FLOGVIT
.bible

FilipperneKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vis hymnenFra Guds skikkelse til korsets død

Filipper 2:6-11 er en tidlig kristen hymne om Kristus, kanskje den eldste vi har. Den beskriver Jesu nedstigning fra himmelen til korset, og hans opphøyelse over alt.

1

Ha det samme sinnelag

Ha det samme sinnelaget som Kristus Jesus hadde:

v.5
2

I Guds skikkelse

Han var i Guds skikkelse, men regnet ikke sin likhet med Gud som noe å utnytte.

v.6
3

Uttømte seg selv

I stedet tømte han seg selv og tok på seg en tjeners skikkelse. Han ble mennesker lik, og da han i sin fremtoning ble funnet som et menneske,

v.7
4

Fornedret seg selv

fornedret han seg selv og ble lydig til døden – ja, døden på korset.

v.8
5

Gud opphøyde ham

Derfor har også Gud opphøyet ham til det høyeste og gitt ham navnet som er over alle navn,

v.9
6

Hvert kne skal bøye seg

for at hvert kne skal bøye seg i Jesu navn, i himmelen, på jorden og under jorden,

v.10
7

Hver tunge bekjenne

og hver tunge skal bekjenne at Jesus Kristus er Herre, til Gud Faders ære.

