FLOGVIT
.bible

2. KorinterneKapittel 10

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Eg, Paulus, formanar dykk ved Kristi mildskap og godleik, eg som er audmjuk når eg er hos dykk ansikt til ansikt, men frimodig mot dykk når eg er borte.
Eg bed dykk om at eg ikkje skal måtta vera djerv når eg kjem, med den frimodige fastleiken eg reknar med å visa mot somme som meiner at vi lever etter kjøtet.
For sjølv om vi lever i kjøtet, fører vi ikkje krig etter kjøtet.
For våpna i vår strid er ikkje kjøtlege, men mektige for Gud til å riva ned festningsverk – vi riv ned tankebygningar
og alt hovmod som reiser seg mot kunnskapen om Gud, og vi tek kvar tanke til fange under lydnaden mot Kristus.
Vi står klare til å straffa all ulydnad når lydnaden dykkar er fullkomen.
Sjå på det som ligg rett framfor auga! Om nokon er viss på at han høyrer Kristus til, lat han tenkja over dette på nytt: Liksom han høyrer Kristus til, så gjer vi det òg.
For om eg skulle rosa meg endå meir av den fullmakta Herren har gjeve oss til å byggja dykk opp og ikkje riva dykk ned, så vil eg ikkje bli til skamme.
Eg seier dette for at det ikkje skal sjå ut som om eg berre vil skremma dykk med breva mine.
For dei seier: «Breva hans er vektige og sterke, men når han sjølv er til stades, er han veik, og talen hans er ikkje verd å høyra på.»
Den som seier slikt, må forstå dette: Slik vi er i ord gjennom brev når vi er borte, slik er vi òg i gjerning når vi er til stades.
Vi vågar ikkje å rekna oss blant eller samanlikna oss med somme som rosar seg sjølve. Når dei måler seg med seg sjølve og samanliknar seg med seg sjølve, manglar dei forstand.
Men vi vil ikkje rosa oss utover alle grenser, men etter det målet Gud har gjeve oss, eit mål som når heilt til dykk.
Vi strekkjer oss ikkje for langt, som om vi ikkje hadde nådd fram til dykk. For vi kom verkeleg heilt til dykk med evangeliet om Kristus.
Vi rosar oss ikkje utover alle grenser av arbeid andre har gjort. Men vi har von om at når trua dykkar veks, skal vi bli storleg æra blant dykk etter vår målestokk,
så vi kan forkynna evangeliet i områda bortanfor dykk, og ikkje rosa oss av det som alt er gjort på ein annan sitt område.
Den som vil rosa seg, skal rosa seg i Herren.
For det er ikkje den som tilrår seg sjølv som held mål, men den som Herren tilrår.
←→