FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 41

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
To år seinare hende det at farao drøymde. Og sjå, han stod ved Nilen.
Og sjå, opp frå Nilen steig sju kyr, vakre å sjå til og feite, og dei beita i sivet.
Og sjå, sju andre kyr steig opp frå Nilen etter dei, stygge å sjå til og magre, og dei stilte seg ved sida av kyrne på elvebredda.
Dei stygge og magre kyrne åt opp dei sju vakre og feite kyrne. Då vakna farao.
Han sovna att og drøymde ein gong til. Og sjå, sju kornaks voks opp på éin stengel, fulle og gode.
Og sjå, sju tynne aks, svidde av austavinden, voks opp etter dei.
Dei tynne aksa slukte dei sju kraftige og fulle aksa.
Om morgonen var han uroleg i hugen. Han sende bod og kalla saman alle spåmennene og vismennene i Egypt. Farao fortalde dei draumen sin, men det var ingen som kunne tyda han for farao.
Då sa overmunnskjenken til farao: «I dag må eg minna om syndene mine.
Farao vart sint på tenarane sine og sette meg i forvaring i huset til hovdingen over livvakta, meg og overbekaren.
Ei natt hadde vi begge ein draum, eg og han, og kvar draum hadde si eiga tyding.
Der var ein ung hebrear saman med oss, ein tenar hos hovdingen over livvakta. Vi fortalde han draumane våre, og han tydde dei for oss. Han gav kvar av oss tydinga på draumen vår.
Og det gjekk slik han hadde sagt oss. Eg vart sett inn att i embetet mitt, men den andre vart hengt.»
Då sende farao bod etter Josef. Dei skunda seg og henta han opp frå brunnen. Han barberte seg og skifta klede og kom inn til farao.
Farao sa til Josef: «Eg har hatt ein draum, og det er ingen som kan tyda han. Men eg har høyrt om deg at når du høyrer ein draum, kan du tyda han.»
Då sa farao til Josef: «I draumen min stod eg på elvebredda.
Og sjå, opp frå Nilen steig sju kyr, feite og vakre, og dei beita i sivet.
Og sjå, sju andre kyr steig opp etter dei, skrale og svært stygge å sjå til og magre. Aldri har eg sett så stygge kyr i heile Egypt.
Dei magre og stygge kyrne åt opp dei sju første feite kyrne.
Men då dei hadde kome inn i magen deira, kunne ein ikkje sjå at dei hadde ete dei, for dei var like stygge som før. Då vakna eg.
Så såg eg i draumen min sju kornaks som voks opp på éin stengel, fulle og gode.
Og sjå, sju aks, visne, tynne og svidde av austavinden, voks opp etter dei.
Dei tynne aksa slukte dei sju gode aksa. Eg fortalde det til spåmennene, men ingen kunne forklara det for meg.»
Då sa Josef til farao: «Draumane til farao er éin og same draum. Gud har fortalt farao kva han vil gjera.
Dei sju gode kyrne er sju år, og dei sju gode aksa er sju år. Det er éin og same draum.
Dei sju magre og stygge kyrne som steig opp etter dei, er sju år, og dei sju tomme aksa, svidde av austavinden, er sju år med hungersnaud.
Sjå, det kjem sju år med stor overflod i heile Egypt.
Men etter dei kjem sju år med hungersnaud. Då vil all overfloda i Egypt bli gløymd, og hungersnauden vil øydeleggja landet.
At draumen vart gjenteken to gonger for farao, betyr at saka er fastsett av Gud, og Gud vil snart setja det i verk.
Farao bør gjera dette: setja tilsynsmenn over landet og ta ein femtedel av avlinga i Egypt i dei sju åra med overflod.
Dei skal samla inn all maten i dei gode åra som kjem, og lagra kornet under farao si hand som mat i byane, og vakta det.
Maten skal vera eit forråd for landet til dei sju åra med hungersnaud som skal koma over Egypt, så ikkje landet går til grunne av hunger.»
Dette tykte farao og alle tenarane hans var godt.
Farao sa til tenarane sine: «Kan vi finna nokon som denne mannen, ein som har Guds ande i seg?»
Og farao sa til Josef: «Sidan Gud har late deg vita alt dette, finst det ingen så klok og vis som du.
Du skal styra huset mitt, og heile folket mitt skal lyda ordet ditt. Berre når det gjeld trona, skal eg vera større enn deg.»
Farao tok signetringen av handa si og sette han på handa til Josef. Han kledde han i fine linklede og hengde ei gullkjede om halsen hans.
Han lét han køyra i den andre vogna si, og dei ropa framfor han: «Avrek!» Slik sette han Josef over heile Egypt.
Farao sa til Josef: «Eg er farao, men utan løyve frå deg skal ingen lyfte hand eller fot i heile Egypt.»
Farao kalla Josef Safnat-Paneah og gav han Asenat, dotter til Potifera, presten i On, til kone. Så drog Josef ut over Egypt.
Josef var tretti år gammal då han steig fram for farao, kongen i Egypt. Josef gjekk frå farao og reiste gjennom heile Egypt.
I dei sju overflodåra bar jorda avling i rikt mål.
Han samla all maten frå dei sju åra då det var overflod i Egypt, og lagra maten i byane. I kvar by lagra han maten frå markene omkring.
Josef samla korn som havets sand, så mykje at han slutta å telja, for det var utan tal.
Før hungersåra kom, fekk Josef to søner med Asenat, dotter til Potifera, presten i On.
Josef kalla den førstefødde Manasse, for han sa: «Gud har late meg gløyma alt strevet mitt og heile farshuset mitt.»
Den andre kalla han Efraim, for han sa: «Gud har gjort meg fruktbar i det landet der eg leid.»
Då tok dei sju hungersåra til, slik Josef hadde sagt. Det var hungersnaud i alle land, men i heile Egypt var det brød.
Då heile Egypt leid av hunger, ropa folket til farao om brød. Farao sa til alle egyptarane: «Gå til Josef og gjer det han seier dykk!»
Hungersnauden breidde seg over heile jordoverflata. Josef opna alle lagera og selde korn til egyptarane, for hungersnauden var hard i Egypt.
Heile verda kom til Egypt for å kjøpa korn av Josef, for hungersnauden var hard over heile jorda.
←→