FLOGVIT
.bible

2. KrønikebokKapittel 26

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Heile Juda-folket tok Ussia, som var seksten år gammal, og gjorde han til konge i staden for far hans, Amasja.
Han bygde opp att Elat og la byen under Juda etter at kongen hadde lagt seg til kvile hos fedrane sine.
Ussia var seksten år gammal då han vart konge, og han styrte i femtito år i Jerusalem. Mor hans heitte Jekolja og var frå Jerusalem.
Han gjorde det som var rett i HERRENs augo, slik som far hans Amasja hadde gjort.
Han søkte Gud i dei dagane Sakarja levde, han som hadde innsikt i Guds syner. Og så lenge han søkte Herren, gav Gud han framgang.
Han drog ut og førte krig mot filistrane og braut ned murane i Gat, Jabne og Asjdod. Han bygde byar i Asjdod-området og elles i Filistarlandet.
Gud hjelpte han mot filistrane, mot arabarane som budde i Gur-Baal, og mot meunitane.
Ammonittane betalte skatt til Ussia, og ryktet om han nådde heilt til Egypt, for han vart svært mektig.
Ussia bygde tårn i Jerusalem ved Hjørneporten, ved Dalporten og ved murhjørnet, og forsterka dei.
Han bygde òg tårn i øydemarka og hogg ut mange brunnar, for han hadde mykje buskap både i låglandet og på slettene. Han hadde bønder og vingardsarbeidarar i fjella og på Karmel, for han elska jorda.
Ussia hadde ein hær av krigarar som drog ut i kamp i avdelingar, mønstra etter tal av skrivaren Jeiel og tilsynsmannen Maaseja, under leiing av Hananja, ein av hovdingane til kongen.
Heile talet på familieoverhovuda for dei djerve krigarane var to tusen og seks hundre.
Under dei stod ein hærstyrke på tre hundre og sju tusen og fem hundre mann, som kunne føra krig med kraft og hjelpa kongen mot fienden.
Ussia utstyrte heile hæren med skjold, spyd, hjelmar, brynjer, bogar og slyngesteinar.
I Jerusalem laga han krigsreiskapar som var oppfunne av kloke menn. Dei vart sette på tårna og murhjørna for å skyta piler og store steinar. Ryktet om han nådde vidt omkring, for han fekk underleg hjelp til han vart mektig.
Men då han hadde vorte mektig, vart hjartet hans hovmodig, så han handla til sin eigen undergang. Han handla treulaust mot Herren sin Gud og gjekk inn i tempelet til Herren for å brenna røykjelse på røykjelsesaltaret.
Men presten Asarja gjekk inn etter han, og med han åtti prestar for Herren, modige menn.
Dei stod opp mot kong Ussia og sa til han: «Det er ikkje di sak, Ussia, å brenna røykjelse for Herren! Det er prestane, Arons søner, som er vigde til å brenna røykjelse. Gå ut frå heilagdomen, for du har handla treulaust, og det blir deg ikkje til ære frå Herren Gud.»
Då vart Ussia rasande. Han hadde eit røykjelseskar i handa for å brenna røykjelse. Og medan han rasa mot prestane, braut hudsykdom ut i panna hans, framfor auga på prestane i Herrens hus, ved røykjelsesaltaret.
Øvstepresten Asarja og alle prestane vende seg mot han, og sjå, han hadde hudsykdom i panna. Dei skunda han ut derifrå, og sjølv skunda han seg òg med å koma ut, for Herren hadde slege han.
Kong Ussia hadde hudsykdom til sin døyande dag. Han budde i eit hus for seg sjølv med hudsykdomen, for han var utestengd frå Herrens hus. Jotam, son hans, styrte kongehuset og dømde folket i landet.
Det som elles er å fortelja om Ussia, frå først til sist, har profeten Jesaja, son til Amots, skrive ned.
Ussia la seg til kvile hos fedrane sine, og dei gravla han hos fedrane hans på gravjorda som høyrde kongane til, for dei sa: «Han har hudsykdom.» Og Jotam, son hans, vart konge etter han.
←→