FLOGVIT
Tema
.bible

KolosserneKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
For eg vil at de skal vita kor stor kamp eg har for dykk og for dei i Laodikea, og for alle som ikkje har sett ansiktet mitt personleg.
Eg kjempar for at hjarta deira må verta trøysta, sameina i kjærleik, og nå fram til heile rikdomen av full visse i forståing, til kunnskap om Guds mysterium, som er Kristus.
I han er alle skattar av visdom og kunnskap gøymde.
Dette seier eg for at ingen skal føra dykk vill med overtalande ord.
For sjølv om eg er fråverande i kroppen, er eg likevel hos dykk i ånda. Eg gleder meg over den gode ordninga dykkar og den faste grunnvollen i trua dykkar på Kristus.
Så, på same måten som de tok imot Kristus Jesus som Herren, skal de leva i han.
Ver rotfeste og oppbygde i han, styrkja i trua slik de vart opplærte, og fløym over av takkseiing.
Sjå til at ingen fangar dykk med filosofi og tomt bedrag, som byggjer på menneskelege tradisjonar og grunnkreftene i verda, og ikkje på Kristus.
For i han bur heile guddomens fylde lekamleg.
Og i han er de fylte, han som er hovudet over all makt og autoritet.
I han vart de òg omskorne med ei omskjering som ikkje er gjord med hender, ved å leggja av den syndige kroppen, i Kristi omskjering.
De vart gravlagde med han i dåpen, og i han vart de òg oppreiste med han ved trua på Guds kraft, han som reiste Kristus opp frå dei døde.
Og dykk som var døde på grunn av misgjerningane dykkar og uomskjæringa av kjøtet dykkar, dykk gjorde han levande saman med han. Han tilgav oss alle misgjerningane våre.
Han strauk ut skuldbrevet mot oss, det som med sine krav stod imot oss. Han tok det bort ved å nagla det til krossen.
Han avvæpna maktene og autoritetane og stilde dei ope til skam, då han triumferte over dei på krossen.
Lat difor ingen døma dykk for mat eller drikke, eller når det gjeld høgtid, nymåne eller sabbat.
Dette er berre ein skugge av det som skulle koma, men røyndomen finst i Kristus.
Lat ingen ta frå dykk sigerskransen, dei som vil ha dykk til falsk audmjuke og engledyrking, og som dveler ved det dei har sett. Dei vert utan grunn oppblåsne av sitt verdslege sinn.
Dei held ikkje fast på hovudet, som heile kroppen får næring og samanhald frå gjennom ledd og sener, og veks med ein vekst som kjem frå Gud.
Om de døydde med Kristus frå grunnkreftene i verda, kvifor lever de då som om de framleis høyrde verda til, og lèt dykk binda av reglar:
«Ta ikkje på! Smak ikkje! Rør ikkje!»
Alt dette gjeld ting som er meinte til å brukast opp og forgå, etter menneskelege bod og lærdomar.
Slike reglar har nok eit skin av visdom med si sjølvvalde fromheit, si audmjuke og si harde behandling av kroppen, men dei har ingen verdi mot kjøtets lyster.
←→