FLOGVIT
.bible

2. KrønikebokKapittel 28

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ahas var tjue år gammal då han vart konge, og han styrte i seksten år i Jerusalem. Han gjorde ikkje det som var rett i HERRENs auge, slik David, far hans, hadde gjort.
Han følgde vegane til Israel-kongane og laga òg støypte bilete for Ba'al-gudane.
Han tende offereld i Hinnom-dalen og brende sønene sine i elden, etter dei avskyelege skikkane til folkeslaga som HERREN hadde drive bort for israelittane.
Han ofra og tende offereld på haugane og kollane og under kvart grønt tre.
Difor gav HERREN, Gud hans, han i hendene på kongen av Aram. Dei slo han og tok mange fangar frå han og førte dei til Damaskus. Han vart òg gjeven i hendene på Israels konge, som påførte han eit stort nederlag.
Pekah, son til Remalja, drap hundre og tjue tusen mann i Juda på éin dag, alle saman dyktige krigarar, fordi dei hadde forlate HERREN, Gud til fedrane deira.
Sikri, ein efraimitisk krigar, drap Maaseja, kongssonen, og Asrikam, forvaltaren over slottet, og Elkana, som var nestkommandanten etter kongen.
Israelittane tok to hundre tusen fangar frå brørne sine – kvinner, søner og døtrer. Dei tok òg mykje krigsbytte frå dei og førte byttet til Samaria.
Der var det ein profet for HERREN som heitte Oded. Han gjekk ut og møtte hæren som kom til Samaria, og sa til dei: «Sjå, fordi HERREN, Gud til fedrane dykkar, var vreid på Juda, gav han dei i dykkar hender. Men de har drepe dei med eit raseri som når heilt opp til himmelen.
Og no tenkjer de å gjera folket frå Juda og Jerusalem til trælar og trælkvinner. Men har ikkje de sjølve òg skuld mot HERREN, dykkar Gud?
Høyr no på meg og send fangane tilbake, dei de har teke frå brørne dykkar, for HERRENs brennande vreide er over dykk.»
Då reiste nokre av leiarane blant efraimitane seg – Asarja, son til Johanan, Berekja, son til Mesillemot, Hiskia, son til Sjallum, og Amasa, son til Hadlai – mot dei som kom frå hæren.
Dei sa til dei: «De skal ikkje føra fangane hit! Det de tenkjer å gjera, vil føra skuld over oss mot HERREN og auka syndene og skulda vår. For skulda vår er alt stor, og brennande vreide er over Israel.»
Då gav dei væpna mennene frå seg fangane og krigsbyttet framfor leiarane og heile forsamlinga.
Dei mennene som var nemnde med namn, stod fram og tok hand om fangane. Alle som var nakne, kledde dei med klede frå byttet. Dei gav dei klede og sko, mat og drikke, og salva dei. Alle som var veike, sette dei på esel og førte dei til Jeriko, palmebyen, til brørne deira. Så vende dei tilbake til Samaria.
På den tida sende kong Ahas bod til kongane av Assyria og bad om hjelp.
Edomittane kom òg og slo Juda og tok fangar.
Filistrane gjorde åtak på byane i låglandet og Negev i Juda. Dei tok Bet-Sjemesj, Ajjalon, Gederot, Soko med landsbyane ikring, Timna med landsbyane ikring og Gimso med landsbyane ikring, og dei slo seg ned der.
For HERREN audmjuka Juda på grunn av Ahas, kongen av Juda, fordi han hadde ført Juda til lovløyse og vore troløs mot HERREN.
Tilgat-Pilneser, kongen av Assyria, kom mot han og var til trengsel for han, men styrkte han ikkje.
For Ahas tok ein del av skattane frå HERRENs hus, frå kongehuset og frå stormennene og gav det til assyrarkongen, men det hjelpte han ikkje.
I den tida han var i naud, vart kong Ahas endå meir troløs mot HERREN.
Han ofra til gudane i Damaskus som hadde slege han, og sa: «Sidan gudane til aramearkongen hjelper dei, vil eg ofra til dei, så dei kan hjelpa meg.» Men dei vart til fall for han og for heile Israel.
Ahas samla saman kara i Guds hus og hogg dei i stykke. Han stengde dørene til HERRENs hus og laga seg altar på kvart gatehjørne i Jerusalem.
I kvar einaste by i Juda laga han offerhaugar for å tenna offereld til andre gudar. Slik vekte han vreide hos HERREN, Gud til fedrane hans.
Resten av soga hans og alle vegane hans, frå først til sist, sjå, det er skrive i boka om Juda- og Israel-kongane.
Ahas lagde seg til kvile hos fedrane sine, og dei gravla han i byen, i Jerusalem, for dei førte han ikkje til gravene åt Israel-kongane. Og Hiskia, son hans, vart konge etter han.
←→