FLOGVIT
.bible

RomaraneKapittel 15

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Vi som er sterke, er skyldige til å bera veikskapen til dei som er svake, og ikkje berre tenkja på oss sjølve.
Kvar og ein av oss skal vera til glede for nesten sin, til det gode, til oppbygging.
For heller ikkje Kristus var til glede for seg sjølv, men som det står skrive: «Spottorda frå dei som spottar deg, fall på meg.»
For alt det som er skrive tidlegare, er skrive til lærdom for oss, så vi ved tolmod og trøyst frå Skriftene skal ha von.
Måtte Gud, som gjev tolmod og trøyst, gje dykk å vera samstemde med kvarandre etter Kristus Jesus,
så de samstemt, med éin munn, kan prisa Gud og Far til vår Herre Jesus Kristus.
Difor, ta imot kvarandre, slik Kristus òg har teke imot dykk, til Guds ære.
For eg seier at Kristus har vorte ein tenar for dei omskorne for Guds sanning skuld, for å stadfesta lovnadene til fedrane,
og for at folkeslaga skal prisa Gud for hans miskunn. Som det står skrive: «Difor vil eg lovprisa deg mellom folkeslaga og syngja for ditt namn.»
Og vidare seier han: «Gled dykk, de folkeslag, saman med hans folk.»
Og vidare: «Lovsyng Herren, alle folkeslag, og lat alle folk prisa han.»
Og Jesaja seier vidare: «Rota til Isai skal koma, han som reiser seg for å herska over folkeslaga. Til han skal folkeslaga setja si von.»
Måtte vonets Gud fylla dykk med all glede og fred i trua, så de kan fløyma over av von ved Den Heilage Andes kraft.
Eg er sjølv overtydd om dykk, mine sysken, at de er fulle av godleik, fylte med all kunnskap og i stand til å rettleia kvarandre.
Likevel har eg skrive nokså djervt til dykk på somme punkt, for å minna dykk om dette igjen, på grunn av den nåden som er gjeven meg frå Gud.
Denne nåden gjer meg til ein tenar for Kristus Jesus mellom folkeslaga, i presteleg teneste for Guds evangelium, så offergåva frå folkeslaga kan vera velkomna, helga ved Den Heilage Ande.
Difor har eg grunn til å rosa meg i Kristus Jesus i det som gjeld Gud.
For eg vågar ikkje å tala om noko anna enn det Kristus har gjort gjennom meg for å føra folkeslaga til lydnad, ved ord og gjerning,
ved kraft frå teikn og under, ved Den Heilage Andens kraft. Såleis har eg fullført forkynninga av Kristi evangelium frå Jerusalem og rundt omkring heilt til Illyria.
Og slik har eg sett mi ære i å forkynna evangeliet der Kristus ikkje alt var nemnd, så eg ikkje skulle byggja på ein grunnvoll andre har lagt.
Men som det står skrive: «Dei som ikkje har fått bodskap om han, skal sjå, og dei som ikkje har høyrt, skal forstå.»
Difor har eg òg mange gonger vorte hindra frå å koma til dykk.
Men no har eg ikkje lenger rom i desse områda, og eg har lengta etter å koma til dykk i mange år.
Når eg reiser til Spania, vonar eg å sjå dykk på gjennomreisa og få hjelp av dykk vidare dit, etter at eg først har fått nyta samværet med dykk ei stund.
Men no reiser eg til Jerusalem for å tena dei heilage.
For Makedonia og Akaia har med glede valt å samla inn ei gåve til dei fattige mellom dei heilage i Jerusalem.
Ja, dei gjorde det med glede, og dei står i gjeld til dei. For har folkeslaga fått del i deira åndelege gåver, er dei òg skyldige til å tena dei med materielle gåver.
Når eg har fullført dette og forsegla denne frukta for dei, skal eg reisa til Spania og koma innom dykk på vegen.
Og eg veit at når eg kjem til dykk, skal eg koma med Kristi fulle velsigning.
Eg formanar dykk, sysken, ved vår Herre Jesus Kristus og ved kjærleiken frå Anden, at de kjempar saman med meg i bøn til Gud for meg,
så eg må bli berga frå dei vantru i Judea, og at mi teneste for Jerusalem må takast godt imot av dei heilage,
slik at eg, om Gud vil, kan koma til dykk med glede og få kvila ut saman med dykk.
Fredens Gud vere med dykk alle! Amen.
←→