FLOGVIT
.bible

1. SamuelKapittel 17

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Filistrane samla hæren sin til krig. Dei samla seg ved Soko, som høyrer til Juda, og slo leir mellom Soko og Aseka, ved Efes-Dammim.
Filisterne samlet hærene sine til krig. De samlet seg ved Soko, som tilhører Juda, og slo leir mellom Soko og Aseka, ved Efes-Dammim.
Saul og israelittane samla seg og slo leir i Eikadalen. Dei stilte seg opp til kamp mot filistrane.
Saul og Israels menn samlet seg også og slo leir i Eladalen. Der stilte de seg opp til kamp mot filisterne.
Filistrane stod på fjellet på den eine sida, og israelittane stod på fjellet på den andre sida, og dalen låg mellom dei.
Filisterne sto på fjellet på den ene siden, og israelittene sto på fjellet på den andre siden, med dalen mellom seg.
Då kom det ein kjempe ut frå filistarlægeret. Han heitte Goliat og var frå Gat. Han var seks alner og eit spann høg.
Da kom det en tvekjemper ut fra filisternes leir. Han het Goliat og var fra Gat. Han var seks alen og et spann høy.
Han hadde ein bronsehjelm på hovudet og var kledd i ei skjelbrynje. Brynja vog fem tusen sekel i bronse.
Han hadde en bronsehjelm på hodet og var kledd i en skjellbrynje. Brynjen veide fem tusen sekel bronse.
Han hadde bronseleggskinner på leggjene og eit bronsekastesverd mellom skuldrene.
Han hadde bronseleggskinner på beina og et bronsekastesspyd mellom skuldrene.
Skaftet på spydet hans var som ein vevbom, og spydbladet vog seks hundre sekel jarn. Ein mann som bar skjoldet, gjekk føre han.
Skaftet på spydet hans var som en vevbom, og spydspissen veide seks hundre sekel jern. Skjoldbæreren hans gikk foran ham.
Han stod fram og ropa til dei israelittiske hærrekkjene: «Kvifor dreg de ut til strid? Er ikkje eg filistaren, og de tenarar for Saul? Vel dykk ut ein mann og lat han koma ned til meg!
Han stilte seg opp og ropte til Israels rekker: «Hvorfor rykker dere ut og stiller dere opp til kamp? Er ikke jeg filisteren, og dere Sauls tjenere? Velg dere en mann og la ham komme ned til meg!
Om han kan kjempa mot meg og slå meg, skal vi vera tenarane dykkar. Men om eg vinn over han og slår han, skal de vera våre tenarar og tena oss.»
Hvis han kan kjempe mot meg og slår meg, skal vi være deres tjenere. Men hvis jeg vinner over ham og slår ham, skal dere være våre tjenere og tjene oss.»
Filistaren sa: «I dag hånar eg Israels hærrekkjer! Gjev meg ein mann, så vi kan kjempa mot kvarandre!»
Filisteren sa: «I dag håner jeg Israels rekker! Gi meg en mann, så vi kan kjempe mot hverandre!»
Då Saul og heile Israel høyrde desse orda frå filistaren, vart dei skremde og svært redde.
Da Saul og hele Israel hørte disse ordene fra filisteren, ble de forferdet og fylt av frykt.
David var son til ein efratit frå Betlehem i Juda som heitte Isai. Han hadde åtte søner. På Sauls tid var mannen gammal og langt oppe i åra.
David var sønn av denne efratitten fra Betlehem i Juda som het Isai. Han hadde åtte sønner, og på Sauls tid var mannen gammel og langt oppe i årene.
Dei tre eldste sønene til Isai hadde drege ut i krigen med Saul. Namna på dei tre sønene som drog ut i krigen, var Eliab, den førstefødde, Abinadab, den nest eldste, og Sjamma, den tredje.
Isais tre eldste sønner hadde dratt ut i krigen og fulgt Saul. De tre sønnene som hadde dratt ut i krigen, het Eliab, den førstefødte, Abinadab, den andre, og Sjamma, den tredje.
David var den yngste. Dei tre eldste hadde følgt Saul.
David var den yngste. De tre eldste hadde fulgt Saul.
David gjekk att og fram frå Saul for å gjeta sauene til far sin i Betlehem.
Men David gikk frem og tilbake fra Saul for å gjete farens småfe i Betlehem.
