FLOGVIT
.bible

1. KrønikebokKapittel 16

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Dei førte Guds ark inn og sette henne midt i teltet som David hadde reist for henne.
Då David var ferdig med å ofra brennofferet og fredsofferet, velsigna han folket i Herrens namn.
Han delte ut til kvar einaste israelitt, både mann og kvinne, eit brød, ein daddelkake og ei rosinkake.
Han sette nokre av levittane til å gjera teneste framfor Herrens ark, til å prisa, takka og lova Herren, Israels Gud.
Asaf var leiar, og Sakarja var nestleiar. Så kom Jeiel, Sjemiramot, Jehiel, Mattitja, Eliab, Benaja, Obed-Edom og Jeiel med lyrer og harper. Asaf slo på symbalar.
Prestane Benaja og Jahasiel bles stadig på trompetar framfor Guds paktsark.
Den dagen var det David fyrst overlét til Asaf og brørne hans å lovprisa Herren:
Takk Herren, kall på namnet hans, gjer gjerningane hans kjende mellom folka!
Syng for han, spel for han, tal om alle hans undergjerningar!
Gled dykk over hans heilage namn! Lat hjartet fryda seg hos dei som søkjer Herren!
Søk Herren og hans kraft, søk alltid hans andlet!
Kom i hug undergjerningane han har gjort, hans teikn og domane frå hans munn,
du Israels ætt, hans tenar, born av Jakob, hans utvalde!
Han er Herren, vår Gud, over heile jorda gjeld hans domar.
Kom i hug pakta hans til evig tid, ordet han gav for tusen slekter,
pakta han gjorde med Abraham, og eiden hans til Isak.
Han stadfeste det som ei lov for Jakob, ei evig pakt for Israel,
då han sa: «Til deg vil eg gje landet Kanaan som den delen de skal arva.»
Då de var få i talet, berre ein liten flokk, og framande i landet.
Dei vandra frå folk til folk, frå eitt rike til eit anna.
Han lét ingen undertrykkja dei, han refsa kongar for deira skuld:
«Rør ikkje mine salva, gjer ikkje mine profetar vondt!»
Syng for Herren, all jorda! Forkynn frelsa hans dag etter dag!
Forkynn hans herlegdom mellom folkeslaga, hans undergjerningar mellom alle folk!
For stor er Herren og verdig all lovprising, og han er å frykta framfor alle gudar.
For alle gudane til folka er avgudar, men Herren har skapt himmelen.
Prakt og herlegdom er framfor han, styrke og glede er på hans stad.
Gjev Herren ære, de folk og slekter, gjev Herren ære og makt!
Gjev Herren den æra hans namn fortener! Kom fram for hans åsyn med gåver! Tilbe Herren i heilag prakt!
Skjelv for han, all jorda! Verda står fast, ho kan ikkje rokkast.
Lat himmelen gleda seg og jorda fryda seg! Lat dei seia mellom folka: «Herren er konge!»
Lat havet brusa og alt som fyller det! Lat marka jubla og alt som er på henne!
Då skal trea i skogen ropa av fryd for Herrens åsyn, for han kjem for å dømma jorda.
Takk Herren, for han er god, evig varer hans miskunn!
Sei: «Frels oss, du vår frelses Gud! Samla oss og fri oss frå folkeslaga, så vi kan takka ditt heilage namn og jubla i å lovsyngja deg!»
Lova vere Herren, Israels Gud, frå æve til æve! Og heile folket sa «Amen» og «Lov Herren!»
Så lét David Asaf og brørne hans vera att framfor Herrens paktsark for å gjera teneste framfor arken til kvar tid, etter det som kvar dag kravde.
Obed-Edom og brørne deira, sekstioåtte i talet, og Obed-Edom, son til Jedutun, og Hosa var dørvoktarar.
Presten Sadok og brørne hans, prestane, sette han framfor Herrens bustad på offerhaugen i Gibeon
for å ofra brennoffer til Herren på brennofferaltaret støtt, morgon og kveld, og gjera alt som er skrive i Herrens lov, som han gav Israel påbod om.
Saman med dei var Heman og Jedutun og dei andre utvalde som var nemnde med namn, til å prisa Herren, for hans miskunn varer evig.
Heman og Jedutun hadde trompetar og symbalar til å spela på, og instrument til songane for Gud. Sønene til Jedutun var dørvoktarar.
Så gjekk heile folket heim, kvar til sitt. Og David vende attende for å velsigna sitt eige hus.
←→