FLOGVIT
.bible

1. PeterKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Vis identitetenEt kongelig presteskap

1. Peter 2 beskriver de troendes identitet: levende steiner i et åndelig hus, et utvalgt folk, et kongelig presteskap. Peter bruker sterke GT-bilder for å vise hvem vi er i Kristus - og hvordan vi skal leve.

1

Legg av all ondskap

Legg difor av all vondskap, alt svik, hykleri, misunning og all baktale.

v.1
2

Som nyfødte barn

Som nyfødde born skal de lengta etter den reine, åndelege mjølka, så de ved ho kan veksa til frelse.

v.2
3

Herren er god

De har då smaka at Herren er god.

v.3
4

Den levende steinen

Kom til han, den levande steinen, som vart vraka av menneske, men er utvald og dyrebar for Gud.

v.4
5

Levende steiner

Og lat de òg, som levande steinar, byggjast opp til eit åndeleg hus, til eit heilagt presteskap, så de kan bera fram åndelege offer som er velkomne for Gud ved Jesus Kristus.

v.5
6

Hjørnesteinen i Sion

For det står i Skrifta: «Sjå, eg legg i Sion ein hjørnestein, utvald og dyrebar. Den som trur på han, skal ikkje bli til skamme.»

v.6
7

Bygningsmennene vraket den

For dykk som trur, er han dyrebar. Men for dei som ikkje trur, har den steinen bygningsmennene vraka, vorte hjørnestein. Han er ein støytestein og eit berg til fall. Dei støyter seg fordi dei ikkje er lydige mot ordet, og til det var dei sette.

v.7, 8
8

Et utvalgt folk

Men de er ei utvald ætt, eit kongeleg presteskap, eit heilagt folk, eit folk som høyrer Gud til, så de skal forkynna hans storverk, han som kalla dykk ut frå mørkret og inn i sitt underfulle lys.

v.9
9

Forkynn hans storverk

Men de er ei utvald ætt, eit kongeleg presteskap, eit heilagt folk, eit folk som høyrer Gud til, så de skal forkynna hans storverk, han som kalla dykk ut frå mørkret og inn i sitt underfulle lys.

v.9
10

Fra ikke-folk til Guds folk

De som før ikkje var eit folk, er no Guds folk. De som ikkje hadde fått miskunn, har no fått miskunn.

v.10
11

Fremmede og utlendinger

Mine kjære, eg formanar dykk som framande og utlendingar: Hald dykk borte frå dei kjøtlege lystene som fører krig mot sjela.

v.11
12

Kristus er vårt forbilde

Til dette vart de kalla, for òg Kristus leid for dykk og etterlet dykk eit førebilete, så de skal følgja i fotspora hans. Han gjorde inga synd, og det fanst ikkje svik i munnen hans.

v.21, 22
Legg difor av all vondskap, alt svik, hykleri, misunning og all baktale.
Som nyfødde born skal de lengta etter den reine, åndelege mjølka, så de ved ho kan veksa til frelse.
De har då smaka at Herren er god.
Kom til han, den levande steinen, som vart vraka av menneske, men er utvald og dyrebar for Gud.
Og lat de òg, som levande steinar, byggjast opp til eit åndeleg hus, til eit heilagt presteskap, så de kan bera fram åndelege offer som er velkomne for Gud ved Jesus Kristus.
For det står i Skrifta: «Sjå, eg legg i Sion ein hjørnestein, utvald og dyrebar. Den som trur på han, skal ikkje bli til skamme.»
For dykk som trur, er han dyrebar. Men for dei som ikkje trur, har den steinen bygningsmennene vraka, vorte hjørnestein.
Han er ein støytestein og eit berg til fall. Dei støyter seg fordi dei ikkje er lydige mot ordet, og til det var dei sette.
Men de er ei utvald ætt, eit kongeleg presteskap, eit heilagt folk, eit folk som høyrer Gud til, så de skal forkynna hans storverk, han som kalla dykk ut frå mørkret og inn i sitt underfulle lys.
De som før ikkje var eit folk, er no Guds folk. De som ikkje hadde fått miskunn, har no fått miskunn.
Mine kjære, eg formanar dykk som framande og utlendingar: Hald dykk borte frå dei kjøtlege lystene som fører krig mot sjela.
Lat livsferda dykkar mellom heidningane vera god, så dei som baktallar dykk som ugjerningsmenn, kan sjå dei gode gjerningane dykkar og prisa Gud på gjestingsdagen.
Underordna dykk under kvar menneskeleg ordning for Herrens skuld, anten det er kongen som den øvste,
eller landshøvdingane som er utsende av han for å straffa dei som gjer vondt og rosa dei som gjer godt.
For det er Guds vilje at de ved å gjera godt skal bringa dei uforstandige menneska sin vankunne til teiing.
Lev som frie menneske, men ikkje slik at fridomen blir eit dekke for vondskap. Lev som Guds tenarar.
Vis alle ære! Elska syskena! Ottast Gud! Æra kongen!
De tenarar, underordna dykk med all respekt under herrane dykkar, ikkje berre dei gode og milde, men òg dei vrange.
For det er nåde om nokon av samvit for Gud toler sorger og lid med urette.
Kva ros er det om de held ut når de syndar og blir slått for det? Men om de held ut når de lid for det gode de gjer, då er det nåde hos Gud.
Til dette vart de kalla, for òg Kristus leid for dykk og etterlet dykk eit førebilete, så de skal følgja i fotspora hans.
Han gjorde inga synd, og det fanst ikkje svik i munnen hans.
Når han vart spotta, svara han ikkje med spott. Når han leid, truga han ikkje, men overlét si sak til han som dømmer rettferdig.
Han bar syndene våre på sin eigen kropp opp på treet, så vi skulle døy bort frå syndene og leva for rettferda. Ved hans sår har de fått lækjedom.
For de var som sauer som hadde gått seg vill, men no har de vendt om til hyrdingen og tilsynsmannen for sjelene dykkar.
←→