FLOGVIT
.bible

JesajaKapittel 47

+ UndertekstGrunntekst← FørreNeste →Bidra
Stig ned og set deg i støvet, du jomfru, dotter Babel! Set deg på jorda utan trone, du dotter av kaldearane! For dei skal ikkje lenger kalla deg mjuk og forkjæla.
Ta kverna og mal mjøl! Ta av sløret ditt, brett opp skjørtet, blott leggen og vad over elvane!
Di nakne skam skal bli avdekt, di vanære skal bli sedd. Eg vil ta hemn, og ingen skal hindra meg.
Vår utløysar – Herren over hærskarane er namnet hans – Israels Heilage.
Set deg stille og gå inn i mørkret, du dotter av kaldearane! For dei skal ikkje lenger kalla deg herskarinne over kongerika.
Eg var vreid på folket mitt, eg vanhelga arven min og gav dei i di hand. Du viste dei inga miskunn, på dei gamle la du eit ovleg tungt åk.
Du sa: 'Til evig tid skal eg vera herskarinne!' Du la deg ikkje dette på hjartet, du tenkte ikkje på korleis det ville enda.
Så høyr no dette, du som lever i overflod og sit trygt, du som seier i hjartet ditt: 'Eg er den einaste, det finst ingen annan! Eg skal ikkje sitja som enkje og ikkje oppleva å mista born.'
Men begge desse tinga skal koma over deg på eit augeblink, på ein einaste dag: tap av born og enkjestand. I fullt mål skal dei koma over deg, trass i alle trolldomskunstane dine og dei mange magiske formlane dine.
Du sette di lit til vondskapen din og sa: 'Ingen ser meg.' Visdomen din og kunnskapen din førte deg på avvegar, og du sa i hjartet ditt: 'Eg er den einaste, det finst ingen annan.'
Men ulukke skal koma over deg som du ikkje kjenner morgonrøden til. Øydelegging skal falla over deg som du ikkje kan sona for. Brått skal undergang koma over deg som du ikkje ventar.
Hald fram med magiske formlar og alle trolldomskunstane dine som du har strevd med frå ungdomen av! Kanskje du kan ha nytte av det, kanskje du kan skapa frykt.
Du har slite deg ut med alle rådleggingane dine. Lat dei stå fram og berga deg, dei som deler opp himmelen, dei som stirer på stjernene, dei som kvar nymåne kunngjer kva som skal koma over deg.
Sjå, dei er som halm, elden brenn dei opp. Dei kan ikkje berga livet sitt frå flammen. Det er ingen glo å varma seg ved, ingen eld å sitja framfor.
Slik er det med dei du har strevd saman med – handelsfolka dine frå ungdomen av. Kvar og ein flakkar av til si eiga side. Det finst ingen som frelser deg.
←→