FLOGVIT
.bible

GalaterneKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Det eg meiner er dette: Så lenge arvingen er eit barn, er det ingen skilnad mellom han og ein slave, endå han er herre over alt.
Λέγω δέ, ἐφʼ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου κύριος πάντων ὤν,
Han står under formyndarar og forvaltarar heilt til den tida faren har fastsett.
ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός.
Slik var det òg med oss. Då vi var umyndige, var vi slavar under grunnkreftene i verda.
οὕτως καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ⸀ἤμεθα δεδουλωμένοι·
Men då tida var fullkomen, sende Gud Son sin, fødd av ei kvinne, fødd under lova,
ὅτε δὲ ἦλθεν τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον,
for at han skulle kjøpa fri dei som var under lova, så vi kunne få barnekåret.
ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.
Og fordi de er born, har Gud sendt Anden åt Son sin inn i hjarto våre, som ropar: «Abba, Far!»
ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ⸀ἡμῶν, κρᾶζον· Αββα ὁ πατήρ.
Difor er du ikkje lenger slave, men son. Og er du son, då er du òg arving gjennom Gud.
ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος ἀλλὰ υἱός· εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος ⸂διὰ θεοῦ⸃.
Den gongen, då de ikkje kjende Gud, var de slavar under det som av naturen ikkje er gudar.
Ἀλλὰ τότε μὲν οὐκ εἰδότες θεὸν ἐδουλεύσατε τοῖς ⸂φύσει μὴ⸃ οὖσι θεοῖς·
Men no når de har lært Gud å kjenna, eller rettare: no når Gud kjenner dykk, korleis kan de då venda attende til dei veike og fattige grunnkreftene? Vil de på nytt vera slavar under dei?
νῦν δὲ γνόντες θεόν, μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ θεοῦ, πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖα, οἷς πάλιν ἄνωθεν ⸀δουλεύειν θέλετε;
De held dykk til bestemte dagar og månader og høgtider og år.
ἡμέρας παρατηρεῖσθε καὶ μῆνας καὶ καιροὺς καὶ ἐνιαυτούς.
Eg er redd at eg kanskje har slite forgjeves med dykk.
φοβοῦμαι ὑμᾶς μή πως εἰκῇ κεκοπίακα εἰς ὑμᾶς.
Eg bed dykk, sysken: Ver som eg, for eg har vorte som dykk. De har ikkje gjort meg nokon urett.
Γίνεσθε ὡς ἐγώ, ὅτι κἀγὼ ὡς ὑμεῖς, ἀδελφοί, δέομαι ὑμῶν. οὐδέν με ἠδικήσατε·
De veit at det var på grunn av sjukdom i kroppen at eg første gongen forkynte evangeliet for dykk.
οἴδατε δὲ ὅτι διʼ ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς εὐηγγελισάμην ὑμῖν τὸ πρότερον,
Og endå tilstanden min i kroppen var ei prøving for dykk, forakta de meg ikkje og viste meg ikkje frå dykk. Nei, de tok imot meg som ein Guds engel, ja, som Kristus Jesus sjølv.
καὶ τὸν πειρασμὸν ⸀ὑμῶν ἐν τῇ σαρκί μου οὐκ ἐξουθενήσατε οὐδὲ ἐξεπτύσατε, ἀλλὰ ὡς ἄγγελον θεοῦ ἐδέξασθέ με, ὡς Χριστὸν Ἰησοῦν.
Kvar er det vorte av gleda dykkar? For eg kan vitna om at de ville ha rive ut augo dykkar og gjeve meg dei, om det hadde vore mogleg.
⸀ποῦ ⸀οὖν ὁ μακαρισμὸς ὑμῶν; μαρτυρῶ γὰρ ὑμῖν ὅτι εἰ δυνατὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ⸀ἐξορύξαντες ἐδώκατέ μοι.
Har eg no vorte fienden dykkar fordi eg seier dykk sanninga?