v.11
Om det finst nokon trøyst i Kristus, nokon oppmuntring i kjærleiken, noko fellesskap i Anden, nokon medkjensle og miskunn,
Εἴ τις οὖν παράκλησις ἐν Χριστῷ, εἴ τι παραμύθιον ἀγάπης, εἴ τις κοινωνία πνεύματος, εἴ τις σπλάγχνα καὶ οἰκτιρμοί,
så gjer gleda mi fullkomen: Ver eitt i tanke og sinn, ha den same kjærleiken, stå saman med eitt mål for auge.
πληρώσατέ μου τὴν χαρὰν ἵνα τὸ αὐτὸ φρονῆτε, τὴν αὐτὴν ἀγάπην ἔχοντες, σύμψυχοι, τὸ ἓν φρονοῦντες,
Gjer ikkje noko av sjølvhevding eller tom æresjuke, men ver audmjuke og set andre høgare enn dykk sjølve.
μηδὲν κατʼ ἐριθείαν ⸂μηδὲ κατὰ⸃ κενοδοξίαν, ἀλλὰ τῇ ταπεινοφροσύνῃ ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν,
Tenk ikkje berre på dykkar eige beste, men også på det som er best for andre.
μὴ τὰ ἑαυτῶν ⸀ἕκαστοι ⸀σκοποῦντες, ἀλλὰ καὶ τὰ ἑτέρων ⸁ἕκαστοι.
Lat det same sinnelaget vera i dykk som òg var i Kristus Jesus:
τοῦτο ⸀φρονεῖτε ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,
Han var i Guds skapnad, men rekna ikkje det å vera Gud lik som noko å halda fast på.
ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ,
Nei, han tømde seg sjølv, tok ein tenars skapnad og vart menneske lik. Og då han i det ytre var funnen som eit menneske,
ἀλλὰ ἑαυτὸν ἐκένωσεν μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος· καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος
fornedra han seg sjølv og vart lydig til døden, ja, døden på krossen.
ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ·
Difor har Gud opphøgd han til det høgste og gjeve han namnet som er over alle namn,
διὸ καὶ ὁ θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν, καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ⸀τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα,
så kvart kne skal bøya seg i Jesu namn, i himmelen, på jorda og under jorda,
ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων,
og kvar tunge skal vedkjenna at Jesus Kristus er Herre, til Gud Faders ære.
καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν θεοῦ πατρός.
Difor, mine kjære, liksom de alltid har vore lydige – ikkje berre når eg var hos dykk, men endå meir no når eg er borte – arbeid på dykkar eiga frelse med ærefrykt og age.
Ὥστε, ἀγαπητοί μου, καθὼς πάντοτε ὑπηκούσατε, μὴ ὡς ἐν τῇ παρουσίᾳ μου μόνον ἀλλὰ νῦν πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ἀπουσίᾳ μου, μετὰ φόβου καὶ τρόμου τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν κατεργάζεσθε,
For det er Gud som verkar i dykk, både viljen og gjerningen, etter sin gode vilje.
⸀θεὸς γάρ ἐστιν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν καὶ τὸ θέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν ὑπὲρ τῆς εὐδοκίας.
Gjer alt utan knurring og motmæle,
Πάντα ποιεῖτε χωρὶς γογγυσμῶν καὶ διαλογισμῶν,
så de kan vera ulastelege og reine, Guds born utan feil midt i ei vrang og villfaren slekt. Mellom dei skin de som lyskjelder i verda,
ἵνα γένησθε ἄμεμπτοι καὶ ἀκέραιοι, τέκνα θεοῦ ⸂ἄμωμα μέσον⸃ γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης, ἐν οἷς φαίνεσθε ὡς φωστῆρες ἐν κόσμῳ
medan de held fast på livets ord. Då kan eg rosa meg på Kristi dag av at eg ikkje har sprunge fåfengt eller arbeidd fåfengt.
λόγον ζωῆς ἐπέχοντες, εἰς καύχημα ἐμοὶ εἰς ἡμέραν Χριστοῦ, ὅτι οὐκ εἰς κενὸν ἔδραμον οὐδὲ εἰς κενὸν ἐκοπίασα.
Ja, sjølv om eg blir utrend som drikkoffer over offeret og gudstenesta som trua dykkar ber fram, så er eg glad og gleder meg saman med dykk alle.
ἀλλὰ εἰ καὶ σπένδομαι ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν, χαίρω καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν·
På same vis skal de òg vera glade og gleda dykk saman med meg.
τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συγχαίρετέ μοι.
Eg vonar i Herren Jesus å snart kunna senda Timoteus til dykk, så eg òg kan få nytt mot når eg får vita korleis det går med dykk.
Ἐλπίζω δὲ ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ Τιμόθεον ταχέως πέμψαι ὑμῖν, ἵνα κἀγὼ εὐψυχῶ γνοὺς τὰ περὶ ὑμῶν.
For eg har ingen annan med same sinnelaget, som verkeleg bryr seg om korleis de har det.
οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει,
Alle dei andre søkjer sitt eige, ikkje det som høyrer Jesus Kristus til.
οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ ⸂Ἰησοῦ Χριστοῦ⸃.
Men de veit at Timoteus har stått si prøve, og at han som ein son med far sin har tent saman med meg for evangeliet.
τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινώσκετε, ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ εὐαγγέλιον.
Han vonar eg difor å senda så snart eg ser korleis det går med saka mi.
τοῦτον μὲν οὖν ἐλπίζω πέμψαι ὡς ἂν ἀφίδω τὰ περὶ ἐμὲ ἐξαυτῆς·
Og eg er viss på i Herren at eg sjølv òg snart skal koma.
πέποιθα δὲ ἐν κυρίῳ ὅτι καὶ αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι.
Men eg meinte det var naudsynt å senda Epafroditus til dykk, han som er bror min, medarbeidar og medstridsmann, og dykkar utsending som har hjelpt meg med det eg trong.
Ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν καὶ συνεργὸν καὶ συστρατιώτην μου, ὑμῶν δὲ ἀπόστολον καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας μου, πέμψαι πρὸς ὑμᾶς,
For han lengta etter dykk alle og var uroleg fordi de hadde høyrt at han var sjuk.
ἐπειδὴ ἐπιποθῶν ἦν πάντας ⸀ὑμᾶς, καὶ ἀδημονῶν διότι ἠκούσατε ὅτι ἠσθένησεν.
Ja, han var verkeleg sjuk, nær døden. Men Gud var miskunnsam mot han, og ikkje berre mot han, men òg mot meg, så eg ikkje skulle få sorg på sorg.
καὶ γὰρ ἠσθένησεν παραπλήσιον ⸀θανάτῳ· ἀλλὰ ὁ θεὸς ⸂ἠλέησεν αὐτόν⸃, οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπην σχῶ.
Difor sender eg han endå fortare, så de kan gleda dykk når de ser han att, og eg kan ha mindre sorg.
σπουδαιοτέρως οὖν ἔπεμψα αὐτὸν ἵνα ἰδόντες αὐτὸν πάλιν χαρῆτε κἀγὼ ἀλυπότερος ὦ.
Ta imot han i Herren med stor glede, og hald slike folk i ære.
προσδέχεσθε οὖν αὐτὸν ἐν κυρίῳ μετὰ πάσης χαρᾶς, καὶ τοὺς τοιούτους ἐντίμους ἔχετε,
For det var for Kristi verk han kom døden nær. Han sette livet på spel for å fullføra den tenesta for meg som de ikkje sjølve kunne gjera.
ὅτι διὰ τὸ ἔργον ⸀Χριστοῦ μέχρι θανάτου ἤγγισεν, ⸀παραβολευσάμενος τῇ ψυχῇ ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸ ὑμῶν ὑστέρημα τῆς πρός με λειτουργίας.
←→