FLOGVIT
.bible

Apostlenes gjerningerKapittel 13

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
I kyrkjelyden i Antiokia var det profetar og lærarar: Barnabas, Simeon som vart kalla Niger, Lukius frå Kyréne, Manaen som var oppfostra saman med landsfyrsten Herodes, og Saulus.
I menigheten i Antiokia var det profeter og lærere: Barnabas, Simeon som ble kalt Niger, Lukius fra Kyréne, Manaen som var oppfostret sammen med landsfyrsten Herodes, og Saulus.
Medan dei heldt gudsteneste for Herren og fasta, sa Den Heilage Ande: «Set ut Barnabas og Saulus for meg til det arbeidet eg har kalla dei til.»
Mens de tjente Herren og fastet, sa Den Hellige Ånd: «Sett av Barnabas og Saulus for meg til den gjerningen jeg har kalt dem til.»
Då fasta dei og bad, la hendene på dei og sende dei av stad.
Da fastet de og ba, la hendene på dem og sendte dem av sted.
Dei vart utsendte av Den heilage Ande og drog ned til Seleukia, og derfrå segla dei til Kypros.
Etter at de var utsendt av Den Hellige Ånd, dro de ned til Selevkia, og derfra seilte de til Kypros.
Då dei kom til Salamis, forkynte dei Guds ord i synagogane til jødane. Dei hadde òg Johannes med som medhjelpar.
Da de kom til Salamis, forkynte de Guds ord i jødenes synagoger. De hadde også Johannes med som medhjelper.
Dei drog gjennom heile øya til Pafos, og der fann dei ein jødisk mann, ein trollmann og falsk profet, som heitte Barjesus.
De reiste gjennom hele øya til Pafos. Der traff de en jødisk trollmann og falsk profet som het Barjesus.
Han heldt til hos landshøvdingen Sergius Paulus, ein forstandig mann. Landshøvdingen kalla til seg Barnabas og Saulus og ønskte å høyra Guds ord.
Han var hos prokonsulen Sergius Paulus, en forstandig mann. Denne kalte til seg Barnabas og Saulus fordi han ønsket å høre Guds ord.
Men Elymas, trollmannen – for det er det namnet hans tyder – stod imot dei og prøvde å venda landshøvdingen bort frå trua.
Men Elymas, trollmannen – for det er hva navnet hans betyr – motarbeidet dem og prøvde å vende prokonsulen bort fra troen.
Då vart Saulus, som òg heitte Paulus, fylt av Den heilage Ande. Han såg fast på han,
Da ble Saulus, som også kalles Paulus, fylt av Den Hellige Ånd. Han så fast på ham
og sa: «Du som er full av alt svik og all vondskap, du djevelens son, du fiende av all rettferd! Vil du aldri halda opp med å gjera dei rette vegane til Herren krokete?
og sa: «Du som er full av all slags svik og ondskap, du djevelens sønn, du fiende av all rettferdighet! Vil du aldri slutte å forvrenge Herrens rette veier?
Sjå no, Herrens hand er over deg. Du skal bli blind og ikkje sjå sola ei tid.» Straks fall det dimme og mørker over han, og han gjekk rundt og leita etter nokon som kunne leia han.
Se nå, Herrens hånd er over deg! Du skal bli blind og for en tid ikke kunne se solen.» Straks falt det tåke og mørke over ham, og han gikk omkring og lette etter noen som kunne lede ham ved hånden.
Då landshøvdingen såg det som hadde hendt, kom han til tru. Han var overvelda av læra om Herren.
Da prokonsulen så det som hadde skjedd, kom han til tro, overveldet av Herrens lære.
Paulus og følgjet hans sigla frå Pafos og kom til Perge i Pamfylia. Der skilde Johannes lag med dei og drog tilbake til Jerusalem.
Paulus og hans følge seilte fra Pafos og kom til Perge i Pamfylia. Der forlot Johannes dem og vendte tilbake til Jerusalem.
Frå Perge drog dei vidare og kom til Antiokia i Pisidia. På sabbatsdagen gjekk dei inn i synagogen og sette seg.
Fra Perge reiste de videre og kom til Antiokia i Pisidia. På sabbatsdagen gikk de inn i synagogen og satte seg.
Etter at det var lese frå lova og profetane, sende synagogeforstandarane bod til dei og sa: «Brør, om de har eit ord til oppmuntring for folket, så tal!»
Etter opplesningen av loven og profetene sendte synagogeforstanderne bud til dem og sa: «Brødre, hvis dere har et ord til oppmuntring for folket, så tal!»
