FLOGVIT
.bible

NehemjaKapittel 4

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Då Sanballat, Tobia, arabarane, ammonittane og asjdodittane høyrde at arbeidet med murane i Jerusalem gjekk framover og at rivnene tok til å tettast, vart dei brennande harme.
Dei slo seg saman, alle i lag, for å dra ut og kjempa mot Jerusalem og skapa forviring der.
Då bad vi til vår Gud og sette ut vakter mot dei, både dag og natt.
Men folket i Juda sa: «Krafta til berarane sviktar, og det er så mykje grus. Vi maktar ikkje å byggja på muren.»
Fiendane våre sa: «Dei skal ikkje få vita eller sjå noko før vi kjem midt inn blant dei og drep dei og stansar arbeidet.»
Dei jødane som budde i nærleiken av dei, kom og sa til oss gong på gong: «Frå alle stader der de snur dykk, går dei mot oss.»
Då stilte eg folk opp på dei lågaste stadene bak muren, på dei opne plassane. Eg stilte folket opp etter ættene sine, med sverd, spyd og bogar.
Eg såg meg omkring og reiste meg og sa til stormennene, forstandarane og resten av folket: «Ver ikkje redde for dei! Kom i hug Herren, den store og fryktelege, og kjemp for brørne dykkar, sønene og døtrene dykkar, konene dykkar og heimane dykkar!»
Då fiendane våre høyrde at vi visste om planane deira, og at Gud hadde gjort rådet deira til inkjes, vende vi alle attende til muren, kvar til sitt arbeid.
Frå den dagen arbeidde halvparten av tenarane mine med byggjinga, medan den andre halvparten stod med spyd, skjold, bogar og brynjer. Leiarane stod bak heile Judas hus.
Dei som bygde på muren og dei som bar bører, lasta på seg. Med éi hand arbeidde dei, og med den andre heldt dei eit våpen.
Kvar av byggjarane hadde sverdet bunde ved sida si medan han arbeidde. Den som skulle blåsa i horn, stod ved sida mi.
Eg sa til stormennene, forstandarane og resten av folket: «Arbeidet er stort og vidstrekt, og vi er spreidde langs muren, langt frå kvarandre.
Der de høyrer hornet ljoda, skal de samlast hos oss. Vår Gud vil kjempa for oss.»
Så heldt vi fram med arbeidet, medan halvparten av dei stod med spyda sine frå morgonroden lyste til stjernene kom fram.
På same tid sa eg til folket: «Kvar mann og tenaren hans skal halda seg inne i Jerusalem om natta, så dei kan vera vakter for oss om natta og arbeida om dagen.»
Korkje eg eller brørne mine eller tenarane mine eller vaktmennene som følgde meg, tok av oss kleda. Kvar mann hadde våpenet sitt ved vatnet.
←→