FLOGVIT
.bible

2. SamuelKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Etter dette spurde David Herren og sa: «Skal eg dra opp til ein av byane i Juda?» Herren svara han: «Dra opp!» David spurde: «Kvar skal eg dra?» Han svara: «Til Hebron.»
Så drog David dit opp saman med dei to konene sine, Ahinoam frå Jisreel og Abigail, enkja etter Nabal frå Karmel.
David tok òg med seg mennene som var med han, kvar mann med huslyden sin, og dei busette seg i byane kring Hebron.
Då kom mennene frå Juda og salva David til konge over Juda-huset. Dei fortalde David at det var mennene frå Jabesj i Gilead som hadde gravlagt Saul.
David sende bod til mennene i Jabesj i Gilead og sa til dei: «Velsigna vere de av Herren, fordi de viste denne truskap mot herren dykkar, mot Saul, og gravla han.
Må no Herren visa dykk godleik og truskap! Eg vil òg gjera vel mot dykk fordi de har gjort dette.
Så styrk no hendene dykkar og ver modige! For herren dykkar Saul er død, og Juda-huset har salva meg til konge over seg.»
Men Abner, son til Ner, som var hærføraren til Saul, tok Isjbosjet, son til Saul, og førte han over til Mahanajim.
Der gjorde han han til konge over Gilead, over asjurittane, over Jisreel, over Efraim, over Benjamin og over heile Israel.
Isjbosjet, son til Saul, var førti år gammal då han vart konge over Israel, og han var konge i to år. Men Juda-huset følgde David.
Den tida David var konge i Hebron over Juda-huset, var sju år og seks månader.
Abner, son til Ner, og mennene til Isjbosjet, son til Saul, drog ut frå Mahanajim til Gibeon.
Joab, son til Seruja, og mennene til David drog òg ut, og dei møttest ved dammen i Gibeon. Dei sette seg ned, den eine flokken på den eine sida av dammen og den andre på den andre sida.
«Lat dei unge mennene stå fram og tevlast framfor oss!»
Då stod dei fram og vart talde: tolv for Benjamin og Isjbosjet, son til Saul, og tolv av mennene til David.
Kvar av dei greip motstandaren sin i hovudet og støytte sverdet i sida på han, så dei fall alle saman. Difor vart denne staden kalla Helkat-Hassurim, som ligg ved Gibeon.
Striden vart svært hard den dagen, og Abner og Israels-mennene vart slegne av Davids menn.
Dei tre sønene til Seruja var der: Joab, Abisjai og Asael. Asael var lettbeint som ei gaselle på marka.
Asael sette etter Abner og bøygde ikkje av, korkje til høgre eller venstre, men heldt seg like bak Abner.
Abner snudde seg og sa: «Er det du, Asael?» Han svara: «Ja, det er eg.»
Då sa Abner til han: «Bøyg av til høgre eller venstre, tak ein av dei unge mennene og ta rustningen hans!» Men Asael ville ikkje gje opp å forfølgja han.
Abner sa endå ein gong til Asael: «Hald opp med å forfølgja meg! Kvifor skal eg slå deg til jorda? Korleis skulle eg då kunna sjå Joab, bror din, i auga?»
Men han nekta å gje seg, så Abner stakk bakenden av spydet i magen hans.
Men Joab og Abisjai sette etter Abner. Då sola gjekk ned, kom dei til Amma-haugen, som ligg ovanfor Giah på vegen til øydemarka ved Gibeon.
Benjaminittane samla seg bak Abner og stod som ein flokk på toppen av ein haug.
Abner ropa til Joab og sa: «Skal sverdet eta for alltid? Skjønar du ikkje at det vil enda i bitter sorg? Kor lenge vil du venta før du seier til folket at dei skal slutta å jaga brørne sine?»
Joab svara: «Så sant Gud lever, hadde du ikkje tala, ville folket alt frå morgonen av ha trekt seg tilbake, kvar frå å jaga bror sin.»
Så bles Joab i hornet, og heile hæren stansa. Dei forfølgde ikkje Israel lenger og heldt opp med å strida.
Abner og mennene hans gjekk gjennom Araba-dalen heile natta. Dei kryssa Jordan, gjekk gjennom heile Bitron og kom til Mahanajim.
Av Davids menn var det nitten mann som mangla, forutan Asael.
Men Davids menn hadde slege ned tre hundre og seksti mann av benjaminittane og mennene til Abner.
Dei tok Asael med seg og gravla han i grava til far hans i Betlehem. Så gjekk Joab og mennene hans heile natta, og det grydde av dag då dei kom til Hebron.
←→