Då reiste Paulus seg, gav teikn med handa og sa: «Israelittar og de som fryktar Gud, høyr!
Da reiste Paulus seg, ga tegn med hånden og sa: «Israelittiske menn og dere som frykter Gud, hør!
Gud for dette folket Israel valde ut fedrane våre.
Dette folkets Gud, Israels Gud, utvalgte våre fedre. Han opphøyet folket da de bodde som fremmede i Egypt, og med løftet arm førte han dem ut derfra.
I om lag førti år heldt han ut med dei i øydemarka.
I omkring førti år holdt han ut med dem i ørkenen.
Han støytte ned sju folkeslag i Kanaans land og gav dei landet deira til arv.
Han tilintetgjorde sju folkeslag i Kanaans land og ga dem deres land som arv.
Alt dette tok om lag fire hundre og femti år. Deretter gav han dei domarar fram til profeten Samuel.
Alt dette tok omkring fire hundre og femti år. Deretter ga han dem dommere fram til profeten Samuel.
Så bad dei om ein konge, og Gud gav dei Saul, son til Kisj, ein mann av Benjamin-stammen, i førti år.
Så ba de om en konge, og Gud ga dem Saul, sønn av Kisj, en mann av Benjamins stamme, i førti år.
Etter at han hadde avsett han, reiste han opp David til konge for dei. Om han vitna han og sa: 'Eg har funne David, son til Isai, ein mann etter mitt hjarte, som skal gjera alt det eg vil.'
Etter at han var avsatt, oppreiste han David til konge for dem. Om ham vitnet han og sa: 'Jeg har funnet David, Isais sønn, en mann etter mitt hjerte, som skal gjøre hele min vilje.'
Av hans ætt har Gud etter lovnaden ført ein frelsar fram for Israel, Jesus.
Av hans ætt har Gud etter sitt løfte ført fram Jesus som frelser for Israel.
Før han kom, hadde Johannes forkynt omvendingsdåp for heile Israels folk.
Før hans komme hadde Johannes forkynt omvendelsens dåp for hele Israels folk.
Då Johannes fullførte løpet sitt, sa han: 'Kva trur de at eg er? Eg er ikkje den. Men sjå, etter meg kjem ein som eg ikkje er verdig å løysa sandalen av foten på.'
Da Johannes var i ferd med å fullføre sitt løp, sa han: 'Hvem tror dere jeg er? Det er ikke meg. Men se, etter meg kommer en som jeg ikke er verdig til å løse sandalene av.'
Brør, de som er av Abrahams ætt, og de mellom dykk som fryktar Gud, det er til oss dette frelsesordet er sendt.
Brødre, sønner av Abrahams ætt, og dere blant dere som frykter Gud: Til oss er dette frelsens ord blitt sendt.
For dei som bur i Jerusalem, og leiarane deira, kjende han ikkje. Ved å døma han oppfylte dei profetorda som blir lesne kvar sabbat.
For de som bor i Jerusalem og deres ledere kjente ham ikke. Ved å dømme ham oppfylte de profetenes ord som leses hver sabbat.
Endå dei ikkje fann noka skuld som fortente døden, bad dei Pilatus om å få han avretta.
Selv om de ikke fant noen grunn til dødsstraff, ba de Pilatus om å få ham henrettet.
Då dei hadde fullført alt som var skrive om han, tok dei han ned frå treet og la han i ei grav.
Da de hadde fullført alt som var skrevet om ham, tok de ham ned fra treet og la ham i en grav.
Men Gud reiste han opp frå dei døde.
Men Gud oppreiste ham fra de døde.
I mange dagar viste han seg for dei som hadde følgt han frå Galilea til Jerusalem. Dei er no hans vitne for folket.
I mange dager viste han seg for dem som hadde fulgt ham fra Galilea til Jerusalem. De er nå hans vitner for folket.
Og vi forkynner dykk det glade bodskapet om lovnaden som vart gjeven til fedrane:
Og vi forkynner dere det gode budskapet: Løftet som ble gitt til fedrene,
Denne lovnaden har Gud oppfylt for oss, borna deira, ved at han reiste opp Jesus, slik det òg står skrive i den andre salmen: 'Du er Son min, eg har født deg i dag.'
det har Gud oppfylt for oss, barna deres, ved å oppreise Jesus. Som det også står skrevet i den andre salmen: 'Du er min Sønn, jeg har født deg i dag.'
Og at han reiste han opp frå dei døde, så han aldri meir skal venda tilbake til forråtning, har han sagt slik: 'Eg vil gje dykk dei heilage og trufaste lovnadene til David.'
