FLOGVIT
.bible

RomerneKapittel 11

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Så spør eg: Har Gud støytt frå seg folket sitt? På ingen måte! For eg er sjølv israelitt, av Abrahams ætt, av Benjamins stamme.
Λέγω οὖν, μὴ ἀπώσατο ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ; μὴ γένοιτο· καὶ γὰρ ἐγὼ Ἰσραηλίτης εἰμί, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενιαμίν.
Gud har ikkje støytt frå seg folket sitt, det folket han kjende frå før. Eller veit de ikkje kva Skrifta seier om Elia, korleis han klagar til Gud mot Israel:
οὐκ ἀπώσατο ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ ὃν προέγνω. ἢ οὐκ οἴδατε ἐν Ἠλίᾳ τί λέγει ἡ γραφή, ὡς ἐντυγχάνει τῷ θεῷ κατὰ τοῦ ⸀Ἰσραήλ;
«Herre, profetane dine har dei drepe, altara dine har dei rive ned. Eg åleine er att, og no står dei meg etter livet.»
Κύριε, τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν, ⸀τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν, κἀγὼ ὑπελείφθην μόνος, καὶ ζητοῦσιν τὴν ψυχήν μου.
Men kva svarar guddomsordet han? «Eg har spart sju tusen mann åt meg sjølv, som ikkje har bøygd kne for Baal.»
ἀλλὰ τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός; Κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ.
På same måten finst det òg i vår tid ein rest som er utvald av nåde.
οὕτως οὖν καὶ ἐν τῷ νῦν καιρῷ λεῖμμα κατʼ ἐκλογὴν χάριτος γέγονεν·
Men er det av nåde, så er det ikkje lenger av gjerningar. Elles ville nåden ikkje lenger vera nåde.
εἰ δὲ χάριτι, οὐκέτι ἐξ ἔργων, ἐπεὶ ἡ χάρις οὐκέτι γίνεται ⸀χάρις.
Kva så? Det Israel søkjer, har dei ikkje oppnådd. Men dei utvalde har oppnådd det. Dei andre vart forherde,
τί οὖν; ὃ ἐπιζητεῖ Ἰσραήλ, τοῦτο οὐκ ἐπέτυχεν, ἡ δὲ ἐκλογὴ ἐπέτυχεν· οἱ δὲ λοιποὶ ἐπωρώθησαν,
slik det står skrive: «Gud gav dei ei sløvingsånd, augo som ikkje ser, og øyre som ikkje høyrer, heilt til denne dag.»
⸀καθὼς γέγραπται· Ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς πνεῦμα κατανύξεως, ὀφθαλμοὺς τοῦ μὴ βλέπειν καὶ ὦτα τοῦ μὴ ἀκούειν, ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
Og David seier: «Lat bordet deira bli til snare og felle, til snublestein og gjengjeld for dei.
καὶ Δαυὶδ λέγει· Γενηθήτω ἡ τράπεζα αὐτῶν εἰς παγίδα καὶ εἰς θήραν καὶ εἰς σκάνδαλον καὶ εἰς ἀνταπόδομα αὐτοῖς,
Lat augo deira formørkast så dei ikkje ser, og bøy ryggen deira for alltid.»
σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν, καὶ τὸν νῶτον αὐτῶν διὰ παντὸς σύγκαμψον.
Så spør eg: Snubla dei for å falla heilt? På ingen måte! Men ved fallet deira kom frelsa til heidningane, for å gjera dei misunnelege.
Λέγω οὖν, μὴ ἔπταισαν ἵνα πέσωσιν; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν, εἰς τὸ παραζηλῶσαι αὐτούς.
Når no fallet deira er rikdom for verda, og tapet deira er rikdom for heidningfolka, kor mykje meir vil ikkje då fulltalet deira vera!
εἰ δὲ τὸ παράπτωμα αὐτῶν πλοῦτος κόσμου καὶ τὸ ἥττημα αὐτῶν πλοῦτος ἐθνῶν, πόσῳ μᾶλλον τὸ πλήρωμα αὐτῶν.