ὥστε ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν;
Dei er ivrige etter dykk, men ikkje med gode føremål. Dei vil stengja dykk ute, så de skal verta ivrige etter dei.
ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὐ καλῶς, ἀλλὰ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν, ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε.
Det er godt å verta ivra for med gode føremål til alle tider, ikkje berre når eg er hos dykk.
καλὸν ⸀δὲ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε, καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς,
Mine born, som eg på nytt har fødselsrier med til Kristus har fått skapnad i dykk!
⸀τέκνα μου, οὓς πάλιν ὠδίνω ⸀μέχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν·
Eg skulle ønskja eg kunne vera hos dykk no og tala på ein annan måte, for eg er rådlaus med dykk.
ἤθελον δὲ παρεῖναι πρὸς ὑμᾶς ἄρτι, καὶ ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου, ὅτι ἀποροῦμαι ἐν ὑμῖν.
Sei meg, de som vil vera under lova: Høyrer de ikkje kva lova seier?
Λέγετέ μοι, οἱ ὑπὸ νόμον θέλοντες εἶναι, τὸν νόμον οὐκ ἀκούετε;
Det står skrive at Abraham hadde to søner, éin med slavekvinna og éin med den frie kvinna.
γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας·
Sonen med slavekvinna vart fødd etter kjøtet, men sonen med den frie kvinna vart fødd på grunn av lovnaden.
ἀλλʼ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται, ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας ⸀διʼ ἐπαγγελίας.
Dette har ei djupare meining: Dei to kvinnene står for to pakter. Den eine er frå Sinai-fjellet og føder born til slaveri; det er Hagar.
ἅτινά ἐστιν ἀλληγορούμενα· αὗται γάρ εἰσιν δύο διαθῆκαι, μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ, εἰς δουλείαν γεννῶσα, ἥτις ἐστὶν Ἁγάρ,
For Hagar er eit namn for Sinai-fjellet i Arabia, og det svarar til det noverande Jerusalem, for det lever i slaveri saman med borna sine.
τὸ ⸀δὲ Ἁγὰρ Σινᾶ ὄρος ἐστὶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ, συστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν Ἰερουσαλήμ, δουλεύει ⸀γὰρ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς·
Men det Jerusalem som er der oppe, er fritt, og det er mor vår.
ἡ δὲ ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶν ⸀μήτηρ ἡμῶν·
For det står skrive: Gled deg, du barnlause som ikkje føder! Bryt ut i jubelrop, du som ikkje har fødselsrier! For ho som var forlaten, har fleire born enn ho som har mannen.
γέγραπται γάρ· Εὐφράνθητι, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ῥῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα· ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα.
Og de, sysken, er born av lovnaden, liksom Isak.
⸂ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, κατὰ Ἰσαὰκ ἐπαγγελίας τέκνα ἐστέ⸃·
Men liksom den gongen han som var fødd etter kjøtet, forfølgde han som var fødd etter Anden, slik er det òg no.
ἀλλʼ ὥσπερ τότε ὁ κατὰ σάρκα γεννηθεὶς ἐδίωκε τὸν κατὰ πνεῦμα, οὕτως καὶ νῦν.
Men kva seier Skrifta? «Driv ut slavekvinna og sonen hennar! For sonen til slavekvinna skal ikkje arva saman med sonen til den frie kvinna.»
ἀλλὰ τί λέγει ἡ γραφή; Ἔκβαλε τὴν παιδίσκην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς, οὐ γὰρ μὴ ⸀κληρονομήσει ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης μετὰ τοῦ υἱοῦ τῆς ἐλευθέρας.
Difor, sysken, er vi ikkje born av slavekvinna, men av den frie kvinna.
⸀διό, ἀδελφοί, οὐκ ἐσμὲν παιδίσκης τέκνα ἀλλὰ τῆς ἐλευθέρας.
←→