MarkusKapittel 16

Parallelle tekster3 paralleller i dette kapitlet
HimmelfartenML

Lukas utdyper dette i Apostlenes gjerninger 1:9-11.

Markus(du leser)

19Etter at Herren Jesus hadde tala til dei, vart han teken opp til himmelen og sette seg ved Guds høgre hand.

20Men dei gjekk ut og forkynte alle stader, og Herren verka med dei og stadfeste ordet gjennom dei teikna som følgde.

50Så førte han dei ut mot Betania. Han lyfte hendene og velsigna dei.

51Og medan han velsigna dei, skilde han lag med dei og vart teken opp til himmelen.

52Dei tilbad han og gjekk attende til Jerusalem med stor glede.

53Og dei var stadig i tempelet og lova Gud.

Den tomme gravenMMLJ

Kvinnene kommer til graven og finner den tom.

1Etter sabbaten, då det lysna mot den første dagen i veka, kom Maria Magdalena og den andre Maria for å sjå til grava.

2Då vart det eit kraftig jordskjelv, for ein engel frå Herren steig ned frå himmelen, gjekk fram og rulla steinen bort og sette seg på han.

3Utsjånaden hans var som lyn, og kleda hans var kvite som snø.

4Vaktmennene skalv av redsle for han og vart som døde.

5Men engelen tala til kvinnene og sa: «Ver ikkje redde! Eg veit at de leitar etter Jesus, han som vart krossfest.

6Han er ikkje her, for han har stått opp, slik som han sa. Kom og sjå staden der han låg!

7Skund dykk av stad og sei til læresveinane hans: Han har stått opp frå dei døde, og sjå, han går føre dykk til Galilea. Der skal de få sjå han. No har eg sagt det til dykk.»

8Dei skunda seg bort frå grava med redsle og stor glede, og sprang for å fortelja det til læresveinane hans.

Markus(du leser)

1Då sabbaten var over, kjøpte Maria Magdalena, Maria, mor til Jakob, og Salome velluktande oljar for å gå og salve han.

2Tidleg om morgonen den første dagen i veka kom dei til grava, just då sola rann.

3Dei sa til kvarandre: «Kven skal rulla steinen bort frå gravopninga for oss?»

4Men då dei såg opp, oppdaga dei at steinen var rulla bort. For han var svært stor.

5Dei gjekk inn i grava og såg ein ung mann sitja på høgre sida, kledd i ei kvit kappe. Dei vart svært forfærde.

6Men han sa til dei: «Ver ikkje redde! De leitar etter Jesus frå Nasaret, han som vart krossfest. Han er oppstaden, han er ikkje her. Sjå, her er staden der dei la han.

7Men gå og sei til læresveinane hans og til Peter: Han går føre dykk til Galilea. Der skal de få sjå han, slik han sa til dykk.»

8Dei gjekk ut og flykta frå grava, for dei skalv og var ute av seg. Dei sa ikkje noko til nokon, for dei var redde.

1Tidleg på den første dagen i veka, medan det enno var skumring, kom dei til grava med velluktande salvar som dei hadde gjort i stand.

2Dei fann at steinen var rulla bort frå grava.

3Då dei gjekk inn, fann dei ikkje kroppen.

4Medan dei stod der rådville over dette, kom det brått to menn og stod framfor dei i skinande klede.

5Kvinnene vart redde og bøygde andletet mot jorda. Då sa mennene til dei: «Kvifor leitar de etter den levande blant dei døde?

6Han er ikkje her, han er oppstaden! Kom i hug korleis han tala til dykk medan han enno var i Galilea,

7då han sa at Menneskesonen måtte gjevast over i hendene på syndige menneske og krossfestast, og at han skulle stå opp att på den tredje dagen.»

8Då kom dei i hug orda hans.

9Dei gjekk attende frå grava og fortalde alt dette til dei elleve og alle dei andre.

10Det var Maria Magdalena, Johanna og Maria, mor til Jakob, og dei andre kvinnene som var med dei. Dei fortalde dette til apostlane.

11Men apostlane meinte det berre var laust snakk, og trudde dei ikkje.

