FLOGVIT
.bible

2. KorinterneKapittel 11

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Eg skulle ønskje de tolte litt dårskap frå meg! Men de toler meg jo.
Ὄφελον ἀνείχεσθέ μου μικρόν ⸀τι ⸀ἀφροσύνης· ἀλλὰ καὶ ἀνέχεσθέ μου.
For eg brenn av gudleg brennhug for dykk. Eg har lova dykk bort til éin mann, for å føra dykk fram for Kristus som ei rein jomfru.
ζηλῶ γὰρ ὑμᾶς θεοῦ ζήλῳ, ἡρμοσάμην γὰρ ὑμᾶς ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ·
Men eg er redd at liksom slangen dåra Eva med list, slik skal tankane dykkar bli førte bort frå den ærlege og reine truskapen mot Kristus.
φοβοῦμαι δὲ μή πως, ὡς ὁ ὄφις ⸂ἐξηπάτησεν Εὕαν⸃ ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ, ⸀φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος ⸂καὶ τῆς ἁγνότητος⸃ τῆς εἰς τὸν Χριστόν.
For om nokon kjem og forkynner ein annan Jesus enn den vi forkynte, eller de tek imot ein annan ande enn den de fekk, eller eit anna evangelium enn det de tok imot, då toler de det gjerne.
εἰ μὲν γὰρ ὁ ἐρχόμενος ἄλλον Ἰησοῦν κηρύσσει ὃν οὐκ ἐκηρύξαμεν, ἢ πνεῦμα ἕτερον λαμβάνετε ὃ οὐκ ἐλάβετε, ἢ εὐαγγέλιον ἕτερον ὃ οὐκ ἐδέξασθε, καλῶς ⸀ἀνέχεσθε.
For eg meiner at eg ikkje står tilbake for desse overapostlane.
λογίζομαι γὰρ μηδὲν ὑστερηκέναι τῶν ὑπερλίαν ἀποστόλων·
Sjølv om eg er uøvd i talekunst, er eg det ikkje i kunnskap. Det har vi vist tydeleg for dykk på alle måtar.
εἰ δὲ καὶ ἰδιώτης τῷ λόγῳ, ἀλλʼ οὐ τῇ γνώσει, ἀλλʼ ἐν παντὶ ⸀φανερώσαντες ἐν πᾶσιν εἰς ὑμᾶς.
Eller gjorde eg synd då eg audmjuka meg sjølv for at de skulle opphøgjast, ved at eg forkynte Guds evangelium for dykk utan betaling?
Ἢ ἁμαρτίαν ἐποίησα ἐμαυτὸν ταπεινῶν ἵνα ὑμεῖς ὑψωθῆτε, ὅτι δωρεὰν τὸ τοῦ θεοῦ εὐαγγέλιον εὐηγγελισάμην ὑμῖν;
Andre forsamlingar plyndra eg ved å ta imot løn frå dei for å tena dykk.
ἄλλας ἐκκλησίας ἐσύλησα λαβὼν ὀψώνιον πρὸς τὴν ὑμῶν διακονίαν,
Og då eg var hos dykk og mangla noko, var eg ikkje til byrde for nokon. For det eg mangla, sørgde brørne som kom frå Makedonia for. På alle måtar har eg passa på å ikkje vera ei byrde for dykk, og det vil eg halda fram med.
καὶ παρὼν πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑστερηθεὶς οὐ κατενάρκησα οὐθενός· τὸ γὰρ ὑστέρημά μου προσανεπλήρωσαν οἱ ἀδελφοὶ ἐλθόντες ἀπὸ Μακεδονίας· καὶ ἐν παντὶ ἀβαρῆ ⸂ἐμαυτὸν ὑμῖν⸃ ἐτήρησα καὶ τηρήσω.
Så sant Kristi sanning er i meg: Denne rosa skal ingen ta frå meg i Akaia-områda.
ἔστιν ἀλήθεια Χριστοῦ ἐν ἐμοὶ ὅτι ἡ καύχησις αὕτη οὐ φραγήσεται εἰς ἐμὲ ἐν τοῖς κλίμασι τῆς Ἀχαΐας.
Kvifor? Fordi eg ikkje elskar dykk? Gud veit at eg gjer det!
διὰ τί; ὅτι οὐκ ἀγαπῶ ὑμᾶς; ὁ θεὸς οἶδεν.
Men det eg gjer, vil eg halda fram med, for å ta frå dei som vil ha eit påskot, det påskotet dei søkjer – så dei i det dei skryt av, skal finnast like med oss.
Ὃ δὲ ποιῶ καὶ ποιήσω, ἵνα ἐκκόψω τὴν ἀφορμὴν τῶν θελόντων ἀφορμήν, ἵνα ἐν ᾧ καυχῶνται εὑρεθῶσιν καθὼς καὶ ἡμεῖς.
For slike menneske er falske apostlar, svikefulle arbeidarar som gjev seg ut for å vera Kristi apostlar.
οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ·
Og det er ikkje å undrast over, for Satan sjølv gjev seg ut for å vera ein lysengel.
καὶ οὐ ⸀θαῦμα, αὐτὸς γὰρ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός·
Difor er det ikkje noko stort om tenarane hans òg gjev seg ut for å vera tenarar for rettferd. Men enden deira skal svara til gjerningane deira.