At han oppreiste ham fra de døde, så han aldri mer skal vende tilbake til forråtnelse, har han sagt slik: 'Jeg vil gi dere de hellige og pålitelige løftene til David.'
Difor seier han òg ein annan stad: 'Du skal ikkje la din Heilage sjå forråtning.'
Derfor sier han også et annet sted: 'Du skal ikke la din Hellige se forråtnelse.'
For David sovna inn etter å ha tent Guds plan i si tid. Han vart samla til fedrane sine og såg forråtning.
For David sovnet inn etter å ha tjent Guds plan i sin egen generasjon. Han ble samlet til sine fedre og så forråtnelse.
Men han som Gud reiste opp, såg ikkje forråtning.
Men han som Gud oppreiste, så ikke forråtnelse.
Så skal de vita, brør, at ved han blir tilgjeving for synder forkynt dykk, og at frå alt det de ikkje kunne bli rettferdiggjorde frå ved Moselova,
Derfor skal dere vite, brødre, at gjennom ham forkynnes tilgivelse for syndene for dere, og at fra alt det dere ikke kunne bli rettferdiggjort fra ved Moseloven,
blir kvar den som trur, rettferdiggjord ved han.
blir enhver som tror, rettferdiggjort ved ham.
Sjå då til at det ikkje kjem over dykk det som er sagt hos profetane:
Pass derfor på at det som er sagt hos profetene, ikke rammer dere:
'Sjå, de spottarar, undra dykk og gå til grunne! For eg gjer eit verk i dykkar dagar, eit verk de ikkje vil tru, om nokon så fortalde dykk det.'
'Se, dere spottere, undre dere og gå til grunne! For jeg gjør en gjerning i deres dager, en gjerning dere ikke ville tro selv om noen fortalte dere det.'
Då dei gjekk ut, bad folk dei om å tala om dette neste sabbat òg.
Da de gikk ut, ba folk dem om å tale om dette også neste sabbat.
Då forsamlinga vart oppløyst, følgde mange av jødane og dei gudfryktige proselyttane Paulus og Barnabas. Dei tala til dei og oppmoda dei til å halda fast ved Guds nåde.
Etter at forsamlingen var oppløst, fulgte mange av jødene og de gudfryktige proselyttene med Paulus og Barnabas. Disse talte med dem og oppmuntret dem til å holde fast ved Guds nåde.
Neste sabbat samla nesten heile byen seg for å høyra Herrens ord.
Neste sabbat samlet nesten hele byen seg for å høre Herrens ord.
Då jødane såg folkemengda, vart dei fylte av misunning og sa imot det Paulus tala, og spotta.
Men da jødene så folkemengden, ble de fylt av sjalusi og motsa det Paulus sa, og spottet.
Då tala Paulus og Barnabas ope ut og sa: «Det var naudsynt at Guds ord først vart tala til dykk. Men sidan de støyter det frå dykk og ikkje reknar dykk verdige til det evige livet, sjå, så vender vi oss til heidningane.
Da talte Paulus og Barnabas frimodig og sa: «Det var nødvendig at Guds ord først ble talt til dere. Men siden dere avviser det og ikke anser dere selv verdige til det evige liv, se, så vender vi oss til hedningene.
For slik har Herren bode oss: 'Eg har sett deg til eit lys for folkeslaga, så du skal vera til frelse heilt til enden av jorda.'»
For slik har Herren befalt oss: 'Jeg har satt deg til et lys for folkeslagene, for at du skal bringe frelse til jordens ende.'»
Og alle dei som var bestemte til evig liv, kom til tru.
Da hedningene hørte dette, gledet de seg og priste Herrens ord. Og alle de som var bestemt til evig liv, kom til tro.
Herrens ord spreidde seg over heile området.
Herrens ord spredte seg over hele området.
Men jødane eggja opp dei gudfryktige kvinnene av høg stand og dei fremste mennene i byen. Dei fekk i gang forfølging mot Paulus og Barnabas og dreiv dei ut frå området sitt.
Men jødene hisset opp de fornemme, gudfryktige kvinnene og byens ledende menn. De satte i gang en forfølgelse mot Paulus og Barnabas og drev dem ut av sitt område.
Dei rista støvet av føtene mot dei og drog til Ikonium.
Da ristet de støvet av føttene mot dem og dro til Ikonium.
Og læresveinane vart fylte med glede og Den heilage Ande.
Og disiplene ble fylt av glede og Den Hellige Ånd.
←→