12Peter reiste seg likevel og sprang til grava. Då han bøygde seg fram og såg inn, var det berre linkleda som låg der. Han gjekk heim att og undra seg over det som hadde hendt.

JohannesJoh 20:1-10

1På den fyrste dagen i veka kom Maria Magdalena til grava tidleg om morgonen medan det enno var mørkt. Ho såg at steinen var teken bort frå grava.

2Ho sprang av stad og kom til Simon Peter og den andre læresveinen, han som Jesus hadde kjær, og sa til dei: «Dei har teke Herren bort frå grava, og vi veit ikkje kvar dei har lagt han.»

3Då gjekk Peter og den andre læresveinen ut og tok vegen til grava.

4Dei to sprang saman, men den andre læresveinen sprang fortare enn Peter og kom fyrst til grava.

5Han bøygde seg fram og såg linkleda liggja der, men han gjekk ikkje inn.

6Simon Peter kom etter han, og han gjekk inn i grava. Han såg linkleda som låg der,

7og sveiteduken som hadde vore over hovudet hans. Den låg ikkje saman med linkleda, men var samanrulla og låg for seg sjølv på ein annan stad.

8Då gjekk også den andre læresveinen inn, han som kom fyrst til grava. Han såg og trudde.

9For dei hadde enno ikkje skjøna det Skrifta seier, at han måtte stå opp frå dei døde.

10Så gjekk læresveinane heim att.

MisjonsbefalingenMML

Gå ut og gjør alle folkeslag til disipler.

18Då steig Jesus fram og tala til dei og sa: «Eg har fått all makt i himmelen og på jorda.

19Gå difor ut og gjer alle folkeslag til læresveinar, og døyp dei til Faderens og Sonens og Den heilage andens namn,

20og lær dei å halda alt det eg har bode dykk. Og sjå, eg er med dykk alle dagar, heilt til tidsalderen endar.»

Markus(du leser)

15Og han sa til dei: «Gå ut i heile verda og forkynn evangeliet for heile skapningen.»

16Den som trur og blir døypt, skal bli frelst. Men den som ikkje trur, skal bli fordømd.

17Og desse teikna skal følgja dei som trur: I mitt namn skal dei driva ut vonde ånder, dei skal tala i nye tunger,

18dei skal ta opp ormar, og om dei drikk noko dødbringande, skal det ikkje skada dei. Dei skal leggja hendene på sjuke, og dei skal bli friske.»

46Og han sa til dei: «Slik står det skrive: Messias skal lida og stå opp att frå dei døde tredje dagen,

47og i hans namn skal omvending og tilgjeving for syndene forkynnast for alle folkeslag, med byrjing frå Jerusalem.

48De er vitne om dette.

49Og sjå, eg sender over dykk det Far min har lova. Men de skal halda dykk i byen til de blir ikledde kraft frå det høge.»

