FLOGVIT
.bible

RomaraneKapittel 12

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Vis formaningenePraktisk kristenliv

Etter 11 kapitler med teologi gir Paulus praktiske formaninger for det kristne livet. Kapitlet er en guide til hvordan evangeliet former våre liv, relasjoner og fellesskap.

1

Bær kroppen fram som offer

Difor formaner eg dykk, søsken, ved Guds miskunn, at de ber fram kroppane dykkar som eit levande, heilagt offer som er til hugnad for Gud. Dette er den åndelege gudstenesta dykkar.

v.1
2

La dere forvandle

Og innrett dykk ikkje etter denne verda, men lat dykk omforma ved at sinnet vert fornya, så de kan avgjerda kva som er Guds vilje: det gode, det som er til hugnad for han, det fullkomne.

v.2
3

Ikke tenk for høyt om deg selv

Ved den nåden som er gjeven meg, seier eg til kvar og ein av dykk: Tenk ikkje høgare om deg sjølv enn du bør tenkja, men tenk fornuftig, etter det målet av tru som Gud har gjeve kvar enkelt.

v.3
4

Én kropp, mange lemmer

For liksom vi har mange lemer på éin kropp, og ikkje alle lemene har same oppgåva, slik er vi mange éin kropp i Kristus, men kvar for oss er vi lemer for kvarandre.

v.4, 5
5

Bruk nådegavene

Vi har ulike nådegåver etter den nåden som er gjeven oss. Har ein profetisk gåve, så bruk henne i samsvar med trua. Er det teneste, så lat det vera i tenesta. Er det å undervisa, så lat det vera i undervisninga. Er det å formana, så lat det vera i formaninga. Den som gjev, skal gjera det med rausheit. Den som leier, skal gjera det med iver. Den som viser miskunn, skal gjera det med glede.

v.6, 7, 8
6

Kjærligheten være ekte

Lat kjærleiken vera utan hyklarskap. Avsky det vonde, hald fast ved det gode.

v.9
7

Vær ivrige i tjenesten

Ver ikkje slappe i iveren. Ver brennande i Anden. Ten Herren.

v.11
8

Gled dere i håpet

Ver glade i vona, tolmodige i trengsla, uthaldande i bøna.

v.12
9

Velsign dem som forfølger

Velsign dei som forfølgjer dykk, velsign og forbann ikkje.

v.14
10

Gled og gråt med andre

Gled dykk med dei glade, gråt med dei som græt.

v.15
11

Gjengjeld ikke ondt

Løn ikkje vondt med vondt. Legg vinn på det som er godt i auga åt alle menneske.

v.17
12

Overlat hevnen til Gud

Hemn dykk ikkje sjølve, mine kjære, men gjev rom for vreiden. For det står skrive: «Hemnen høyrer meg til, eg skal løna», seier Herren.

v.19
13

Overvinn det onde med det gode

Lat ikkje det vonde vinna over deg, men vinn over det vonde med det gode.

v.21
Difor formaner eg dykk, søsken, ved Guds miskunn, at de ber fram kroppane dykkar som eit levande, heilagt offer som er til hugnad for Gud. Dette er den åndelege gudstenesta dykkar.
Og innrett dykk ikkje etter denne verda, men lat dykk omforma ved at sinnet vert fornya, så de kan avgjerda kva som er Guds vilje: det gode, det som er til hugnad for han, det fullkomne.
Ved den nåden som er gjeven meg, seier eg til kvar og ein av dykk: Tenk ikkje høgare om deg sjølv enn du bør tenkja, men tenk fornuftig, etter det målet av tru som Gud har gjeve kvar enkelt.
For liksom vi har mange lemer på éin kropp, og ikkje alle lemene har same oppgåva,
slik er vi mange éin kropp i Kristus, men kvar for oss er vi lemer for kvarandre.
Vi har ulike nådegåver etter den nåden som er gjeven oss. Har ein profetisk gåve, så bruk henne i samsvar med trua.
Er det teneste, så lat det vera i tenesta. Er det å undervisa, så lat det vera i undervisninga.
Er det å formana, så lat det vera i formaninga. Den som gjev, skal gjera det med rausheit. Den som leier, skal gjera det med iver. Den som viser miskunn, skal gjera det med glede.
Lat kjærleiken vera utan hyklarskap. Avsky det vonde, hald fast ved det gode.
Ver hjartevarne mot kvarandre i syskenkjærleik. Kappast om å visa kvarandre ære.
Ver ikkje slappe i iveren. Ver brennande i Anden. Ten Herren.
Ver glade i vona, tolmodige i trengsla, uthaldande i bøna.
Ta del i det dei heilage treng. Legg vinn på gjestfridom.
Velsign dei som forfølgjer dykk, velsign og forbann ikkje.
Gled dykk med dei glade, gråt med dei som græt.
Ha same hug mot kvarandre. Trakt ikkje etter det høge, men hald dykk gjerne til det låge. Ver ikkje sjølvkloke.
Løn ikkje vondt med vondt. Legg vinn på det som er godt i auga åt alle menneske.
Om det er mogleg, så hald fred med alle menneske, så langt det står til dykk.
Hemn dykk ikkje sjølve, mine kjære, men gjev rom for vreiden. For det står skrive: «Hemnen høyrer meg til, eg skal løna», seier Herren.
Men om fienden din er svolten, så gjev han mat. Om han er tyrst, så gjev han drikke. For når du gjer det, samlar du glødande kol på hovudet hans.
Lat ikkje det vonde vinna over deg, men vinn over det vonde med det gode.
←→