FLOGVIT
.bible

HoseaKapittel 11

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Då Israel var ung, elska eg han, og frå Egypt kalla eg son min.
Dei kalla på dei, men dei gjekk bort frå dei. Dei ofra til Ba'al-gudane og brende røykjelse for utskorne bilete.
Det var eg som lærte Efraim å gå og tok han opp på armane mine, men dei forstod ikkje at eg lækte dei.
Med menneskelege band drog eg dei, med kjærleikens reip. Eg var for dei som ein som lyfter åket frå kjakane deira, og eg bøygde meg ned til han og gav han mat.
Dei skal ikkje venda attende til landet Egypt, men Assur skal vera kongen deira, for dei nekta å venda om.
Sverdet skal rasa i byane deira og øydeleggja bommane deira og fortæra dei på grunn av planane deira.
Folket mitt held fast ved fråfallet frå meg. Dei ropar til Den Høgste, men ingen reiser seg opp.
Korleis kan eg gje deg opp, Efraim? Korleis kan eg overgje deg, Israel? Korleis kan eg gjera deg som Adma, gjera deg lik Sebojim? Hjartet mitt vender seg i meg, all mi medkjensle vert vekt.
Eg vil ikkje fullføra min brennande vreide, eg vil ikkje igjen øydeleggja Efraim. For eg er Gud og ikkje eit menneske, Den Heilage midt iblant deg, og eg kjem ikkje i vreide.
Dei skal følgja Herren. Han skal brøla som ei løve. Ja, han skal brøla, og borna skal koma skjelvande frå vest.
Dei skal koma skjelvande som fuglar frå Egypt og som duer frå landet Assur. Og eg skal la dei bu i heimane sine, seier Herren.
←→