FLOGVIT
.bible

2. KrønikebokKapittel 17

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Josafat, son hans, vart konge etter han og styrkte seg mot Israel.
Han la troppar i alle dei befesta byane i Juda og sette ut styresmenn i Juda-landet og i byane i Efraim som Asa, far hans, hadde teke.
Herren var med Josafat, for han gjekk på dei tidlege vegane til David, far sin, og søkte ikkje til Ba'al-gudane.
For han søkte Gud, sin fars Gud, og følgde boda hans, og ikkje slik Israel gjorde.
Herren grunnfesta riket i hans hand, og heile Juda gav gåver til Josafat, så han fekk stor rikdom og ære.
Hjartet hans vart modig på Herrens vegar, og han fjerna òg offerhaugane og Asjera-stolpane frå Juda.
I det tredje styringsåret sitt sende han hovdingane sine – Ben-Hajil, Obadja, Sakarja, Netanel og Mikaja – for å undervisa i byane i Juda.
Saman med dei var levittane Sjemaja, Netanja, Sebadja, Asael, Sjemiramot, Jonatan, Adonia, Tobia og Tob-Adonia, og med dei prestane Elisjama og Joram.
Dei underviste i Juda og hadde med seg boka med Herrens lov. Dei drog rundt til alle byane i Juda og lærte folket.
Frykt for Herren kom over alle rika i landa rundt Juda, så dei ikkje gjekk til krig mot Josafat.
Filistrane kom med gåver og sølv som skatt til Josafat. Arabarane kom òg til han med sju tusen og sju hundre vêrar og sju tusen og sju hundre bukkar.
Josafat vart stadig mektigare og større. Han bygde festningar og lagerbyar i Juda.
Han hadde store verksemder i byane i Juda, og i Jerusalem hadde han krigarar, tappre stridsmenn.
Dette er mønstringa deira etter ættene: Frå Juda var det tusenhovdingar: Adna var hovding, og med han var det tre hundre tusen tappre stridsmenn.
Ved sida av han var Johanan hovding, og med han var det to hundre og åtti tusen.
Ved sida av han var Amasja, son til Sikri, som frivillig hadde vigsla seg til Herren, og med han var det to hundre tusen tappre stridsmenn.
Frå Benjamin var det Eljada, ein tapper stridsmann, og med han var det to hundre tusen væpna med bogar og skjold.
Ved sida av han var Josabad, og med han var det hundre og åtti tusen væpna krigarar.
Desse var dei som tente kongen, i tillegg til dei som kongen hadde sett i dei befesta byane i heile Juda.
←→