FLOGVIT
.bible

JeremiaKapittel 36

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
I det fjerde året Jojakim, son til Josjia, var konge i Juda, kom dette ordet til Jeremia frå Herren:
I det fjerde året til Jojakim, sønn av Josjia, Judas konge, kom dette ordet til Jeremia fra Herren:
«Ta deg ein bokrull og skriv på han alle dei orda eg har tala til deg om Israel, om Juda og om alle folkeslaga, frå den dagen eg tok til å tala til deg, frå Josjias dagar og fram til i dag.
Ta deg en bokrull og skriv på den alle de ordene jeg har talt til deg om Israel, om Juda og om alle folkeslagene, fra den dagen jeg først talte til deg, fra Josjias dager og frem til i dag.
Kanskje Judas hus vil høyra om alt det vonde eg tenkjer å gjera mot dei, så dei kan venda om, kvar frå sin vonde veg, og eg kan tilgje synda og misgjerningane deira.»
Kanskje vil Judas hus høre om all den ulykken jeg planlegger å gjøre mot dem, slik at hver enkelt kan vende om fra sin onde vei, og jeg kan tilgi deres skyld og synd.
Då kalla Jeremia til seg Baruk, son til Nerija, og Baruk skreiv ned på ein bokrull alle Herrens ord som Herren hadde tala til han, etter det Jeremia sa.
Jeremia kalte på Baruk, sønn av Nerija, og Baruk skrev ned alle Herrens ord som han hadde talt til ham, på en bokrull, etter Jeremias diktat.
Så gav Jeremia Baruk denne ordren: «Eg er hindra og kan ikkje gå til Herrens hus.
Jeremia ga Baruk denne befalingen: «Jeg er forhindret og kan ikke gå inn i Herrens hus.
Difor skal du gå og lesa opp Herrens ord frå rullen som du har skrive etter det eg sa, så folket høyrer det i Herrens hus på ein fastedag. Du skal òg lesa det opp for alle frå Juda som kjem frå byane sine.
Derfor skal du gå og lese opp fra rullen som du har skrevet etter mitt diktat – Herrens ord – for folket i Herrens hus på fastedagen. Du skal også lese dem opp for alle fra Juda som kommer fra byene sine.
Kanskje dei vil leggja bøna si fram for Herren og venda om, kvar frå sin vonde veg. For stor er vreiden og harmen som Herren har tala imot dette folket.»
Kanskje vil deres bønn nå frem for Herrens ansikt, og hver enkelt vil vende om fra sin onde vei. For stor er vreden og harmen som Herren har uttalt mot dette folket.»
Baruk, son til Nerija, gjorde alt det profeten Jeremia hadde bode han, og las opp Herrens ord frå boka i Herrens hus.
Baruk, sønn av Nerija, gjorde alt det profeten Jeremia hadde befalt ham og leste opp Herrens ord fra boken i Herrens hus.
I det femte året Jojakim, son til Josjia, var konge i Juda, i den niande månaden, lyste dei ut ein faste for Herren for alt folket i Jerusalem og for alle som kom frå byane i Juda til Jerusalem.
I det femte året til Jojakim, sønn av Josjia, Judas konge, i den niende måneden, ble det utropt en faste for Herren for hele folket i Jerusalem og for alle som kom fra Judas byer til Jerusalem.
Då las Baruk opp frå boka det Jeremia hadde sagt, i Herrens hus, i rommet til Gemarja, son til skrivaren Sjafan, i den øvre føregarden, ved inngangen til den nye porten i Herrens hus, så alt folket høyrde det.
Da leste Baruk opp Jeremias ord fra boken i Herrens hus, i kammeret til Gemarja, sønn av skriveren Sjafan, i den øvre forgården, ved inngangen til den nye porten i Herrens hus, for hele folket.
Mikaja, son til Gemarja, son til Sjafan, høyrde alle Herrens ord frå boka.
Mikaja, sønn av Gemarja, sønn av Sjafan, hørte alle Herrens ord fra boken.
Så gjekk han ned til kongens hus, til skrivarrommet. Der sat alle stormennene: skrivaren Elisjama, Delaja, son til Sjemaja, Elnatan, son til Akbor, Gemarja, son til Sjafan, Sidkia, son til Hananja, og alle dei andre stormennene.
Han gikk ned til kongens palass, til skriverens kammer, og der satt alle stormennene: skriveren Elisjama, Delaja sønn av Sjemaja, Elnatan sønn av Akbor, Gemarja sønn av Sjafan, Sidkia sønn av Hananja og alle de andre stormennene.
Mikaja fortalde dei alle orda han hadde høyrt då Baruk las opp frå boka for folket.
Mikaja fortalte dem alle ordene han hadde hørt da Baruk leste opp fra boken for folket.
Då sende alle stormennene Jehudi, son til Netanja, son til Sjelemja, son til Kusji, til Baruk og sa: «Ta med deg rullen du las opp frå for folket, og kom hit!» Baruk, son til Nerija, tok rullen med seg og kom til dei.
Da sendte alle stormennene Jehudi, sønn av Netanja, sønn av Sjelemja, sønn av Kusji, til Baruk med denne beskjeden: «Ta med deg rullen som du leste opp fra for folket, og kom!» Baruk, sønn av Nerija, tok rullen med seg og kom til dem.
Dei sa til han: «Set deg ned og les han opp for oss!» Og Baruk las opp for dei.
De sa til ham: «Vær så snill, sett deg ned og les den opp for oss.» Og Baruk leste den opp for dem.
Då dei høyrde alle orda, vart dei gripne av redsle og såg på kvarandre. Dei sa til Baruk: «Vi må fortelja kongen om alt dette.»
