FLOGVIT
.bible

2. KongebokKapittel 9

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Profeten Elisja kalla til seg ein av profetlærlingane og sa til han: «Fest beltet om livet, ta denne oljekrukka med deg og gå til Ramot i Gilead.
Når du kjem dit, skal du finna Jehu, son til Josjafat, son til Nimsji. Gå inn og få han til å reisa seg frå brørne sine, og før han inn i det innerste rommet.
Ta så oljekrukka og hell olje over hovudet hans og sei: 'Så seier Herren: Eg har salva deg til konge over Israel.' Opna så døra og røm, ikkje vent!»
Så gjekk den unge mannen, profetlærlingen, til Ramot i Gilead.
Då han kom dit, sat hærførarane der. Han sa: «Eg har eit ord til deg, hærførar.» Jehu spurde: «Til kven av oss?» Han svara: «Til deg, hærførar.»
Då reiste Jehu seg og gjekk inn i huset. Profetlærlingen helte olje over hovudet hans og sa til han: «Så seier Herren, Israels Gud: Eg har salva deg til konge over Herrens folk, over Israel.
Du skal slå ned huset til Akab, herren din, så eg kan hemna blodet til tenarane mine profetane og blodet til alle Herrens tenarar som Jesabel har drepe.
Heile Akabs hus skal gå til grunne. Eg skal rydda ut frå Akab kvart einaste mannfolk i Israel, både ufri og fri.
Eg skal gjera med Akabs hus som eg gjorde med huset til Jeroboam, son til Nebat, og med huset til Basja, son til Ahia.
Jesabel skal hundane eta opp på jordstykket i Jisreel, og ingen skal gravleggja henne.» Så opna han døra og rømde.
Då Jehu kom ut til tenarane til herren sin, spurde dei han: «Er alt vel? Kvifor kom denne galne mannen til deg?» Han svara dei: «De kjenner vel mannen og pratet hans.»
Dei sa: «Det er ikkje sant! Fortel oss det!» Då sa han: «Så og så sa han til meg: 'Så seier Herren: Eg har salva deg til konge over Israel.'»
Då skunda dei seg og tok kvar si kappe og la under han på trappetrinna. Så bles dei i horn og ropa: «Jehu er konge!»
Slik gjorde Jehu, son til Josjafat, son til Nimsji, opprør mot Joram. Joram hadde halde vakt i Ramot i Gilead, han og heile Israel, mot Hasael, kongen av Aram.
Men kong Joram hadde vendt attende til Jisreel for å lækjast av såra som aramarane hadde påført han då han kjempa mot Hasael, kongen av Aram. Jehu sa: «Om de er samde, så la ingen rømling sleppa ut av byen for å gå og fortelja det i Jisreel.»
Så steig Jehu opp i vogna og drog til Jisreel, for Joram låg sjuk der. Også Ahasja, kongen av Juda, hadde kome ned for å sjå til Joram.
Vakta som stod på tårnet i Jisreel, såg flokken til Jehu koma og sa: «Eg ser ein flokk!» Joram sa: «Send ein ryttar til å møta dei og spørja: 'Er alt vel?'»
Så reid ein ryttar ut for å møta han og sa: «Så seier kongen: Er alt vel?» Jehu svara: «Kva har du med fred å gjera? Sving om og følg meg!» Vakta melde: «Bodet kom fram til dei, men han kjem ikkje attende.»
Då sende han ut ein annan ryttar. Han kom til dei og sa: «Så seier kongen: Er alt vel?» Jehu svara: «Kva har du med fred å gjera? Sving om og følg meg!»
Vakta melde: «Han kom fram til dei, men han kjem ikkje attende. Og køyringa liknar køyringa til Jehu, son til Nimsji, for han køyrer som ein galning.»
Då sa Joram: «Spenn for!» Dei spente for vogna hans. Så drog Joram, kongen av Israel, og Ahasja, kongen av Juda, ut, kvar i si vogn. Dei drog ut for å møta Jehu og fann han på jordstykket til jisreeliten Nabot.
Då Joram såg Jehu, spurde han: «Er alt vel, Jehu?» Han svara: «Korleis kan alt vera vel så lenge mora di Jesabel driv på med all sin hordom og trolldom?»
Joram svingte hendene rundt og rømde, og han ropa til Ahasja: «Svik, Ahasja!»
Men Jehu spente bogen med full kraft og skaut Joram mellom armane så pila gjekk ut gjennom hjartet hans, og han seig saman i vogna si.
Jehu sa til Bidkar, adjutanten sin: «Ta han og kast han på jordstykket til jisreeliten Nabot! For hugs korleis eg og du rei saman bak Akab, far hans, då Herren lyste denne dommen over han:
'Sanneleg, blodet til Nabot og sønene hans såg eg i går, seier Herren, og eg skal gje deg att på dette jordstykket, seier Herren.' Ta han no og kast han på jordstykket, etter Herrens ord.»
Då Ahasja, kongen av Juda, såg dette, rømde han mot Bet-Haggan. Men Jehu sette etter han og sa: «Slå han òg ned i vogna!» Dei skaut han i Gur-kleiva ved Jibleam. Han rømde til Megiddo og døydde der.
Tenarane hans førte han med vogn til Jerusalem og gravla han i grava hans hjå fedrane i Davidsbyen.
I det ellevte året til Joram, son til Akab, vart Ahasja konge over Juda.
Då Jehu kom til Jisreel og Jesabel fekk høyra det, sminka ho auga sine, stelte håret og såg ut gjennom vindauga.
Då Jehu kom inn gjennom porten, sa ho: «Er alt vel, Simri, du som slo i hel herren din?»
Han løfta blikket mot vindauga og sa: «Kven held med meg? Kven?» To eller tre hoffmenn såg ned på han.
Han sa: «Kast henne ned!» Dei kasta henne ned, og blodet hennar spruta på veggen og på hestane, og dei trakka henne ned.
Så gjekk han inn og åt og drakk. Deretter sa han: «Sjå etter denne forbanna kvinna og gravlegg henne, for ho er dotter til ein konge.»
Dei gjekk for å gravleggja henne, men dei fann ikkje anna av henne enn hovudskallen, føtene og hendene.
Dei kom attende og fortalde han det. Då sa han: «Dette er Herrens ord, som han tala gjennom tenaren sin, tisbitten Elia: 'På jordstykket i Jisreel skal hundane eta kjøtet til Jesabel.
Og liket til Jesabel skal bli som møkk på marka på jordstykket i Jisreel, så ingen kan seia: Dette er Jesabel.'»
←→