Filistaren kom fram morgon og kveld og stilte seg opp i førti dagar.
Filisteren kom frem morgen og kveld og stilte seg opp i førti dager.
Isai sa til David, son sin: «Ta med deg denne efa med rista korn og desse ti brøda til brørne dine, og skund deg til lægeret.
Isai sa til sin sønn David: «Ta med deg denne efa med ristet korn og disse ti brødene til brødrene dine, og skynd deg til leiren.
Desse ti ostane skal du ta med til høvdingen over tusen. Sjå etter korleis det står til med brørne dine, og ta med eit pant frå dei.»
Disse ti ostestykkene skal du bringe til tusenmannsføreren. Se hvordan det går med brødrene dine, og ta med et pant fra dem.»
Saul og dei og alle israelittane var i Eikadalen og kjempa mot filistrane.
Saul og de og alle Israels menn var i Eladalen og kjempet mot filisterne.
David stod tidleg opp om morgonen, let sauene vera att hos ein vaktar, tok med seg det han skulle og gjekk av stad, slik Isai hadde sagt. Han kom til lægervollen då hæren gjekk ut til slagrekka og ropa krigsrop.
David sto tidlig opp om morgenen, overlot småfeet til en gjeter, tok det han skulle ha med, og gikk av sted slik Isai hadde befalt ham. Han kom til vognborgen nettopp da hæren rykket ut til slaglinjen og hevet krigsropet.
Israel og filistrane stilte seg opp, hærrekkje mot hærrekkje.
Israel og filisterne stilte seg opp med slaglinje mot slaglinje.
David la frå seg sakene sine hos den som passa på utstyret, sprang til hærrekkja og kom og helsa på brørne sine.
David la fra seg sakene hos den som hadde ansvar for utstyret, løp bort til slaglinjen og spurte hvordan det gikk med brødrene sine.
Medan han snakka med dei, kom kjempen, filistaren Goliat frå Gat, opp frå filistrarrekkjene og sa dei same orda som før. Og David høyrde det.
Mens han snakket med dem, kom tvekjemperen opp fra filisternes rekker. Det var filisteren Goliat fra Gat. Han talte som før, og David hørte det.
Då alle israelittane såg mannen, flykta dei frå han og var svært redde.
Da alle Israels menn så mannen, flyktet de fra ham og ble grepet av frykt.
Israelittane sa: «Har de sett denne mannen som kjem opp? Han kjem for å håna Israel. Den som slår han, vil kongen gjera svært rik. Han skal få dotter hans til kone, og familien hans skal vera fri for skattar i Israel.»
Israels menn sa: «Har dere sett denne mannen som kommer opp? Han kommer for å håne Israel. Den som slår ham, vil kongen gi stor rikdom. Han skal få kongens datter og hans fars hus skal bli fritt i Israel.»
David sa til mennene som stod ved sida av han: «Kva skal gjerast for den mannen som slår denne filistaren og tek bort skamma frå Israel? For kven er denne uomskorne filistaren som vågar å håna hæren til den levande Gud?»
David spurte mennene som sto ved siden av ham: «Hva får den som slår denne filisteren og tar bort skammen fra Israel? For hvem er denne uomskårne filisteren som våger å håne den levende Guds hær?»
Folket svara han med dei same orda og sa: «Slik skal det gjerast for den som slår han.»
Folket svarte ham på samme måte: «Slik skal det gjøres for den som slår ham.»
Eliab, den eldste broren hans, høyrde han snakka med mennene. Då vart Eliab sint på David og sa: «Kvifor har du kome hit ned? Og kven har du overlate den vesle saueflokken til i øydemarka? Eg kjenner overmotet ditt og vondskapen i hjartet ditt. Du har berre kome for å sjå på striden!»
Eliab, hans eldste bror, hørte ham snakke med mennene. Da flammet Eliabs vrede opp mot David, og han sa: «Hvorfor har du kommet hit ned? Og hvem har du overlatt de få sauene til i ødemarken? Jeg kjenner ditt hovmod og ditt onde hjerte. Du har bare kommet for å se på krigen.»
David svara: «Kva har eg gjort no? Det var berre eit spørsmål!»
David svarte: «Hva har jeg gjort nå? Jeg bare spurte!»
