FLOGVIT
.bible

ForkynnerenKapittel 5

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Vær ikke for rask med munnen din, og la ikke hjertet forhaste seg med å si noe for Guds ansikt. For Gud er i himmelen og du er på jorden, derfor skal dine ord være få.
Ver ikkje for rask med munnen din, og lat ikkje hjartet ditt hasta med å bera fram ord for Gud. For Gud er i himmelen og du er på jorda, difor lat orda dine vera få.
For drømmer kommer av mange bekymringer, og dårens stemme kjennes på mange ord.
For draumar kjem av mykje strev, og dårens røyst av mange ord.
Når du gir et løfte til Gud, ikke nøl med å oppfylle det. For han har ingen glede i dårer. Oppfyll det du lover.
Når du gjev ein lovnad til Gud, dryg ikkje med å oppfylla han. For han har ikkje glede i dårar. Det du lovar, skal du halda.
Det er bedre at du ikke lover noe, enn at du lover og ikke holder det.
Det er betre at du ikkje lovar, enn at du lovar og ikkje held det.
La ikke munnen din føre kroppen din til synd, og si ikke til engelen at det var en feil. Hvorfor skulle Gud bli vred over det du sier og ødelegge det dine hender har gjort?
Lat ikkje munnen din føra kroppen din til synd, og sei ikkje framfor engelen at det var eit mistak. Kvifor skal Gud verta vreid over orda dine og øydeleggja det hendene dine har gjort?
For med mange drømmer kommer tomhet og mange ord. Frykt du heller Gud!
For med mange draumar kjem fåfengd og mange ord. Difor: Frykt Gud!
Om du ser at fattige blir undertrykt, og at rett og rettferdighet blir krenket i landet, så undre deg ikke over det. For en høy vokter over en annen høy, og enda høyere er de som vokter over dem.
Om du ser at den fattige vert undertrykt, og at rett og rettferd vert røva i landet, så undra deg ikkje over dette. For ein høg vaktar over ein høg, og det er høgare over dei.
Men fordelen for et land er over alt: selv en konge er avhengig av det dyrkede jord.
Men vinning for eit land er i alt dette: ein konge som tener dyrka mark.
Den som elsker penger, blir aldri mett av penger, og den som elsker rikdom, får aldri nok utbytte. Også dette er forgjengelig.
Den som elskar pengar, vert ikkje mett av pengar, og den som elskar overflod, får ikkje avkasting av det. Også dette er fåfengd.
Når godene øker, øker også de som vil fortære dem. Hvilken fordel har da eieren, annet enn å se på dem med øynene sine?
Når godset aukar, aukar dei som et av det. Og kva vinning har eigaren anna enn å sjå det med augo sine?
Søt er søvnen for den som arbeider, enten han spiser lite eller mye. Men den rikes overflod lar ham ikke få sove.
Søt er søvnen til arbeidaren, anten han et lite eller mykje. Men overfloda til den rike let han ikkje få sova.
Det er et smertelig onde jeg har sett under solen: rikdom som blir bevart av sin eier til hans egen ulykke.
Det er eit sårt vondt eg har sett under sola: rikdom som eigaren vaktar til si eiga ulukke.
Den rikdommen går tapt i et uheldig foretak, og når han får en sønn, har han ingenting i hånden.
Og denne rikdomen gjekk tapt ved eit uheldig føretak, og han fekk ein son, men har ingenting i handa si.
Slik han kom ut fra sin mors liv, naken skal han vende tilbake slik han kom. Ingenting av sitt strev kan han ta med seg i sin hånd når han går.
Slik han kom ut frå mors liv, naken skal han venda attende, slik han kom. Og ingenting av strevet sitt får han ta med seg i handa.
Også dette er et smertelig onde: akkurat slik han kom, slik skal han gå. Hva fordel har han av å streve for vinden?
Også dette er eit sårt vondt: Akkurat slik han kom, slik skal han gå. Og kva vinning har han av at han strevar for vinden?
Dessuten spiser han alle sine dager i mørke, med mye ergrelse, sykdom og vrede.
Alle sine dagar et han i mørkret, med mykje sorg og sjukdom og harme.
Se, dette har jeg sett: Det som er godt og vakkert er å spise og drikke og nyte godt av alt sitt strev som han strever med under solen, alle de levedager Gud har gitt ham. For det er hans del.
Sjå, det eg har sett er godt og rett: å eta og drikka og nyta det gode i alt strevet ein strevar med under sola, alle dei dagane Gud har gjeve ein å leva. For det er hans del.
Også ethvert menneske som Gud har gitt rikdom og eiendom, og som han har gitt makt til å nyte av det, ta sin del og glede seg i sitt strev – dette er en gave fra Gud.
Også kvart menneske som Gud har gjeve rikdom og eigedom, og som han har gjeve makt til å eta av det og ta sin del og gleda seg i strevet sitt – dette er ei gåve frå Gud.
For han skal ikke tenke mye på sine levedager, fordi Gud svarer ham med glede i hjertet.
For han skal ikkje tenkja mykje på dagane i livet sitt, for Gud held han oppteken med glede i hjartet.
←→