Det er til dykk heidningar eg talar. Så lenge eg er apostel for heidningane, ærar eg tenesta mi,
Ὑμῖν ⸀δὲ λέγω τοῖς ἔθνεσιν. ἐφʼ ὅσον μὲν ⸀οὖν εἰμι ἐγὼ ἐθνῶν ἀπόστολος, τὴν διακονίαν μου δοξάζω,
om eg kanskje kan gjera mitt eige folk misunnelege og frelsa nokre av dei.
εἴ πως παραζηλώσω μου τὴν σάρκα καὶ σώσω τινὰς ἐξ αὐτῶν.
For når det at dei vart forkasta, førte til forsoning for verda, kva vil då det bli at dei blir mottekne att, om ikkje liv av døde?
εἰ γὰρ ἡ ἀποβολὴ αὐτῶν καταλλαγὴ κόσμου, τίς ἡ πρόσλημψις εἰ μὴ ζωὴ ἐκ νεκρῶν;
Er førstegrøda heilag, er heile deigen det òg. Og er rota heilag, er greinene det òg.
εἰ δὲ ἡ ἀπαρχὴ ἁγία, καὶ τὸ φύραμα· καὶ εἰ ἡ ῥίζα ἁγία, καὶ οἱ κλάδοι.
Men om nokre av greinene vart brotne av, og du som er ei vill oljegrein, vart poda inn blant dei og fekk del i den feite rota på oliventreet,
Εἰ δέ τινες τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν, σὺ δὲ ἀγριέλαιος ὢν ἐνεκεντρίσθης ἐν αὐτοῖς καὶ συγκοινωνὸς τῆς ⸀ῥίζης τῆς πιότητος τῆς ἐλαίας ἐγένου,
så hovmod deg ikkje over greinene! Men om du gjer det: Det er ikkje du som ber rota, men rota som ber deg.
μὴ κατακαυχῶ τῶν κλάδων· εἰ δὲ κατακαυχᾶσαι, οὐ σὺ τὴν ῥίζαν βαστάζεις ἀλλὰ ἡ ῥίζα σέ.
Kanskje du seier: «Greinene vart brotne av for at eg skulle bli poda inn.»
ἐρεῖς οὖν· Ἐξεκλάσθησαν κλάδοι ἵνα ἐγὼ ἐγκεντρισθῶ.
Det er sant. Ved vantru vart dei brotne av, og du står ved tru. Ver ikkje hovmodig, men ottast!
καλῶς· τῇ ἀπιστίᾳ ἐξεκλάσθησαν, σὺ δὲ τῇ πίστει ἕστηκας. μὴ ⸂ὑψηλὰ φρόνει⸃, ἀλλὰ φοβοῦ·
For sparte ikkje Gud dei naturlege greinene, vil han heller ikkje spara deg.
εἰ γὰρ ὁ θεὸς τῶν κατὰ φύσιν κλάδων οὐκ ἐφείσατο, ⸀οὐδὲ σοῦ φείσεται.
Sjå då Guds godleik og strengleik: Strengleik mot dei som fall, men Guds godleik mot deg, dersom du held fram i hans godleik. Elles blir du òg hoggen av.
ἴδε οὖν χρηστότητα καὶ ἀποτομίαν θεοῦ· ἐπὶ μὲν τοὺς πεσόντας ⸀ἀποτομία, ἐπὶ δὲ σὲ ⸂χρηστότης θεοῦ⸃, ἐὰν ⸀ἐπιμένῃς τῇ χρηστότητι, ἐπεὶ καὶ σὺ ἐκκοπήσῃ.
Og dei andre vil òg bli poda inn, om dei ikkje held fram i vantrua. For Gud har makt til å poda dei inn att.
κἀκεῖνοι δέ, ἐὰν μὴ ⸀ἐπιμένωσι τῇ ἀπιστίᾳ, ἐγκεντρισθήσονται· δυνατὸς γάρ ⸂ἐστιν ὁ θεὸς⸃ πάλιν ἐγκεντρίσαι αὐτούς.