Han snudde seg bort frå han til ein annan og spurde det same. Folket svara han på same måten som før.
Han vendte seg bort fra ham til en annen og spurte om det samme. Folket ga ham samme svar som før.
Då orda David hadde sagt vart høyrde, fortalde dei det til Saul, og han sende bod etter han.
Det David hadde sagt, ble lagt merke til og fortalt videre til Saul, og han hentet ham.
David sa til Saul: «Lat ingen mista motet på grunn av han! Tenaren din vil gå og kjempa mot denne filistaren.»
David sa til Saul: «Ingen må miste motet på grunn av ham! Din tjener vil gå og kjempe mot denne filisteren.»
Saul sa til David: «Du kan ikkje gå mot denne filistaren og kjempa mot han. Du er berre ein gut, og han har vore krigar frå ungdomen av.»
Men Saul sa til David: «Du kan ikke gå mot denne filisteren og kjempe med ham. Du er bare en gutt, og han har vært krigsmann fra ungdommen av.»
David sa til Saul: «Tenaren din har gjett sauene til far sin. Når det kom ei løve eller ein bjørn og tok eit lam frå flokken,
David sa til Saul: «Din tjener har gjetet farens småfe. Når det kom en løve, ja, til og med en bjørn, og tok et lam fra flokken,
gjekk eg etter han, slo han og berga lammet frå gapet hans. Når han reiste seg mot meg, greip eg han i kjaken, slo han og drap han.
gikk jeg etter den, slo den og reddet lammet fra gapet. Reiste den seg mot meg, grep jeg den i skjegget, slo den og drepte den.
Tenaren din har slege både løve og bjørn. Denne uomskorne filistaren skal gå same vegen, for han har håna hæren til den levande Gud.»
Din tjener har slått både løve og bjørn. Denne uomskårne filisteren skal gå samme vei som dem, for han har hånet den levende Guds hær.»
David sa: «Herren som berga meg frå løva og bjørnen, han skal berga meg frå denne filistaren.» Saul sa til David: «Gå, og måtte Herren vera med deg!»
Og David sa: «Herren, som reddet meg fra løvens og bjørnens klør, han vil også redde meg fra denne filisterens hånd.» Da sa Saul til David: «Gå, og måtte Herren være med deg!»
Saul kledde David i si eiga krigsdrakt, sette ein bronsehjelm på hovudet hans og tok på han ei brynje.
Saul kledde David i sin egen våpenkappe, satte en bronsehjelm på hodet hans og ikledde ham en brynje.
David spente sverdet utanpå krigsdrakta og prøvde å gå, for han hadde ikkje prøvd det før.
David spente sverdet utenpå kappen og prøvde å gå, for han hadde aldri prøvd dette før. Da sa David til Saul: «Jeg klarer ikke å gå med dette, for jeg er ikke vant til det.» Så tok han det av seg.
Han tok staven sin i handa og valde seg ut fem glatte steinar frå bekken og la dei i gjetarveska si. Med slyngja i handa gjekk han mot filistaren.
Han tok staven sin i hånden, valgte seg ut fem glatte steiner fra bekken og la dem i gjetervesken han hadde. Med slyngen i hånden gikk han mot filisteren.
Filistaren kom nærare og nærare David, og mannen som bar skjoldet, gjekk føre han.
Filisteren kom nærmere og nærmere David, og skjoldbæreren gikk foran ham.
Då filistaren såg opp og fekk auge på David, forakte han han, for han var berre ein gut, raudlett og vakker å sjå til.
Da filisteren så opp og fikk øye på David, foraktet han ham, for han var bare en gutt, rødlig og med et vakkert utseende.
Filistaren sa til David: «Er eg ein hund, sidan du kjem mot meg med kjepp?» Og filistaren forbanna David ved gudane sine.
Filisteren sa til David: «Er jeg en hund, siden du kommer mot meg med kjepper?» Og filisteren forbannet David ved sine guder.
Filistaren sa til David: «Kom hit til meg, så skal eg gje kroppen din til fuglane i lufta og dyra på marka!»
Filisteren sa til David: «Kom hit til meg, så skal jeg gi kjøttet ditt til himmelens fugler og markens dyr!»
David svara filistaren: «Du kjem mot meg med sverd og spyd og kastesverd, men eg kjem mot deg i namnet til Herren over hærskarane, Gud over Israels hærrekkjer, han som du har håna.
