FLOGVIT
.bible

MikaKapittel 2

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Ve dei som tenkjer ut vondskap og planlegg vondt på sengene sine! Når morgonen gryr, set dei det i verk, for dei har makt til det.
Dei trår etter åkrar og riv dei til seg, etter hus og tek dei. Dei undertrykkjer ein mann og huset hans, ein person og arven hans.
Difor seier Herren: Sjå, eg tenkjer ut ulukke mot denne ætta. De skal ikkje få dra nakken ut av det, og de skal ikkje gå med hovudet høgt, for det er ei vond tid.
Den dagen skal dei setja fram eit spottord om dykk og stemma i ei klagesong: 'Det er ute med oss! Vi er heilt øydelagde! Han byter bort landet til folket mitt. Korleis tek han det frå meg! Til dei fråfalne deler han ut åkrane våre.'
Difor skal du ikkje ha nokon som kastar lodd om jordstykke i Herrens forsamling.
«Preik ikkje!» ropar dei. «Ein skal ikkje preika om slikt. Vanære vil ikkje nå oss.»
Skal dette seiast, du Jakobs hus: Er Herrens Ande utolmodig? Er dette hans gjerningar? Gjer ikkje orda mine godt for den som vandrar rett?
Men nyleg har folket mitt reist seg som ein fiende. De riv kappa av dei som går trygt forbi, frå dei som vender heim frå krigen.
Kvinnene i folket mitt driv de bort frå heimane dei var så glade i. Frå småborna deira tek de bort prydnaden min for alltid.
Stå opp og gå! For dette er ikkje kvilestaden. På grunn av ureinskap kjem øydelegging, ei hard øydelegging.
Om ein mann som fer med vind og løgn, sa: «Eg vil preika for deg om vin og sterk drikk» – han ville vera profeten for dette folket!
Eg skal sanneleg samla deg, Jakob, heile deg! Eg skal sanneleg føra saman det som er att av Israel. Eg skal setja dei saman som sauer i kveet, som ein flokk midt på beitet. Dei skal larma av mange menneske.
Han som bryt veg, går føre dei. Dei bryt gjennom, går gjennom porten og ut. Kongen deira går føre dei, Herren i spissen for dei.
←→