οὐ μέγα οὖν εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης, ὧν τὸ τέλος ἔσται κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν.
Eg seier det igjen: Lat ingen tru at eg er ein dåre. Men om de gjer det, så ta imot meg som ein dåre, så eg òg kan rosa meg litt.
Πάλιν λέγω, μή τίς με δόξῃ ἄφρονα εἶναι— εἰ δὲ μή γε, κἂν ὡς ἄφρονα δέξασθέ με, ἵνα κἀγὼ μικρόν τι καυχήσωμαι·
Det eg no seier, seier eg ikkje etter Herrens vilje, men som i dårskap, i denne tilliten til å rosa meg.
ὃ λαλῶ οὐ ⸂κατὰ κύριον λαλῶ⸃, ἀλλʼ ὡς ἐν ἀφροσύνῃ, ἐν ταύτῃ τῇ ὑποστάσει τῆς καυχήσεως.
Sidan mange rosar seg på menneskeleg vis, vil eg òg rosa meg.
ἐπεὶ πολλοὶ καυχῶνται ⸀κατὰ σάρκα, κἀγὼ καυχήσομαι.
De toler jo gjerne dårane, de som er så kloke.
ἡδέως γὰρ ἀνέχεσθε τῶν ἀφρόνων φρόνιμοι ὄντες·
De toler det om nokon gjer dykk til slavar, om nokon utnyttar dykk, om nokon tek frå dykk, om nokon opphøgjer seg sjølv, om nokon slår dykk i andletet.
ἀνέχεσθε γὰρ εἴ τις ὑμᾶς καταδουλοῖ, εἴ τις κατεσθίει, εἴ τις λαμβάνει, εἴ τις ἐπαίρεται, εἴ τις ⸂εἰς πρόσωπον ὑμᾶς⸃ δέρει.
Til mi skam må eg seia at vi var for svake til slikt! Men det nokon vågar – eg talar i dårskap – det vågar eg òg.
κατὰ ἀτιμίαν λέγω, ὡς ὅτι ἡμεῖς ⸀ἠσθενήκαμεν· ἐν ᾧ δʼ ἄν τις τολμᾷ, ἐν ἀφροσύνῃ λέγω, τολμῶ κἀγώ.
Er dei hebrearar? Det er eg òg. Er dei israelittar? Det er eg òg. Er dei Abrahams ætt? Det er eg òg.
Ἑβραῖοί εἰσιν; κἀγώ. Ἰσραηλῖταί εἰσιν; κἀγώ. σπέρμα Ἀβραάμ εἰσιν; κἀγώ.
Er dei Kristi tenarar? Eg talar som ein galen – eg er det endå meir! Med langt meir strev, langt fleire fengselsopphald, med overlag mange slag, ofte i livsfare.
διάκονοι Χριστοῦ εἰσιν; παραφρονῶν λαλῶ, ὑπὲρ ἐγώ· ἐν κόποις περισσοτέρως, ἐν ⸂φυλακαῖς περισσοτέρως, ἐν πληγαῖς ὑπερβαλλόντως⸃, ἐν θανάτοις πολλάκις·
Av jødane har eg fem gonger fått førti slag minus eitt.
ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσεράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον,
Tre gonger vart eg slegen med stavar, éin gong vart eg steina, tre gonger lei eg skipbrot, eit heilt døgn dreiv eg omkring på djupet.
τρὶς ἐραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθήμερον ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα·
Ofte på reiser, i fare på elvar, i fare frå røvarar, i fare frå mitt eige folk, i fare frå heidningar, i fare i byar, i fare i øydemarka, i fare på havet, i fare blant falske sysken.
ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις,
I slit og strev, ofte utan søvn, i svolt og tørst, ofte utan mat, i kulde og utan klede.
⸀κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι·
Og i tillegg til alt dette har eg det daglege presset, omsorga for alle forsamlingane.
χωρὶς τῶν παρεκτὸς ἡ ⸀ἐπίστασίς ⸀μοι ἡ καθʼ ἡμέραν, ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν.
Kven vert lokka til fall utan at det brenn i meg?
τίς ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τίς σκανδαλίζεται καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι;
Om eg må rosa meg, vil eg rosa meg av det som viser mi veikskap.
Εἰ καυχᾶσθαι δεῖ, τὰ τῆς ἀσθενείας μου καυχήσομαι.
Gud, vår Herre Jesu Far, han som er velsigna i all æve, veit at eg ikkje lyg.
ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ⸀Ἰησοῦ οἶδεν, ὁ ὢν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας, ὅτι οὐ ψεύδομαι.
I Damaskus heldt guvernøren til kong Aretas vakt over damaskenarane sin by for å gripa meg.
ἐν Δαμασκῷ ὁ ἐθνάρχης Ἁρέτα τοῦ βασιλέως ἐφρούρει τὴν ⸂πόλιν Δαμασκηνῶν⸃ πιάσαι ⸀με,
Men gjennom ei opning i muren vart eg firt ned i ei korg og slapp unna hendene hans.
καὶ διὰ θυρίδος ἐν σαργάνῃ ἐχαλάσθην διὰ τοῦ τείχους καὶ ἐξέφυγον τὰς χεῖρας αὐτοῦ.
←→