FLOGVIT
.bible

2. MosebokKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Kvinna vart med barn og fødde ein son. Då ho såg kor fin han var, gøymde ho han i tre månader.
Men då ho ikkje kunne gøyma han lenger, tok ho ei korg av papyrus, tetta ho med jordbek og tjøre, la barnet i ho og sette ho i sivet ved elvebredda.
Då kom dotter til farao ned for å bada i elva, medan tenestejentene hennar gjekk langs elvebredda. Ho fekk auge på korga i sivet og sende tenestejenta si for å henta ho.
Ho opna korga og såg barnet – sjå, ein gråtande gut! Ho fekk medkjensle med han og sa: «Dette er eitt av barna til hebrearane.»
Då sa syster hans til dotter til farao: «Skal eg gå og finna ei hebrearkvinna som kan amma barnet for deg?»
Dotter til farao sa til henne: «Ta med deg dette barnet og amma det for meg, så skal eg gje deg løn for det.» Kvinna tok barnet og amma det.
Då guten vart stor, førte ho han til dotter til farao, og han vart son hennar. Ho kalla han Moses og sa: «For eg drog han opp av vatnet.»
På den tida, då Moses var blitt vaksen, gjekk han ut til brørne sine og såg tvangsarbeidet deira. Då såg han ein egyptar som slo ein hebrear, ein av brørne hans.
Han såg seg rundt til alle kantar, og då han såg at det ikkje var nokon der, slo han egyptaren i hel og gøymde han i sanden.
Dagen etter gjekk han ut att, og då såg han to hebrearar som slåst. Han sa til den skuldige: «Kvifor slår du landsmannen din?»
Mannen svara: «Kven har sett deg til leiar og domar over oss? Har du tenkt å drepa meg, slik du drap egyptaren?» Då vart Moses redd og tenkte: «Så dette er blitt kjent!»
Då farao fekk høyra om dette, ville han ta livet av Moses. Men Moses rømde frå farao og slo seg ned i Midjan-landet. Der sette han seg ned ved ein brønn.
Presten i Midjan hadde sju døtrer. Dei kom og auste opp vatn og fylte traua for å vatna sauene til far sin.
Men nokre gjetarar kom og jaga dei bort. Då reiste Moses seg og hjelpte dei og vatna sauene deira.
Då dei kom heim til Reuel, far sin, spurde han: «Kvifor kjem de så tidleg heim i dag?»
Dei svara: «Ein egyptar berga oss frå gjetarane. Han auste jamvel opp vatn åt oss og vatna sauene.»
Ho fødde ein son, og han kalla han Gersjom, for han sa: «Eg har vore ein framand i eit framandt land.»
Lang tid etter døydde kongen i Egypt. Israelittane sukka under tvangsarbeidet og ropa ut, og ropet deira steig opp til Gud frå tvangsarbeidet.
Gud høyrde klageropet deira, og Gud kom i hug pakta si med Abraham, Isak og Jakob.
Gud såg til israelittane, og Gud visste.
←→