David svarte filisteren: «Du kommer mot meg med sverd og spyd og kastespyd, men jeg kommer mot deg i Herrens, hærskarenes Guds navn, han som er Gud for Israels hær, som du har hånet.
I dag skal Herren gje deg i mi hand. Eg skal slå deg og hogga hovudet av deg. I dag skal eg gje lika frå filistarlægeret til fuglane i lufta og villdyra på jorda, så heile verda skal vita at det finst ein Gud i Israel.
I dag skal Herren overgi deg i min hånd. Jeg skal slå deg og hugge hodet av deg. I dag skal jeg gi filisterhærens lik til himmelens fugler og jordens dyr, så hele verden skal vite at Israel har en Gud.
Og heile denne forsamlinga skal få vita at Herren ikkje frelser med sverd og spyd. For kampen høyrer Herren til, og han skal gje dykk i våre hender.»
Og hele denne forsamlingen skal vite at det ikke er ved sverd og spyd Herren frelser. For krigen tilhører Herren, og han skal gi dere i vår hånd.»
Då filistaren reiste seg og kom nærare for å møta David, skunda David seg og sprang mot hærrekkja for å møta filistaren.
Da filisteren reiste seg og kom nærmere for å møte David, skyndte David seg og løp mot slaglinjen for å møte filisteren.
David stakk handa ned i veska, tok opp ein stein, slyngde han ut og trefte filistaren i panna. Steinen bora seg inn i panna hans, og han fall med andletet mot jorda.
David stakk hånden i vesken, tok opp en stein, slynget den ut og traff filisteren i pannen. Steinen trengte inn i pannen hans, og han falt med ansiktet mot jorden.
Slik vann David over filistaren med slyngje og stein. Han slo filistaren og drap han, utan å ha sverd i handa.
Slik vant David over filisteren med slynge og stein. Han slo filisteren og drepte ham uten å ha et sverd i hånden.
David sprang bort og stilte seg over filistaren. Han tok sverdet hans, drog det ut av slira, drap han og hogg av hovudet hans med det. Då filistrane såg at kjempa deira var død, flykta dei.
David løp bort og stilte seg over filisteren. Han grep hans sverd, dro det ut av sliren, drepte ham og hogg hodet av ham med det. Da filisterne så at deres helt var død, flyktet de.
Mennene frå Israel og Juda reiste seg med krigsrop og forfølgde filistrane heilt til du kjem til dalen og til portane i Ekron. Falne filistarar låg langs vegen til Sjaarajim og heilt til Gat og Ekron.
Israels og Judas menn reiste seg, hevet krigsrop og forfulgte filisterne til du kommer til en dal og helt til Ekrons porter. Falne filistere lå langs veien fra Sja'arajim helt til Gat og Ekron.
Då israelittane kom tilbake frå å jaga filistrane, plyndra dei lægeret deira.
Da israelittene vendte tilbake fra forfølgelsen av filisterne, plyndret de leiren deres.
David tok hovudet til filistaren og førte det til Jerusalem, men våpna hans la han i teltet sitt.
David tok filisterens hode og brakte det til Jerusalem, men våpnene hans la han i sitt eget telt.
Då Saul såg David gå ut mot filistaren, sa han til Abner, hærføraren: «Kven er far til denne guten, Abner?» Abner svara: «Så sant du lever, konge, det veit eg ikkje.»
Da Saul så David gå ut mot filisteren, spurte han hærføreren Abner: «Hvem er denne gutten sønn av, Abner?» Abner svarte: «Så sant du lever, konge, jeg vet ikke.»
Kongen sa: «Finn ut kven som er far til denne unge mannen.»
Kongen sa: «Finn ut hvem denne unge mannen er sønn av.»
Då David kom tilbake etter å ha slege filistaren, tok Abner han med og førte han fram for Saul. Han hadde hovudet til filistaren i handa.
Da David kom tilbake etter å ha slått filisteren, tok Abner ham med og førte ham fram for Saul. Han hadde filisterens hode i hånden.
Saul spurde han: «Kven er far din, gut?» David svara: «Eg er son til tenaren din Isai frå Betlehem.»
Saul spurte ham: «Hvem er du sønn av, gutt?» David svarte: «Jeg er sønn av din tjener Isai fra Betlehem.»
←→