FLOGVIT
.bible

OrdtøkaKapittel 31

+ UndertekstGrunntekst← FørreForkynneren →Bidra
Vis diktetAlfabetisk hyllest (v.10-31)

Et alfabetisk akrostisk dikt som beskriver en edel kvinne. Hvert vers begynner med en ny bokstav i det hebraiske alfabetet. Diktet priser flid, visdom, godhet og gudsfrykt.

א Hvem finner

Ei dugande kone, kven kan finna henne? Verdien hennar er langt over perler.

v.10

ב Mannens hjerte

Mannen hennar lit fullt ut på henne, og han manglar ikkje vinning.

v.11

ג Hun gjør ham godt

Ho gjer han godt og ikkje vondt alle dagane i livet sitt.

v.12

ד Ull og lin

Ho søkjer ull og lin, og arbeider med villige hender.

v.13

ה Som skip

Ho er lik handelsskip, langvegsfrå hentar ho maten sin.

v.14

ו Står tidlig opp

Ho står opp medan det enno er natt, og gjev mat til huslyden sin og oppgåver til tenestejentene sine.

v.15

ז Kjøper åker

Ho tenkjer på ein åker og kjøper han, av frukta frå hendene sine plantar ho ein vingard.

v.16

ח Spenner kraft

Ho bind opp om livet sitt med kraft og styrkjer armane sine.

v.17

ט Merker at det går godt

Ho merkar at handelen hennar går godt, lampa hennar sloknar ikkje om natta.

v.18

י Holder rokken

Ho retter hendene sine mot rokken, og fingrane hennar held om teinen.

v.19

כ Åpner hånden

Ho opnar handa si for den fattige og retter ut hendene sine til den trengande.

v.20

ל Frykter ikke snø

Ho er ikkje redd for snøen for huslyden sin, for heile huslyden hennar er kledd i skarlagen.

v.21

מ Lager tepper

Ho lagar tepper til seg sjølv, kleda hennar er av fint lin og purpur.

v.22

נ Mannen er kjent

Mannen hennar er kjend i byporten, der han sit saman med dei eldste i landet.

v.23

ס Lager linkjortler

Ho lagar linklede og sel dei, og leverer belte til kjøpmennene.

v.24

ע Kraft og verdighet

Styrke og verdigheit er kleda hennar, og ho ler mot dagen som kjem.

v.25

פ Åpner munnen

Ho opnar munnen sin med visdom, og kjærleg rettleiing er på tunga hennar.

v.26

צ Følger med

Ho held auge med korleis det går i huset hennar, og et ikkje latskaps brød.

v.27

ק Barna priser

Borna hennar reiser seg og prisar henne lukkeleg, og mannen hennar rosar henne:

v.28

ר Mange dyktige

«Mange kvinner har vist seg dugande, men du overgår dei alle.»

v.29

ש Gudsfrykt

Ynde er svik og venleik er fåfengd, men ei kvinne som fryktar Herren, ho skal prisast.

v.30

ת Gi henne

Gjev henne av frukta frå hendene hennar, og lat gjerningane hennar prisa henne i byportane.

v.31
Orda til Lemuel, kongen av Massa, det som mora hans lærte ham.
Kva, son min? Kva, son av mitt morsliv? Kva, son av mine lovnader?
Gjev ikkje krafta di til kvinner, og vegane dine til dei som øydelegg kongar.
Det sømer seg ikkje for kongar, Lemuel, det sømer seg ikkje for kongar å drikka vin, og ikkje for fyrstane å trå etter sterk drikk.
Elles kan dei drikka og gløyma det som er fastsett i lova, og vrenga retten for alle dei som lid.
Gjev sterk drikk til den som held på å gå til grunne, og vin til den som har det bittert i sjela.
Lat han drikka og gløyma fattigdomen sin, og ikkje lenger minnast nauda si.
Opna munnen din for den stumme, for retten til alle dei som er i ferd med å forgå.
Opna munnen din, døm rettferdig, og før saka for den fattige og trengande.
Ei dugande kone, kven kan finna henne? Verdien hennar er langt over perler.
Mannen hennar lit fullt ut på henne, og han manglar ikkje vinning.
Ho gjer han godt og ikkje vondt alle dagane i livet sitt.
Ho søkjer ull og lin, og arbeider med villige hender.
Ho er lik handelsskip, langvegsfrå hentar ho maten sin.
Ho står opp medan det enno er natt, og gjev mat til huslyden sin og oppgåver til tenestejentene sine.
Ho tenkjer på ein åker og kjøper han, av frukta frå hendene sine plantar ho ein vingard.
Ho bind opp om livet sitt med kraft og styrkjer armane sine.
Ho merkar at handelen hennar går godt, lampa hennar sloknar ikkje om natta.
Ho retter hendene sine mot rokken, og fingrane hennar held om teinen.
Ho opnar handa si for den fattige og retter ut hendene sine til den trengande.
Ho er ikkje redd for snøen for huslyden sin, for heile huslyden hennar er kledd i skarlagen.
Ho lagar tepper til seg sjølv, kleda hennar er av fint lin og purpur.
Mannen hennar er kjend i byporten, der han sit saman med dei eldste i landet.
Ho lagar linklede og sel dei, og leverer belte til kjøpmennene.
Styrke og verdigheit er kleda hennar, og ho ler mot dagen som kjem.
Ho opnar munnen sin med visdom, og kjærleg rettleiing er på tunga hennar.
Ho held auge med korleis det går i huset hennar, og et ikkje latskaps brød.
Borna hennar reiser seg og prisar henne lukkeleg, og mannen hennar rosar henne:
«Mange kvinner har vist seg dugande, men du overgår dei alle.»
Ynde er svik og venleik er fåfengd, men ei kvinne som fryktar Herren, ho skal prisast.
Gjev henne av frukta frå hendene hennar, og lat gjerningane hennar prisa henne i byportane.
←→