FLOGVIT
Tema
.bible

1. JohannesKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Mine kjære, tro ikke på enhver ånd, men prøv åndene om de er fra Gud. For mange falske profeter har gått ut i verden.
Mine kjære, tru ikkje på kvar ånd, men prøv åndene om dei er frå Gud, for mange falske profetar har gått ut i verda.
På dette kjenner dere Guds Ånd: Enhver ånd som bekjenner at Jesus Kristus er kommet i kjød, er fra Gud.
På dette kjenner de Guds Ande: Kvar ånd som vedkjenner at Jesus Kristus er komen i kjøt og blod, er frå Gud.
Og enhver ånd som ikke bekjenner Jesus, er ikke fra Gud. Dette er antikristens ånd, som dere har hørt skal komme, og som allerede nå er i verden.
Og kvar ånd som ikkje vedkjenner Jesus, er ikkje frå Gud. Dette er ånda til Antikrist, som de har høyrt skal koma, og som allereie no er i verda.
Dere er fra Gud, mine barn, og har seiret over dem. For han som er i dere, er større enn han som er i verden.
De er frå Gud, de små born, og har sigra over dei, for han som er i dykk, er større enn han som er i verda.
De er fra verden. Derfor taler de fra verden, og verden lytter til dem.
Dei er frå verda, difor talar dei ut frå verda, og verda høyrer på dei.
Vi er fra Gud. Den som kjenner Gud, lytter til oss. Den som ikke er fra Gud, lytter ikke til oss. Av dette kjenner vi sannhetens ånd og villfarelsens ånd.
Vi er frå Gud. Den som kjenner Gud, høyrer på oss. Den som ikkje er frå Gud, høyrer ikkje på oss. Av dette kjenner vi sanningsånda og villfaringsånda.
Mine kjære, la oss elske hverandre, for kjærligheten er fra Gud. Hver den som elsker, er født av Gud og kjenner Gud.
De kjære, lat oss elska kvarandre, for kjærleiken er frå Gud, og kvar den som elskar, er fødd av Gud og kjenner Gud.
Den som ikke elsker, har ikke kjent Gud, for Gud er kjærlighet.
Den som ikkje elskar, har ikkje kjent Gud, for Gud er kjærleik.
Ved dette ble Guds kjærlighet åpenbart iblant oss: at Gud sendte sin enbårne Sønn til verden for at vi skulle leve ved ham.
Ved dette vart Guds kjærleik openberra mellom oss: Gud sende sin einborne Son til verda, så vi skulle leva ved han.
I dette er kjærligheten: ikke at vi har elsket Gud, men at han elsket oss og sendte sin Sønn som sonoffer for våre synder.
I dette er kjærleiken, ikkje at vi har elska Gud, men at han elska oss og sende Son sin til soning for syndene våre.
Mine kjære, når Gud har elsket oss slik, da skylder også vi å elske hverandre.
De kjære, har Gud elska oss slik, då skuldar vi òg å elska kvarandre.
Ingen har noensinne sett Gud. Dersom vi elsker hverandre, blir Gud i oss, og hans kjærlighet er blitt fullendt i oss.
Ingen har nokon gong sett Gud. Om vi elskar kvarandre, blir Gud verande i oss, og kjærleiken hans er fullenda i oss.
På dette kjenner vi at vi blir i ham og han i oss: at han har gitt oss av sin Ånd.
Av dette veit vi at vi blir i han og han i oss: Han har gjeve oss av sin Ande.
Og vi har sett og vitner om at Faderen har sendt Sønnen som verdens Frelser.
Og vi har sett og vitnar om at Faderen har sendt Sonen som frelsar for verda.
Den som bekjenner at Jesus er Guds Sønn – i ham blir Gud, og han i Gud.
Den som vedkjenner at Jesus er Guds Son, i han blir Gud verande, og han i Gud.
Og vi har kjent og trodd på den kjærligheten Gud har i oss. Gud er kjærlighet, og den som blir i kjærligheten, blir i Gud, og Gud blir i ham.
Og vi har kjent og trudd den kjærleiken Gud har i oss. Gud er kjærleik, og den som blir i kjærleiken, blir i Gud, og Gud blir i han.
I dette er kjærligheten blitt fullendt hos oss, slik at vi kan ha frimodighet på dommens dag. For slik han er, slik er også vi i denne verden.
Ved dette er kjærleiken fullenda mellom oss, så vi kan ha frimod på domens dag, for slik han er, er vi òg i denne verda.
Det finnes ingen frykt i kjærligheten, men den fullkomne kjærligheten driver frykten ut. For frykten bærer straff i seg, og den som frykter, er ikke blitt fullendt i kjærligheten.
Det finst ikkje frykt i kjærleiken, men den fullkomne kjærleiken driv frykta ut. For frykta har med straff å gjera, og den som fryktar, er ikkje fullenda i kjærleiken.
Vi elsker fordi han elsket oss først.
Vi elskar fordi han elska oss først.
Dersom noen sier: «Jeg elsker Gud», men hater sin bror, da er han en løgner. For den som ikke elsker sin bror som han har sett, kan ikke elske Gud som han ikke har sett.
Om nokon seier: «Eg elskar Gud,» men hatar syskenet sitt, er han ein løgnar. For den som ikkje elskar syskenet sitt som han har sett, kan ikkje elska Gud som han ikkje har sett.
Og dette budet har vi fra ham: Den som elsker Gud, må også elske sin bror.
Og dette bodet har vi frå han: Den som elskar Gud, må òg elska syskenet sitt.
←→