FLOGVIT
.bible

HebreerneKapittel 8

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Hovedpoenget i det vi taler om, er dette: Vi har en øversteprest som sitter ved høyre side av Majestetens trone i himlene.
Hovudpoenget i det vi talar om, er dette: Vi har ein øvsteprest som har sett seg ved høgre sida av trona til Majesteten i himmelen.
Han er tjener i helligdommen og i det sanne telt som Herren selv har reist, ikke noe menneske.
Han gjer teneste i heilagdomen, i det sanne teltet som Herren har reist, og ikkje noko menneske.
For hver øversteprest blir innsatt for å bære fram gaver og offer. Derfor må også han ha noe å bære fram.
For kvar øvsteprest er innsett til å bera fram gåver og offer. Difor må også han ha noko å bera fram.
Hvis han var på jorden, ville han ikke engang være prest, ettersom det allerede finnes prester som bærer fram gaver etter loven.
Hadde han vore på jorda, ville han ikkje eingong vera prest, sidan det alt finst dei som ber fram gåvene etter lova.
Disse tjener i en helligdom som bare er et bilde og en skygge av den himmelske, slik Moses fikk beskjed da han skulle reise teltet: «Se til at du lager alt etter det forbildet som ble vist deg på fjellet.»
Desse gjer teneste i ein heilagdom som berre er eit bilete og ein skugge av den himmelske. For då Moses skulle fullføra teltet, fekk han denne påminninga: «Sjå til at du lagar alt etter det førebiletet som vart vist deg på fjellet.»
Men nå har han fått en langt mer opphøyd tjeneste, siden han er mellommann for en bedre pakt som er grunnlagt på bedre løfter.
Men no har han fått ei så mykje høgare teneste, ettersom han også er mellommann for ei betre pakt, ei pakt som er grunnlagd på betre lovnader.
For hvis den første pakten hadde vært uten mangel, ville det ikke vært behov for en annen.
For hadde den første pakta vore utan mangel, ville det ikkje ha vore trong for ei andre.
For han klandrer dem og sier: «Se, dager skal komme, sier Herren, da jeg vil opprette en ny pakt med Israels hus og med Judas hus.
For han klagar på dei og seier: «Sjå, dagar skal koma, seier Herren, då eg vil gjera ei ny pakt med Israels hus og med Judas hus.
Den skal ikke være som den pakten jeg gjorde med deres fedre den dagen jeg tok dem ved hånden for å føre dem ut av Egypt. For de holdt seg ikke til min pakt, og jeg vendte meg fra dem, sier Herren.
Ikkje som den pakta eg gjorde med fedrane deira den dagen eg tok dei i handa og førte dei ut frå Egypt. For dei heldt ikkje fast ved pakta mi, og eg brydde meg ikkje meir om dei, seier Herren.
For dette er den pakten jeg vil opprette med Israels hus etter de dagene, sier Herren: Jeg vil legge mine lover i deres sinn og skrive dem på deres hjerter. Jeg skal være deres Gud, og de skal være mitt folk.
For dette er pakta eg vil gjera med Israels hus etter dei dagane, seier Herren: Eg vil leggja lovene mine i sinnet deira og skriva dei i hjarto deira. Eg skal vera deira Gud, og dei skal vera mitt folk.
Da skal ingen lenger lære sin landsmann eller sin bror og si: 'Kjenn Herren!' For alle skal kjenne meg, fra den minste til den største blant dem.
Då skal ingen lenger læra sin landsmann eller sin bror og seia: 'Kjenn Herren!' For alle skal kjenna meg, frå den minste til den største av dei.
For jeg vil være nådig mot deres urettferdighet, og deres synder skal jeg aldri mer huske.»
For eg vil vera nådig mot uretten deira, og syndene deira skal eg ikkje minnast meir.»
Når han sier «en ny pakt», har han erklært den første for foreldet. Og det som er foreldet og gammelt, vil snart forsvinne.
Når han talar om ei «ny» pakt, har han gjort den første forelda. Og det som vert gamalt og utslite, er nær ved å kverva bort.
←→