Då sabbaten var over, kjøpte Maria Magdalena, Maria, mor til Jakob, og Salome velluktande oljar for å gå og salve han.
Da sabbaten var over, kjøpte Maria Magdalena, Maria, Jakobs mor, og Salome velluktende oljer for å gå og salve ham.
Tidleg om morgonen den første dagen i veka kom dei til grava, just då sola rann.
Svært tidlig den første dagen i uken, da solen rant, kom de til graven.
Dei sa til kvarandre: «Kven skal rulla steinen bort frå gravopninga for oss?»
De sa til hverandre: «Hvem skal rulle steinen bort fra inngangen til graven for oss?»
Men då dei såg opp, oppdaga dei at steinen var rulla bort. For han var svært stor.
Da de så opp, oppdaget de at steinen var rullet bort – den var nemlig svært stor.
Dei gjekk inn i grava og såg ein ung mann sitja på høgre sida, kledd i ei kvit kappe. Dei vart svært forfærde.
Da de gikk inn i graven, så de en ung mann sitte på høyre side, kledd i en hvit kjortel. Og de ble grepet av forferdelse.
Men han sa til dei: «Ver ikkje redde! De leitar etter Jesus frå Nasaret, han som vart krossfest. Han er oppstaden, han er ikkje her. Sjå, her er staden der dei la han.
Men han sa til dem: «Vær ikke forferdet! Dere leter etter Jesus fra Nasaret, han som ble korsfestet. Han er oppstått, han er ikke her. Se, der er stedet hvor de la ham.
Men gå og sei til læresveinane hans og til Peter: Han går føre dykk til Galilea. Der skal de få sjå han, slik han sa til dykk.»
Men gå og si til disiplene hans og til Peter: Han går i forveien for dere til Galilea. Der skal dere se ham, slik han sa til dere.»
Dei gjekk ut og flykta frå grava, for dei skalv og var ute av seg. Dei sa ikkje noko til nokon, for dei var redde.
De gikk ut og flyktet fra graven, for skjelving og forferdelse hadde grepet dem. Og de sa ikke noe til noen, for de var redde. [Men alt det som var blitt befalt, forkynte de i korthet for dem som var med Peter. Deretter sendte Jesus selv ut gjennom dem, fra øst til vest, det hellige og uforgjengelige budskap om den evige frelse. Amen.]
Etter at Jesus hadde stått opp tidleg den første dagen i veka, synte han seg først for Maria Magdalena, som han hadde drive sju vonde ånder ut av.
Etter at han var oppstått tidlig den første dagen i uken, viste han seg først for Maria Magdalena, som han hadde drevet sju onde ånder ut av.
Ho gjekk av stad og fortalde det til dei som hadde vore saman med han, og som no sørgde og gret.
Hun gikk av sted og fortalte det til dem som hadde vært sammen med ham, og som nå sørget og gråt.
Men då dei høyrde at han levde og at ho hadde sett han, trudde dei det ikkje.
Men da de hørte at han levde og at hun hadde sett ham, trodde de det ikke.
Sidan synte han seg i ei anna skapnad for to av dei medan dei var på veg ut på landet.
Deretter viste han seg i en annen skikkelse for to av dem mens de var på vei ut på landet.
Dei gjekk tilbake og fortalde det til dei andre, men dei trudde ikkje dei heller.
De gikk tilbake og fortalte det til de andre, men heller ikke dem trodde de.
Til slutt synte han seg for dei elleve medan dei sat til bords. Han refsa dei for vantrua og hardhjarta deira, fordi dei ikkje hadde trudd dei som hadde sett han etter at han hadde stått opp.
Til sist viste han seg for de elleve mens de lå til bords. Han refset dem for deres vantro og hardhet av hjerte, fordi de ikke hadde trodd dem som hadde sett ham oppstanden.
Og han sa til dei: «Gå ut i heile verda og forkynn evangeliet for heile skapningen.»
Og han sa til dem: «Gå ut i hele verden og forkynn evangeliet for all skapningen.
Den som trur og blir døypt, skal bli frelst. Men den som ikkje trur, skal bli fordømd.
Den som tror og blir døpt, skal bli frelst. Men den som ikke tror, skal bli fordømt.
Og desse teikna skal følgja dei som trur: I mitt namn skal dei driva ut vonde ånder, dei skal tala i nye tunger,
Og disse tegnene skal følge dem som tror: I mitt navn skal de drive ut onde ånder, de skal tale i nye tunger,
dei skal ta opp ormar, og om dei drikk noko dødbringande, skal det ikkje skada dei. Dei skal leggja hendene på sjuke, og dei skal bli friske.»
de skal ta slanger i hendene, og om de drikker dødelig gift, skal det ikke skade dem. De skal legge hendene på syke, og de skal bli friske.»
Etter at Herren Jesus hadde tala til dei, vart han teken opp til himmelen og sette seg ved Guds høgre hand.
Så ble Herren Jesus, etter at han hadde talt til dem, tatt opp til himmelen, og han satte seg ved Guds høyre hånd.
Men dei gjekk ut og forkynte alle stader, og Herren verka med dei og stadfeste ordet gjennom dei teikna som følgde.
Men de gikk ut og forkynte overalt, og Herren virket med og stadfestet ordet gjennom de tegnene som fulgte.