FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Slik vart himmelen og jorda fullførte, med heile sin hær.
Slik ble himmelen og jorden fullført, med hele sin hær.
På den sjuande dagen fullførte Gud arbeidet sitt som han hadde gjort, og han kvilte på den sjuande dagen frå alt arbeidet han hadde gjort.
På den sjuende dagen fullførte Gud sitt verk. Han hvilte på den sjuende dagen fra alt det arbeidet han hadde gjort.
Gud velsigna den sjuande dagen og helga han, for på den dagen kvilte han frå alt arbeidet sitt som Gud hadde skapt og gjort.
Gud velsignet den sjuende dagen og helliget den, for på den hvilte han fra alt sitt arbeid, det Gud hadde skapt og gjort.
Dette er historia om himmelen og jorda då dei vart skapte, den dagen Herren Gud laga jord og himmel.
Dette er fortellingen om himmelen og jorden da de ble skapt, den dagen Herren Gud gjorde jord og himmel.
Ingen busk på marka fanst enno på jorda, og ingen grøde på marka hadde spirt fram, for Herren Gud hadde ikkje late det regna på jorda, og det fanst ikkje noko menneske til å dyrka marka.
Ennå fantes ingen busk på marken, og ingen urt på marken hadde spiret, for Herren Gud hadde ikke latt det regne på jorden, og det var ikke noe menneske til å dyrke jorden.
Men ein dis steig opp frå jorda og vatna heile overflata på marka.
Men en tåke steg opp fra jorden og vannet hele markens overflate.
Då forma Herren Gud mennesket av støv frå jorda og bles livsande inn i nasen hans, og mennesket vart ei levande sjel.
Da formet Herren Gud mennesket av støv fra jorden og blåste livspust inn i hans nese, og mennesket ble en levende sjel.
Herren Gud planta ein hage i Eden, mot aust, og der sette han mennesket som han hadde forma.
Herren Gud plantet en hage i Eden, mot øst, og der satte han mennesket som han hadde formet.
Herren Gud lét alle slags tre veksa opp frå jorda, fagre å sjå på og gode å eta av – og livsens tre midt i hagen, og treet til kunnskap om godt og vondt.
Herren Gud lot alle slags trær vokse opp av jorden, fagre å se på og gode å spise av. Midt i hagen sto livets tre og treet til kunnskap om godt og ondt.
Ei elv rann ut frå Eden og vatna hagen. Derifrå delte ho seg i fire greiner.
En elv gikk ut fra Eden for å vanne hagen. Derfra delte den seg i fire armer.
Den fyrste heiter Pisjon. Ho renn rundt heile landet Havila, der det finst gull.
Den ene heter Pisjon. Den renner rundt hele landet Havila, der det finnes gull.
Gullet i det landet er godt. Der finst det òg bedolah-kvae og onyks-steinar.
Gullet i det landet er godt. Der finnes også bdellium og onyksstenen.
Den andre elva heiter Gihon. Ho renn rundt heile landet Kusj.
Den andre elven heter Gihon. Den renner rundt hele landet Kusj.
Den tredje elva heiter Hiddekel. Ho renn aust for Assur. Den fjerde elva er Eufrat.
Den tredje elven heter Hiddekel. Den renner øst for Assur. Den fjerde elven er Eufrat.
Herren Gud tok mennesket og sette det i Edens hage til å dyrka og vakta hagen.
Herren Gud tok mennesket og satte ham i Edens hage til å dyrke og vokte den.
Herren Gud baud mennesket og sa: «Av alle tre i hagen kan du fritt eta.
Og Herren Gud bød mennesket: «Av alle trær i hagen kan du fritt spise.
Men av treet til kunnskap om godt og vondt skal du ikkje eta, for den dagen du et av det, skal du vissleg døy.»
Men av treet til kunnskap om godt og ondt skal du ikke spise, for den dagen du spiser av det, skal du sannelig dø.»
Herren Gud sa: «Det er ikkje godt for mennesket å vera åleine. Eg vil laga ein hjelpar for han som svarar til han.»
Herren Gud sa: «Det er ikke godt for mennesket å være alene. Jeg vil gjøre ham en hjelper som svarer til ham.»
Det som mennesket kalla kvar levande skapning, det vart namnet på skapningen.
Herren Gud formet av jorden alle dyr på marken og alle fugler under himmelen, og førte dem til mennesket for å se hva han ville kalle dem. Det navnet mennesket ga hver levende skapning, det ble dens navn.
Men for mennesket fann han ingen hjelpar som svara til han.
Mennesket ga navn til alt feet, til fuglene under himmelen og til alle dyr på marken. Men for seg selv fant mennesket ingen hjelper som svarte til ham.
Då lét Herren Gud ein djup søvn koma over mennesket, og han sovna. Så tok han eitt av sidebeina hans og fylte att med kjøt.
Da lot Herren Gud en dyp søvn falle over mennesket, og mens han sov, tok han et av hans ribben og lukket til med kjøtt.
Herren Gud bygde sidebeinet han hadde teke frå mennesket, til ei kvinne, og førte henne til mennesket.
Av ribbeinet som Herren Gud hadde tatt fra mennesket, bygget han en kvinne og førte henne til ham.
Mennesket sa: «No endeleg – bein av mine bein og kjøt av mitt kjøt! Ho skal kallast kvinne, for av mannen er ho teken.»
Da sa mennesket: «Denne gangen er det ben av mine ben og kjøtt av mitt kjøtt. Hun skal kalles kvinne, for av mannen er hun tatt.»
Difor skal mannen forlata far sin og mor si og halda seg til kona si, og dei skal vera eitt kjøt.
Derfor skal en mann forlate sin far og sin mor og holde fast ved sin hustru, og de skal være ett kjød.
Dei var begge nakne, mennesket og kona hans, og dei skamde seg ikkje.
De var begge nakne, mennesket og hans hustru, og de skammet seg ikke.
←→