
וַיֹּ֧אמֶר ל֣וֹ יְהוָ֗ה לָכֵן֙ כָּל־הֹרֵ֣ג קַ֔יִן שִׁבְעָתַ֖יִם יֻקָּ֑ם וַיָּ֨שֶׂם יְהוָ֤ה לְקַ֙יִן֙ א֔וֹת לְבִלְתִּ֥י הַכּוֹת־אֹת֖וֹ כָּל־מֹצְאֽוֹ׃
16Så gjekk Kain bort frå Herrens andlet og busette seg i landet Nod, austafor Eden.
וַיֵּ֥צֵא קַ֖יִן מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיֵּ֥שֶׁב בְּאֶֽרֶץ־נ֖וֹד קִדְמַת־עֵֽדֶן׃