For vart du hoggen av frå det ville oliventreet du av naturen høyrde til, og mot naturen poda inn i eit godt oliventre, kor mykje meir skal ikkje då dei naturlege greinene bli poda inn att i sitt eige oliventre!
εἰ γὰρ σὺ ἐκ τῆς κατὰ φύσιν ἐξεκόπης ἀγριελαίου καὶ παρὰ φύσιν ἐνεκεντρίσθης εἰς καλλιέλαιον, πόσῳ μᾶλλον οὗτοι οἱ κατὰ φύσιν ἐγκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ.
Brør, eg vil ikkje at de skal vera uvitande om denne løyndomen, så de ikkje skal vera sjølvkloke: Forherding har delvis kome over Israel, heilt til fulltalet av heidningane har kome inn.
Οὐ γὰρ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, τὸ μυστήριον τοῦτο, ἵνα μὴ ⸀ἦτε ἑαυτοῖς φρόνιμοι, ὅτι πώρωσις ἀπὸ μέρους τῷ Ἰσραὴλ γέγονεν ἄχρι οὗ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ,
Og slik skal heile Israel bli frelst, som det står skrive: «Frå Sion skal friaren koma, han skal venda gudløysa bort frå Jakob.»
καὶ οὕτως πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται· καθὼς γέγραπται· Ἥξει ἐκ Σιὼν ὁ ⸀ῥυόμενος, ἀποστρέψει ἀσεβείας ἀπὸ Ἰακώβ.
«Og dette er mi pakt med dei, når eg tek bort syndene deira.»
καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρʼ ἐμοῦ διαθήκη, ὅταν ἀφέλωμαι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
Når det gjeld evangeliet, er dei fiendar for dykkar skuld. Men når det gjeld utveljinga, er dei elska for fedrane si skuld.
κατὰ μὲν τὸ εὐαγγέλιον ἐχθροὶ διʼ ὑμᾶς, κατὰ δὲ τὴν ἐκλογὴν ἀγαπητοὶ διὰ τοὺς πατέρας·
For Guds nådegåver og kall kan ikkje takast tilbake.
ἀμεταμέλητα γὰρ τὰ χαρίσματα καὶ ἡ κλῆσις τοῦ θεοῦ.
For liksom de ein gong var ulydige mot Gud, men no har fått miskunn på grunn av deira ulydnad,
ὥσπερ ⸀γὰρ ὑμεῖς ποτε ἠπειθήσατε τῷ θεῷ, νῦν δὲ ἠλεήθητε τῇ τούτων ἀπειθείᾳ,
slik har no òg desse vore ulydige mot den miskunn de har fått, for at dei no òg skal få miskunn.
οὕτως καὶ οὗτοι νῦν ἠπείθησαν τῷ ὑμετέρῳ ἐλέει ἵνα καὶ αὐτοὶ ⸀νῦν ἐλεηθῶσιν·
For Gud har innestengd alle i ulydnad, så han kunne miskunna alle.
συνέκλεισεν γὰρ ὁ θεὸς τοὺς πάντας εἰς ἀπείθειαν ἵνα τοὺς πάντας ἐλεήσῃ.
Å, for eit djup av rikdom og visdom og kunnskap hos Gud! Kor uransakelege hans domar er, og kor ugranskande hans vegar!
Ὦ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως θεοῦ· ὡς ἀνεξεραύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ.
For kven har kjent Herrens sinn? Eller kven har vore rådgjevaren hans?
Τίς γὰρ ἔγνω νοῦν κυρίου; ἢ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο;
Eller kven har gjeve han noko først, så han skulle få vederlag?
ἢ τίς προέδωκεν αὐτῷ, καὶ ἀνταποδοθήσεται αὐτῷ;
For av han og ved han og til han er alle ting. Han vere æra i all æve! Amen.
ὅτι ἐξ αὐτοῦ καὶ διʼ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν τὰ πάντα· αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας, ἀμήν.
←→