FLOGVIT
.bible

ÅpenbaringenKapittel 9

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Den femte engelen bles i basunen. Då såg eg ei stjerne som hadde falle frå himmelen ned på jorda. Ho fekk nøkkelen til brønnen som fører ned til avgrunnen.
Den femte engelen blåste i basunen. Da så jeg en stjerne som hadde falt fra himmelen ned på jorden, og til den ble nøkkelen til avgrunnsbrønnen gitt.
Ho opna brønnen til avgrunnen, og det steig opp røyk frå brønnen som røyk frå ein stor omn. Sola og lufta vart formørka av røyken frå brønnen.
Stjernen åpnet avgrunnsbrønnen, og røyk steg opp fra brønnen som røyk fra en stor smelteovn. Solen og luften ble formørket av røyken fra brønnen.
Ut av røyken kom det grashopper over jorda, og dei fekk makt lik den makta skorpionane på jorda har.
Ut av røyken kom det gresshopper over jorden, og de fikk makt lik den skorpionene på jorden har.
Det vart sagt til dei at dei ikkje skulle skada graset på jorda, ikkje noko grønt og ikkje noko tre, men berre dei menneska som ikkje har Guds segl på panna.
Det ble sagt til dem at de ikke skulle skade gresset på jorden, ikke noe grønt og ikke noe tre, bare de menneskene som ikke har Guds segl på pannene sine.
Dei fekk ikkje lov til å drepa dei, men dei skulle pina dei i fem månader. Pina deira var som pina frå ein skorpion når han stikk eit menneske.
De fikk ikke lov til å drepe dem, men til å pine dem i fem måneder. Pinen de påførte var som pinen fra en skorpion når den stikker et menneske.
I dei dagane skal menneska søkja døden, men ikkje finna han. Dei skal lengta etter å døy, men døden flyr frå dei.
I de dagene skal menneskene søke døden, men ikke finne den. De skal lengte etter å dø, men døden flykter fra dem.
Grashoppene såg ut som hestar som er rusta til krig. På hovuda deira var det noko som likna kroner av gull, og andleta deira var som menneskeandlet.
Gresshoppene så ut som hester gjort klare til krig. På hodene deres var det noe som lignet gullkroner, og ansiktene deres var som menneskeansikter.
Dei hadde hår som kvinnehår, og tennene deira var som løvetenner.
De hadde hår som kvinnehår, og tennene deres var som løvetenner.
Dei hadde brynjor som brynjor av jarn, og lyden av vengene deira var som lyden av mange hestevogner som stormar fram til krig.
De hadde brystplater som var som jernbrystplater, og lyden av vingene deres var som lyden av mange hester og vogner som stormer ut i krig.
Dei har halar som skorpionar, med broddar, og i halane deira ligg makta deira til å skada menneska i fem månader.
De har haler som ligner skorpioner, og brodder, og i halene har de makt til å skade menneskene i fem måneder.
Dei har ein konge over seg, engelen over avgrunnen. Namnet hans er Abaddon på hebraisk, og på gresk har han namnet Apollyon.
Over seg har de en konge: avgrunnsengelen. Hans navn er Abaddon på hebraisk, og på gresk har han navnet Apollyon.
Det første ve er over. Sjå, det kjem enno to ve etter dette.
Det første ve er over. Se, ennå to ve kommer etter dette.
Den sjette engelen bles i basunen. Då høyrde eg ei røyst frå horna på gullaltaret som står framfor Gud.
Den sjette engelen blåste i basunen. Da hørte jeg en røst fra de fire hornene på gullalteret som står foran Gud.
Røysta sa til den sjette engelen, han som hadde basunen: «Løys dei fire englane som er bundne ved den store elva Eufrat.»
Den sa til den sjette engelen som hadde basunen: «Slipp løs de fire englene som er bundet ved den store elven Eufrat.»
Då vart dei fire englane løyste, dei som var haldne klare til denne timen og dagen og månaden og året, for å drepa ein tredjedel av menneska.
Da ble de fire englene sluppet løs, de som var holdt klare til denne timen og dagen og måneden og året, for å drepe en tredjedel av menneskene.
Talet på ryttarhæren var to hundre millionar. Eg høyrde talet på dei.
Tallet på rytterhæren var to hundre millioner. Jeg hørte tallet på dem.
Slik såg eg hestane i synet, og dei som sat på dei: Dei hadde brynjor som var eldraude, mørkeblå og svovelgule. Hovuda på hestane var som løvehovud, og ut av munnen deira kom det eld og røyk og svovel.
Slik så jeg hestene i synet, og de som satt på dem: De hadde brystplater som var ildrøde, hyasintblå og svovelgule. Hestenes hoder var som løvehoder, og fra munnene deres kom det ild, røyk og svovel.
Ein tredjedel av menneska vart drepne av desse tre plagene: elden og røyken og svovelen som kom ut av munnen deira.
En tredjedel av menneskene ble drept av disse tre plagene: ilden, røyken og svovelet som kom ut av munnene deres.
For makta til hestane ligg i munnen og i halane deira. Halane deira er som slangar med hovud, og med dei gjer dei skade.
For hestenes makt ligger i munnene og i halene deres. Halene deres er som slanger og har hoder, og med dem gjør de skade.
Resten av menneska, dei som ikkje vart drepne av desse plagene, vende ikkje om frå det hendene deira hadde laga. Dei heldt fram med å tilbe demonane og avgudsbileta av gull og sølv og bronse og stein og tre, som verken kan sjå eller høyra eller gå.
Resten av menneskene, de som ikke ble drept av disse plagene, vendte ikke om fra sine henders gjerninger. De sluttet ikke å tilbe demoner og avgudsbilder av gull, sølv, bronse, stein og tre – som verken kan se, høre eller gå.
Dei vende ikkje om frå drapa sine, ikkje frå trolldomskunstene sine, ikkje frå utukta si og ikkje frå tjuveria sine.
De vendte heller ikke om fra sine mord, sin trolldom, sin utukt eller sine tyverier.
←→