FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 45

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Josef klarte ikkje lenger å halda att kjenslene sine framfor alle som stod rundt han. Han ropa: «Lat alle gå ut frå meg!» Så var det ingen som var til stades då Josef gav seg til kjenne for brørne sine.
Han gret så høgt at egyptarane høyrde det, og huset til farao høyrde det òg.
Josef sa til brørne sine: «Eg er Josef! Lever far min enno?» Men brørne hans kunne ikkje svara han, for dei var lamslåtte framfor han.
Då sa Josef til brørne sine: «Kom nærare meg!» Og dei kom nærare. Han sa: «Eg er Josef, bror dykkar, han som de selde til Egypt.
Men no, ver ikkje sorgfulle, og lat det ikkje brenna i augo dykkar fordi de selde meg hit. For Gud sende meg føre dykk for å berga liv.
For no har det vore hungersnaud i landet i to år, og det er enno fem år att utan pløying eller innhausting.
Gud sende meg føre dykk for å sikra at de får etterkomarar på jorda, og for å halda dykk i live ved ei stor berging.
Så det var ikkje de som sende meg hit, men Gud. Han har sett meg til far for farao, til herre over heile huset hans og til herskar over heile Egypt.
Skund dykk og far opp til far min og sei til han: 'Så seier son din Josef: Gud har sett meg til herre over heile Egypt. Kom ned til meg, dryg ikkje!
Du skal bu i landet Gosen og vera nær meg, du og borna dine og barneborna dine, småfeet ditt og storfeet ditt og alt du eig.
Der vil eg syta for deg, for det er enno fem år att med hungersnaud. Elles vil du og huslyden din og alle som høyrer deg til, bli utarma.'
Sjå, de ser med eigne auge, og bror min Benjamin ser det òg, at det er min eigen munn som talar til dykk.
Fortel far min om all æra mi i Egypt og om alt de har sett. Skund dykk og før far min hit ned!
Han kyste alle brørne sine og gret over dei. Etterpå snakka brørne hans med han.
Ryktet nådde huset til farao: «Brørne til Josef har kome!» Farao og tenarane hans vart glade for dette.
Farao sa til Josef: «Sei til brørne dine: 'Gjer dette: Lessa pakkedyra dykkar og far av stad til landet Kanaan.
Hent far dykkar og familiane dykkar og kom til meg. Eg vil gje dykk det beste i Egypt, og de skal eta av feitmena i landet.'
Og du er pålagd: Gjer dette! Ta med dykk vogner frå Egypt til borna og konene dykkar, hent far dykkar og kom!
Lat ikkje augo dykkar sjå med medkjensle på eigedelane dykkar, for det beste i heile Egypt skal vera dykkar.'»
Israels søner gjorde det. Josef gav dei vogner etter påbod frå farao, og han gav dei mat til reisa.
Til far sin sende han ti esel lasta med det beste frå Egypt, og ti eselhopper lasta med korn, brød og mat til far sin på reisa.
Så sende han brørne sine av stad, og dei drog. Han sa til dei: «Krangla ikkje på vegen!»
Dei drog opp frå Egypt og kom til landet Kanaan, til Jakob, far sin.
Dei fortalde han: «Josef lever enno! Han er herskar over heile Egypt.» Då stansa hjartet hans, for han trudde dei ikkje.
Men då dei fortalde han alt det Josef hadde sagt til dei, og han såg vognene som Josef hadde sendt for å henta han, då livna ånda til Jakob, far deira, opp att.
Israel sa: «Det er nok! Josef, son min, lever enno. Eg vil fara og sjå han før eg døyr.»
←→