FLOGVIT
.bible

ÅpenbaringenKapittel 18

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Etter dette såg eg ein annan engel stiga ned frå himmelen. Han hadde stor makt, og jorda vart opplyst av glansen hans.
Han ropa med kraftig røyst og sa: «Fallen, fallen er Babylon den store! Ho har vorte ein bustad for demonar, eit fengsel for kvar urein ande, eit fengsel for kvar urein fugl, og eit tilhald for kvart ureint og forhata dyr.
For alle folkeslag har falle av vinen frå hennar lidenskaplege horeliv. Kongane på jorda har drive hor med henne, og kjøpmennene på jorda har vorte rike av hennar umåtelege luksus.»
Og eg høyrde ei anna røyst frå himmelen som sa: «Gå ut frå henne, folket mitt, så de ikkje får del i syndene hennar og ikkje vert råka av plagene hennar.
For syndene hennar har hoppa seg opp heilt til himmelen, og Gud har kome i hug misgjerningane hennar.
Gjev henne att det ho sjølv har gjeve, og gjev henne dobbelt att for gjerningane hennar. I det begeret ho skjenkte, skjenk dobbelt opp til henne.
Så mykje ho har æra seg sjølv og levd i luksus, så mykje pine og sorg skal de gje henne. For i hjartet sitt seier ho: 'Eg tronar som dronning, eg er ikkje enkje, og sorg skal eg aldri sjå.'
Difor skal plagene hennar koma på éin dag: død og sorg og hungersnaud. Ho skal brennast opp med eld, for mektig er Herren Gud som har dømt henne.
Kongane på jorda, dei som dreiv hor med henne og levde i luksus, skal gråta og slå seg for brystet over henne når dei ser røyken frå brannen hennar.
Dei skal stå langt borte av redsle for pina hennar og seia: «Ve, ve deg, du store by, Babylon, du mektige by! På éin time kom domen over deg.»
Kjøpmennene på jorda græt og syrgjer over henne, for ingen kjøper lasta deira lenger:
last av gull og sølv, dyre steinar og perler, fint lin og purpur, silke og skarlak, alle slag velluktande tre, alle slag ting av elfenbein, alle slag ting av det dyraste tre, av kopar, jarn og marmor,
kanel og balsam, røykjelse, salve og virak, vin og olje, fint mjøl og kveite, storfe og sauer, hestar og vogner, og kroppar og sjeler av menneske.
Fruktene som sjela di hadde lyst på, er borte frå deg. Alt det overdådige og skinande er tapt for deg, og ein skal aldri meir finna det att.
Kjøpmennene som handla med dette og vart rike på henne, skal stå langt borte av redsle for pina hennar. Dei skal gråta og syrgja
og seia: «Ve, ve deg, du store by, du som var kledd i fint lin, purpur og skarlak og pryda med gull, dyre steinar og perler!
På éin time vart all denne rikdomen øydelagd!» Og kvar styrmann og alle som seglar til ulike stader, sjømenn og alle som lever av havet, stod langt borte.
Dei ropa då dei såg røyken frå brannen hennar: «Kva by var lik denne store byen?»
Dei kasta støv på hovuda sine og ropa gråtande og sørgjande: «Ve, ve deg, du store by, der alle som hadde skip på havet, vart rike av rikdomen hennar! På éin time vart ho lagd i øyde.»
Gled deg over henne, du himmel, og de heilage, apostlar og profetar! For Gud har dømt henne for det ho gjorde mot dykk.
Då lyfte ein mektig engel opp ein stein, stor som ein kvernstein, og kasta han i havet og sa: «Slik skal Babylon, den store byen, styrtast ned med vald og aldri meir finnast.
Lyden av harpespelarar og musikarar, fløytespelarar og trompetistar skal aldri meir høyrast i deg. Ingen handverkar av noko slag skal meir finnast i deg, og lyden av kvernstein skal aldri meir høyrast i deg.
Lyset frå lampen skal aldri meir lysa i deg, og røysta til brudgom og brur skal aldri meir høyrast i deg. For kjøpmennene dine var stormennene på jorda, og med trolldomen din vart alle folkeslag førte vill.
I henne vart det funne blod av profetar og heilage og av alle dei som er slakta på jorda.
←→