FLOGVIT
.bible

EfeserneKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Så formaner eg dykk, eg som er fange for Herren si sak, at de må leva eit liv som er verdig det kallet de har fått.
Ver audmjuke og milde på alle vis, ver tolmodige og ber over med kvarandre i kjærleik.
Gjer dykkar beste for å ta vare på einskapen i Anden gjennom fredens band.
Det er éin kropp og éin Ande, liksom de òg vart kalla til éitt håp då de fekk kallet.
Éin Herre, éi tru, éin dåp.
Éin Gud og Far for alle, han som er over alle, gjennom alle og i alle.
Men til kvar einskild av oss er nåden gjeven etter det målet Kristus gjev i gåve.
Difor heiter det: «Han steig opp i det høge og førte fangar med seg, han gav gåver til menneska.»
Men kva tyder «han steig opp» utan at han òg har stege ned til dei lågare delane av jorda?
Han som steig ned, er den same som steig opp over alle himlar, for å fylla alt.
Og han gav nokre til å vera apostlar, nokre til profetar, nokre til evangelistar, nokre til hyrdingar og lærarar.
for å utrusta dei heilage til tenestegjerning, til oppbygging av Kristi kropp,
Slik skal vi alle nå fram til einskap i trua og i kjennskapen til Guds Son, til mogen manndom, til det fulle målet av Kristi fylde.
Då skal vi ikkje lenger vera umodne, kasta hit og dit og drivne omkring av kvar lærevind, ved menneskeleg falskspel og listige knep som fører vill.
Men ved å halda oss til sanninga i kjærleik, skal vi i alle ting veksa opp til han som er hovudet, Kristus.
Ut frå han vert heile kroppen sameina og halden saman ved kvart støttande ledd, etter den krafta som er tilmålt kvar einskild del. Slik veks kroppen og byggjer seg opp i kjærleik.
Dette seier eg då og vitnar om i Herren: De må ikkje lenger leva slik som heidningane, i tomskapen i tankane sine.
Dei er formørkte i forstanden, framande for livet i Gud på grunn av den uvitskapen som er i dei, fordi hjarta deira er forherda.
Dei har vorte likesæle og har gjeve seg over til utskeiingar, så dei gjer all slags ureinskap med grådug iver.
Men de har ikkje lært Kristus å kjenna på den måten.
De har då høyrt han og vorte opplærte i han, slik sanninga er i Jesus.
De skal leggja av det gamle mennesket som høyrer til den tidlegare livsførselen, det som går til grunne ved dei forførande lystene.
De skal fornyast i ånd og sinn.
Og de skal kle dykk i det nye mennesket, som er skapt etter Gud i sann rettferd og heilagdom.
Legg difor av løgna og tal sanning, kvar og ein med nesten sin, for vi er lemer på kvarandre.
Ver sinte, men synda ikkje! Lat ikkje sola gå ned over vreiden dykkar.
Og gjev ikkje djevelen rom.
Den som stal, må ikkje stela meir, men heller arbeida og gjera noko godt med sine eigne hender, så han har noko å dela med den som treng det.
Lat ikkje ròtne ord koma ut av munnen dykkar, men berre det som er godt og som byggjer opp der det trengst, så det kan gje nåde til dei som høyrer.
Og gjer ikkje Guds heilage Ande sorg, han som de har fått som segl til utløysingsdagen.
All bitterheit, sinne, raseri, skriking og vondord må leggjast bort frå dykk, saman med all vondskap.
Ver gode mot kvarandre, vis medkjensle og tilgjev kvarandre, liksom Gud i Kristus har tilgjeve dykk.
←→