FLOGVIT
.bible

JonaKapittel 1

+ UndertekstGrunntekstNeste →Bidra
Herrens ord kom til Jona, son til Amittai, og lydde så:
«Stå opp og gå til Ninive, den store byen, og rop ut mot henne, for vondskapen deira har stige opp for mitt åsyn.»
Men Jona stod opp for å rømma til Tarsis, bort frå Herren. Han drog ned til Jaffa og fann eit skip som skulle til Tarsis. Han betalte for ferda og gjekk om bord for å reisa med dei til Tarsis, bort frå Herren.
Men Herren sende ein sterk vind ut over havet, og det vart ein veldig storm på havet, så skipet truga med å brotna.
Sjømennene vart redde og ropa, kvar til sin gud. Dei kasta lasta som var på skipet, ut i havet for å letta det. Men Jona hadde gått ned i skipsromet, lagt seg og sovna djupt.
Då kom skipperen til han og sa: «Korleis kan du sova? Stå opp og rop til guden din! Kanskje vil guden tenkja på oss så vi ikkje går under.»
Dei sa til kvarandre: «Kom, lat oss kasta lodd så vi kan få vita kven som har skuld i denne ulukka som har råka oss.» Dei kasta lodd, og loddet fall på Jona.
Då sa dei til han: «Sei oss no, kven er skuld i at denne ulukka har råka oss? Kva er arbeidet ditt, og kvar kjem du frå? Kva er landet ditt, og kva folk høyrer du til?»
Han svara dei: «Eg er hebrear, og eg fryktar Herren, himmelens Gud, som har skapt havet og det tørre landet.»
Då vart mennene gripne av stor redsle og sa til han: «Kva er det du har gjort?» For mennene visste at han rømde frå Herren, for det hadde han fortalt dei.
Dei sa til han: «Kva skal vi gjera med deg så havet kan roa seg for oss?» For havet vart meir og meir opprørt.
Han sa til dei: «Lyft meg opp og kast meg i havet, så vil havet roa seg for dykk. For eg veit at det er mi skuld at denne store stormen har kome over dykk.»
Mennene rodde hardt for å nå land att, men dei greidde det ikkje, for havet vart meir og meir opprørt mot dei.
Då ropa dei til Herren og sa: «Å, Herre, lat oss ikkje gå under for denne mannens liv, og legg ikkje uskuldig blod på oss! For du, Herre, har gjort som du ville.»
Så lyfte dei opp Jona og kasta han i havet, og havet slutta å rasa.
Då vart mennene gripne av stor age for Herren. Dei ofra slaktoffer til Herren og gav lovnader.
←→