FLOGVIT
.bible

2. KongebokKapittel 24

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
I hans dagar drog Nebukadnesar, kongen av Babel, opp, og Jojakim vart tenaren hans i tre år. Så vende han seg bort og gjorde opprør mot han.
Då sende Herren mot han flokkar av kaldearar, flokkar av aramarar, flokkar av moabittar og flokkar av ammonittar. Han sende dei mot Juda for å øydeleggja det, etter Herrens ord som han hadde tala gjennom tenarane sine, profetane.
Sanneleg, det var etter Herrens vilje at dette hende med Juda, for å fjerna dei frå sitt åsyn på grunn av syndene til Manasse, alt det han hadde gjort.
Også for det uskyldige blodet han hadde aust ut – han fylte Jerusalem med uskuldig blod – ville Herren ikkje tilgje.
Det som elles er å fortelja om Jojakim og alt det han gjorde, er det ikkje skrive i krønikeboka til Juda-kongane?
Jojakim la seg til kvile hos fedrane sine, og Jojakin, son hans, vart konge etter han.
Kongen av Egypt drog ikkje ut frå landet sitt meir, for kongen av Babel hadde teke alt som høyrde til kongen av Egypt, frå Egyptarbekken til Eufrat-elva.
Jojakin var atten år gamal då han vart konge, og han styrte i Jerusalem i tre månader. Mor hans heitte Nehusjta, dotter til Elnatan frå Jerusalem.
Han gjorde det som var vondt i Herrens auge, akkurat som far hans hadde gjort.
På den tida drog tenarane til Nebukadnesar, kongen av Babel, opp mot Jerusalem, og byen vart kringsett.
Nebukadnesar, kongen av Babel, kom sjølv til byen medan tenarane hans heldt byen kringsett.
Då gjekk Jojakin, kongen av Juda, ut til kongen av Babel, han sjølv og mor hans, tenarane hans, hovdingane hans og hoffmennene hans. Kongen av Babel tok han til fange i det åttande året av si regjering.
Han førte bort alle skattane i Herrens hus og skattane i kongens hus. Han hogg i stykke alle gullkara som Salomo, Israels konge, hadde laga til Herrens tempel, slik Herren hadde sagt.
Han førte bort heile Jerusalem, alle hovdingane og alle dei djerve krigarane, ti tusen fangar, og alle handverkarane og smedane. Berre dei fattigaste i landet vart att.
Han førte Jojakin bort til Babel, og kongens mor, kongens koner, hoffmennene hans og dei fremste i landet førte han bort som fangar frå Jerusalem til Babel.
Alle dei stridsdyktige mennene, sju tusen, og handverkarane og smedane, eitt tusen, alle saman djerve krigarar, førte kongen av Babel som fangar til Babel.
Kongen av Babel sette Mattanja, farbroren til Jojakin, til konge i hans stad, og endra namnet hans til Sidkia.
Sidkia var tjueein år gamal då han vart konge, og han styrte i Jerusalem i elleve år. Mor hans heitte Hamutal, dotter til Jirmeja frå Libna.
Han gjorde det som var vondt i Herrens auge, akkurat som Jojakim hadde gjort.
For på grunn av Herrens vreide hende dette med Jerusalem og Juda, heilt til han kasta dei bort frå sitt åsyn. Og Sidkia gjorde opprør mot kongen av Babel.
←→