FLOGVIT
.bible

1. KrønikebokKapittel 23

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Då David var gammal og mett av dagar, sette han Salomo, son sin, til konge over Israel.
Han samla alle leiarane i Israel, og prestane og levittane.
Levittane vart talde, frå dei som var tretti år og eldre, og talet på dei, hovud for hovud, var trettiåtte tusen menn.
Av desse skulle tjuefire tusen ha tilsyn med arbeidet i Herrens hus, og seks tusen skulle vera tilsynsmenn og domarar.
Fire tusen skulle vera portvaktarar, og fire tusen skulle lovprisa Herren med dei instrumenta som eg har laga til lovprisinga.
David delte dei inn i avdelingar etter Levi-sønene: Gersjon, Kehat og Merari.
Av gersjonittane: Ladan og Sjimi.
Sønene til Ladan var: Jehiel, den fremste, så Zetam og Joel, tre i alt.
Sønene til Sjimi var: Sjelomit, Hasiel og Haran, tre i alt. Desse var overhovuda for Ladan-ættene.
Sønene til Sjimi var: Jahat, Zina, Jeusj og Beria. Desse fire var sønene til Sjimi.
Jahat var den fremste, og Ziza den andre. Men Jeusj og Beria hadde ikkje mange søner, så dei vart rekna som éi ætt i tenesta.
Sønene til Kehat var: Amram, Jishar, Hebron og Ussiel, fire i alt.
Sønene til Amram var Aron og Moses. Aron vart utskild for å vigslast til det høgheilage, han og sønene hans for alltid, til å brenna røykjelse for Herrens åsyn, til å tena han og til å velsigna i hans namn til evig tid.
Men sønene til Moses, gudsmannen, vart rekna til Levi-stammen.
Sønene til Moses var Gersjom og Elieser.
Av sønene til Gersjom var Sjebuel den fremste.
Av sønene til Elieser var Rehabja den fremste. Elieser hadde ikkje andre søner, men sønene til Rehabja var svært mange.
Av sønene til Jishar var Sjelomit den fremste.
Sønene til Hebron var: Jeria, den fremste, Amarja, den andre, Jahasiel, den tredje, og Jekamam, den fjerde.
Sønene til Ussiel var: Mika, den fremste, og Jisjia, den andre.
Sønene til Merari var Mahli og Musji. Sønene til Mahli var Eleasar og Kisj.
Eleasar døydde utan å ha søner, berre døtrer. Sønene til Kisj, slektningane deira, tok dei til koner.
Sønene til Musji var Mahli, Eder og Jeremot, tre i alt.
Dette var Levi-sønene etter ættene deira, overhovuda for ættene, slik dei vart mønstra etter talet på namn, hovud for hovud, dei som gjorde arbeidet i tenesta i Herrens hus, frå tjue år og oppover.
For David sa: «Herren, Israels Gud, har gjeve folket sitt kvile, og han bur i Jerusalem til evig tid.
Så no treng ikkje levittane lenger å bera tabernaklet og alt utstyret som høyrer til tenesta der.»
For etter dei siste orda til David vart Levi-sønene talde frå tjueårsalderen og oppover.
Oppgåva deira var å stå ved sida av Arons-sønene i tenesta i Herrens hus, med ansvar for føregardane og kammera, og for reinsinga av alt det heilage, og arbeidet med tenesta i Guds hus.
Dei hadde òg ansvar for skodebrøda, mjølet til grødeofferet, dei usyrte flatbrøda, det som vart steikt på panne og det som vart rørt saman, og for alle mål og vekter.
Kvar morgon skulle dei stå og takka og lovprisa Herren, og likeins om kvelden.
Dei skulle òg hjelpa til med alle brennoffera til Herren på sabbatane, nymånedagane og høgtidene, i det fastsette talet, slik forskrifta var, alltid for Herrens andlet.
Slik skulle dei ta vare på tenesta i møteteltet og tenesta i heilagdomen, og hjelpa brørne sine, Arons-sønene, med tenesta i Herrens hus.
←→