FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 45

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Josef kunne ikke lenger beherske seg overfor alle dem som sto omkring ham. Han ropte: «La alle gå ut fra meg!» Så var det ingen andre til stede da Josef ga seg til kjenne for brødrene sine.
Josef klarte ikkje lenger å halda att kjenslene sine framfor alle som stod rundt han. Han ropa: «Lat alle gå ut frå meg!» Så var det ingen som var til stades då Josef gav seg til kjenne for brørne sine.
Han brast i gråt så høyt at egypterne hørte det, og det ble kjent i faraos hus.
Han gret så høgt at egyptarane høyrde det, og huset til farao høyrde det òg.
Josef sa til brødrene sine: «Jeg er Josef! Lever min far ennå?» Men brødrene kunne ikke svare ham, for de sto lamslått foran ham.
Josef sa til brørne sine: «Eg er Josef! Lever far min enno?» Men brørne hans kunne ikkje svara han, for dei var lamslåtte framfor han.
Josef sa til brødrene: «Kom nærmere!» De kom nærmere, og han sa: «Jeg er Josef, broren deres, som dere solgte til Egypt.
Då sa Josef til brørne sine: «Kom nærare meg!» Og dei kom nærare. Han sa: «Eg er Josef, bror dykkar, han som de selde til Egypt.
Men nå, sørg ikke og vær ikke harme på dere selv fordi dere solgte meg hit. For Gud sendte meg i forveien for dere for å berge liv.
Men no, ver ikkje sorgfulle, og lat det ikkje brenna i augo dykkar fordi de selde meg hit. For Gud sende meg føre dykk for å berga liv.
I to år har det nå vært hungersnød i landet, og det gjenstår ennå fem år uten pløying og høsting.
For no har det vore hungersnaud i landet i to år, og det er enno fem år att utan pløying eller innhausting.
Gud sendte meg i forveien for dere for å sikre at dere ble bevart i landet og holde dere i live ved en stor utfrielse.
Gud sende meg føre dykk for å sikra at de får etterkomarar på jorda, og for å halda dykk i live ved ei stor berging.
Så det var ikke dere som sendte meg hit, men Gud. Han har satt meg til en far for farao, til herre over hele hans hus og til hersker over hele Egypt.
Så det var ikkje de som sende meg hit, men Gud. Han har sett meg til far for farao, til herre over heile huset hans og til herskar over heile Egypt.
Skynd dere og dra opp til min far og si til ham: Så sier din sønn Josef: Gud har satt meg til herre over hele Egypt. Kom ned til meg, nøl ikke!
Skund dykk og far opp til far min og sei til han: 'Så seier son din Josef: Gud har sett meg til herre over heile Egypt. Kom ned til meg, dryg ikkje!
Du skal bo i landet Gosen og være nær meg, du og dine barn og barnebarn, med småfe og storfe og alt du eier.
Du skal bu i landet Gosen og vera nær meg, du og borna dine og barneborna dine, småfeet ditt og storfeet ditt og alt du eig.
Der vil jeg sørge for deg, for det gjenstår ennå fem år med hungersnød. Ellers vil du og ditt hus og alle som hører deg til, gå til grunne.
Der vil eg syta for deg, for det er enno fem år att med hungersnaud. Elles vil du og huslyden din og alle som høyrer deg til, bli utarma.'
Se, deres øyne ser det, og min bror Benjamins øyne ser det: at det er min egen munn som taler til dere.
Sjå, de ser med eigne auge, og bror min Benjamin ser det òg, at det er min eigen munn som talar til dykk.
Fortell min far om all min herlighet i Egypt og om alt dere har sett. Skynd dere og bring min far hit ned!»
Fortel far min om all æra mi i Egypt og om alt de har sett. Skund dykk og før far min hit ned!
Så falt han om halsen på sin bror Benjamin og gråt, og Benjamin gråt om hans hals.
Så kasta han seg om halsen på Benjamin, bror sin, og gret. Og Benjamin gret ved halsen hans.
Han kysset alle brødrene sine og gråt ved dem. Deretter talte brødrene med ham.
Han kyste alle brørne sine og gret over dei. Etterpå snakka brørne hans med han.
Ryktet nådde faraos hus: «Josefs brødre er kommet.» Farao og hans tjenere syntes godt om det.
Ryktet nådde huset til farao: «Brørne til Josef har kome!» Farao og tenarane hans vart glade for dette.
Farao sa til Josef: «Si til dine brødre: Gjør dette: Less på lastdyrene deres og dra av sted til Kanaan.
Farao sa til Josef: «Sei til brørne dine: 'Gjer dette: Lessa pakkedyra dykkar og far av stad til landet Kanaan.
Hent deres far og familiene deres og kom til meg. Jeg vil gi dere det beste av Egypts land, og dere skal nyte det feteste i landet.
Hent far dykkar og familiane dykkar og kom til meg. Eg vil gje dykk det beste i Egypt, og de skal eta av feitmena i landet.'
Du skal befale dem: Gjør dette: Ta med dere vogner fra Egypt til barna og kvinnene deres. Hent deres far og kom!
Og du er pålagd: Gjer dette! Ta med dykk vogner frå Egypt til borna og konene dykkar, hent far dykkar og kom!
La ikke øynene deres ha medynk med eiendelene deres, for det beste i hele Egypt skal tilhøre dere.»
Lat ikkje augo dykkar sjå med medkjensle på eigedelane dykkar, for det beste i heile Egypt skal vera dykkar.'»
Israels sønner gjorde som han sa. Josef ga dem vogner etter faraos befaling og mat til reisen.
Israels søner gjorde det. Josef gav dei vogner etter påbod frå farao, og han gav dei mat til reisa.
Til hver av dem ga han nye klær, men til Benjamin ga han tre hundre sekel sølv og fem skift med klær.
Til kvar av dei gav han eit skifte med klede, men til Benjamin gav han tre hundre sølvstykke og fem skifte med klede.
Til sin far sendte han ti esler lastet med det beste fra Egypt, og ti eselhopper lastet med korn, brød og mat til farens reise.
Til far sin sende han ti esel lasta med det beste frå Egypt, og ti eselhopper lasta med korn, brød og mat til far sin på reisa.
Så sendte han brødrene av sted, og da de dro, sa han til dem: «Ikke bli urolige på veien!»
Så sende han brørne sine av stad, og dei drog. Han sa til dei: «Krangla ikkje på vegen!»
De dro opp fra Egypt og kom til Kanaan, til sin far Jakob.
Dei drog opp frå Egypt og kom til landet Kanaan, til Jakob, far sin.
De fortalte ham: «Josef lever ennå! Han er hersker over hele Egypt.» Men hjertet hans stanset, for han trodde dem ikke.
Dei fortalde han: «Josef lever enno! Han er herskar over heile Egypt.» Då stansa hjartet hans, for han trudde dei ikkje.
Men da de fortalte ham alt det Josef hadde sagt til dem, og han så vognene som Josef hadde sendt for å hente ham, livnet ånden til deres far Jakob opp igjen.
Men då dei fortalde han alt det Josef hadde sagt til dei, og han såg vognene som Josef hadde sendt for å henta han, då livna ånda til Jakob, far deira, opp att.
Israel sa: «Det er nok! Min sønn Josef lever ennå. Jeg vil dra og se ham før jeg dør.»
Israel sa: «Det er nok! Josef, son min, lever enno. Eg vil fara og sjå han før eg døyr.»
←→