FLOGVIT
.bible

ForkynnarenKapittel 11

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Send brødet ditt ut over vatnet, for etter mange dagar skal du finna det att.
Gjev ein del til sju, ja, òg til åtte, for du veit ikkje kva ulukke som kan koma over jorda.
Når skyene vert fulle, tømer dei regn over jorda. Og om eit tre fell mot sør eller mot nord, så vert det liggjande der det fell.
Den som aktar på vinden, får aldri så. Og den som ser på skyene, får aldri hausta.
Liksom du ikkje veit kva veg vinden tek, eller korleis beina vert danna i livet til ei svanger kvinne, slik kan du heller ikkje forstå Guds verk, han som gjer alle ting.
Så kornet ditt om morgonen, og lat ikkje handa di kvila om kvelden, for du veit ikkje kva som vil lukkast, det eine eller det andre, eller om begge vert like gode.
Lyset er søtt, og det er godt for auga å sjå sola.
Sjølv om eit menneske lever mange år, skal det gleda seg i dei alle. Men lat det hugsa dei mørke dagane, for dei skal verta mange. Alt som kjem, er som eit pust.
Gled deg, unge mann, i ungdomen din, og lat hjartet ditt gjera deg godt i dei unge åra. Følg dei vegane hjartet ditt vil, og det auga dine ser. Men vit at for alt dette skal Gud føra deg fram for domen.
Driv sorga bort frå hjartet ditt, og hald det vonde borte frå kroppen din, for ungdom og livskraft er som eit pust.
←→