Da de hørte alle ordene, ble de grepet av frykt og så på hverandre. De sa til Baruk: «Vi må fortelle kongen om alt dette.»
Så spurde dei Baruk: «Fortel oss korleis du skreiv ned alle desse orda etter det han sa.»
Så spurte de Baruk: «Fortell oss, hvordan skrev du ned alle disse ordene? Var det etter hans diktat?»
Baruk svara dei: «Han sa alle desse orda til meg med sin eigen munn, og eg skreiv dei ned i boka med blekk.»
Baruk svarte dem: «Han dikterte alle disse ordene til meg, og jeg skrev dem ned i boken med blekk.»
Då sa stormennene til Baruk: «Gå og gøym deg, du og Jeremia! Lat ingen få vita kvar de er.»
Da sa stormennene til Baruk: «Gå og gjem dere, du og Jeremia, og la ingen få vite hvor dere er.»
Så gjekk dei inn til kongen i føregarden, men rullen hadde dei lagt att i rommet til skrivaren Elisjama. Dei fortalde kongen alt som hadde hendt.
De gikk inn til kongen i forgården, etter å ha lagt rullen til oppbevaring i kammeret til skriveren Elisjama, og fortalte kongen alle ordene.
Kongen sende Jehudi for å henta rullen, og han henta han frå rommet til skrivaren Elisjama. Jehudi las han opp for kongen og alle stormennene som stod omkring kongen.
Kongen sendte Jehudi for å hente rullen, og han hentet den fra kammeret til skriveren Elisjama. Jehudi leste den opp for kongen og alle stormennene som sto omkring kongen.
Kongen sat i vinterpalasset – det var den niande månaden – og det brann eld i kolpanna framfor han.
Kongen satt i vinterhuset – det var den niende måneden – og ovnen foran ham var tent.
Kvar gong Jehudi hadde lese tre eller fire spalter, skar han dei av med skrivarkniven og kasta dei på elden i kolpanna, til heile rullen var oppbrend i elden i kolpanna.
Hver gang Jehudi hadde lest tre eller fire kolonner, skar kongen dem av med en skriverkniv og kastet dem på ilden i ovnen, helt til hele rullen var fortært av ilden i ovnen.
Kongen og tenarane hans som høyrde alle desse orda, vart ikkje redde og reiv ikkje sund kleda sine.
Verken kongen eller noen av tjenerne hans som hørte alle disse ordene, ble grepet av frykt eller flerret klærne sine.
Endå Elnatan, Delaja og Gemarja bad kongen om ikkje å brenna rullen, høyrde han ikkje på dei.
Selv om Elnatan, Delaja og Gemarja tryglet kongen om ikke å brenne rullen, ville han ikke høre på dem.
Kongen gav Jerahme'el, kongssonen, og Seraja, son til Asriel, og Sjelemja, son til Abde'el, ordre om å gripa skrivaren Baruk og profeten Jeremia. Men Herren hadde gøymt dei.
Kongen befalte Jerahme'el, en kongesønn, Seraja sønn av Azriel og Sjelemja sønn av Abde'el å gripe skriveren Baruk og profeten Jeremia. Men Herren skjulte dem.
Herrens ord kom til Jeremia etter at kongen hadde brent opp rullen med orda Baruk hadde skrive ned etter det Jeremia sa:
Herrens ord kom til Jeremia etter at kongen hadde brent rullen med ordene som Baruk hadde skrevet ned etter Jeremias diktat:
«Ta deg ein annan rull og skriv på han alle dei orda som stod på den første rullen, den som Jojakim, kongen i Juda, brende opp.
«Ta deg en annen rull og skriv på den alle de samme ordene som sto på den første rullen, den som Jojakim, Judas konge, brente.
Og om Jojakim, kongen i Juda, skal du seia: Så seier Herren: Du brende denne rullen og sa: 'Kvifor har du skrive på han at kongen av Babel skal koma og øydeleggja dette landet og gjera ende på både menneske og dyr?'
Og om Jojakim, Judas konge, skal du si: Så sier Herren: Du brente denne rullen og sa: 'Hvorfor har du skrevet på den at Babels konge skal komme og ødelegge dette landet og utrydde både mennesker og dyr fra det?'
Difor seier Herren så om Jojakim, kongen i Juda: Han skal ikkje ha nokon etterkomar som sit på Davids trone. Liket hans skal liggja utkasta for heten om dagen og frosten om natta.
Derfor sier Herren om Jojakim, Judas konge: Ingen av hans etterkommere skal sitte på Davids trone. Hans lik skal kastes ut og ligge i heten om dagen og i frosten om natten.
Eg vil straffa han og etterkomarane hans og tenarane hans for synda deira. Eg vil la alt det vonde eg har varsla, koma over dei og over innbyggjarane i Jerusalem og over folket i Juda, fordi dei ikkje ville høyra.»
Jeg vil straffe ham og hans etterkommere og hans tjenere for deres synd. Jeg vil la all den ulykken jeg har varslet, komme over dem og over Jerusalems innbyggere og over Judas menn – for de ville ikke høre.
Jeremia tok ein annan rull og gav han til skrivaren Baruk, son til Nerija. Han skreiv på han, etter det Jeremia sa, alle orda frå boka som Jojakim, kongen i Juda, hadde brent opp i elden. Og det vart lagt til mange fleire ord av same slag.
Jeremia tok en annen rull og ga den til skriveren Baruk, sønn av Nerija. Han skrev på den, etter Jeremias diktat, alle ordene fra boken som Jojakim, Judas konge, hadde brent i ilden. Og mange lignende ord ble lagt til.
←→