FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 28

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Isak kalla Jakob til seg og velsigna han. Han baud han og sa: «Du skal ikkje ta deg ei kone frå døtrene til Kanaan.
Isak kalte Jakob til seg og velsignet ham. Han påla ham og sa: «Du skal ikke ta deg en kone blant Kanaans døtre.
Reis deg og dra til Paddan-Aram, til huset åt Betuel, morfar din, og ta deg ei kone derifrå, av døtrene til Laban, morbror din.
Reis deg og dra til Paddan-Aram, til Betuel, din mors far, og ta deg en kone derfra, blant døtrene til Laban, din mors bror.
Måtte El Sjaddai velsigna deg, gjera deg fruktbar og la deg bli tallrik, så du blir til ei samling av folkeslag.
Måtte El Shaddai velsigne deg, gjøre deg fruktbar og tallrik, så du blir til en forsamling av folkeslag.
Måtte han gje deg Abrahams velsigning, til deg og etterkomarane dine, så du kan ta i eige det landet der du no bur som framand, det landet Gud gav til Abraham.»
Måtte han gi deg Abrahams velsignelse, til deg og dine etterkommere, så du kan ta i eie det landet der du nå bor som fremmed, det som Gud ga til Abraham.»
Så sende Isak Jakob av stad, og han drog til Paddan-Aram, til Laban, son til aramearen Betuel, bror til Rebekka, mor til Jakob og Esau.
Så sendte Isak Jakob av sted, og han dro til Paddan-Aram, til Laban, sønn av arameeren Betuel, bror til Rebekka, mor til Jakob og Esau.
Esau såg at Isak hadde velsigna Jakob og sendt han til Paddan-Aram for å ta seg ei kone derifrå, og at då han velsigna han, baud han: «Du skal ikkje ta deg ei kone frå døtrene til Kanaan.»
Esau så at Isak hadde velsignet Jakob og sendt ham til Paddan-Aram for å ta seg en kone derfra, og at da han velsignet ham, påla han ham og sa: «Du skal ikke ta deg en kone blant Kanaans døtre.»
Og Jakob lydde far sin og mor si og drog til Paddan-Aram.
Jakob adlød sin far og sin mor og dro til Paddan-Aram.
Esau såg at døtrene til Kanaan var ille lika av Isak, far hans.
Da innså Esau at Kanaans døtre var ille ansett i hans far Isaks øyne.
Då gjekk Esau til Ismael og tok Mahalat, dotter til Ismael, son til Abraham, syster til Nebajot, til kone i tillegg til dei konene han hadde.
Esau gikk da til Ismael og tok Mahalat, datter av Ismael, Abrahams sønn, søster til Nebajot, til kone i tillegg til de konene han allerede hadde.
Han kom til ein stad og overnatta der, for sola hadde gått ned. Han tok ein av steinane på staden, la han under hovudet sitt og la seg til å sova der.
Han kom til et sted hvor han overnattet, for solen hadde gått ned. Han tok en av steinene der, la den under hodet og la seg til å sove på det stedet.
Då drøymde han, og sjå, ein stige var reist på jorda, og toppen nådde opp til himmelen. Og sjå, Guds englar steig opp og ned på stigen.
Da drømte han, og se – en trapp var reist på jorden, og toppen nådde opp til himmelen. Og se – Guds engler steg opp og ned på den.
Og sjå, HERREN stod over han og sa: «Eg er HERREN, Gud åt Abraham, far din, og Gud åt Isak. Landet du ligg på, vil eg gje til deg og etterkomarane dine.
Og se, Herren sto over den og sa: «Jeg er Herren, din far Abrahams Gud og Isaks Gud. Det landet du ligger på, vil jeg gi til deg og dine etterkommere.
Ætta di skal bli som støvet på jorda, og du skal breie deg ut mot vest og aust, mot nord og sør. I deg og i ætta di skal alle slekter på jorda bli velsigna.
Dine etterkommere skal bli som støvet på jorden. Du skal bre deg ut mot vest og øst, mot nord og sør. I deg og i din ætt skal alle jordens slekter velsignes.
Sjå, eg er med deg og skal verna deg overalt der du går, og eg skal føra deg tilbake til dette landet. For eg skal ikkje forlata deg før eg har gjort det eg har lova deg.»
Se, jeg er med deg og vil bevare deg overalt hvor du går, og jeg vil føre deg tilbake til dette landet. For jeg vil ikke forlate deg før jeg har gjort det jeg har lovet deg.»
Då vakna Jakob frå søvnen og sa: «Sanneleg, HERREN er på denne staden, og eg visste det ikkje!»
Da våknet Jakob av søvnen og sa: «Sannelig, Herren er på dette stedet, og jeg visste det ikke!»
Han vart gripen av ærefrykt og sa: «Kor skremmande er ikkje denne staden! Dette er ikkje anna enn Guds hus, og her er porten til himmelen.»
Han ble grepet av ærefrykt og sa: «Hvor fryktinngytende er ikke dette stedet! Dette er intet annet enn Guds hus, her er himmelens port.»
Tidleg om morgonen stod Jakob opp. Han tok steinen han hadde hatt under hovudet, reiste han opp som ei minnestøtte og helte olje over toppen av han.
Tidlig neste morgen tok Jakob steinen han hadde hatt under hodet, reiste den som en minnestøtte og helte olje over toppen av den.
Jakob gav ein lovnad og sa: «Om Gud vil vera med meg og verna meg på denne ferda eg er på, og gje meg brød å eta og klede å ha på meg,
Så avla Jakob et løfte og sa: «Hvis Gud vil være med meg og bevare meg på denne veien jeg går, og gi meg brød å spise og klær å ha på meg,
og eg kjem velberga heim att til huset åt far min, då skal HERREN vera min Gud.
og jeg kommer velberget tilbake til min fars hus, da skal Herren være min Gud.
Og denne steinen som eg har reist som minnestøtte, skal vera eit Guds hus. Og av alt du gjev meg, skal eg gje tiend tilbake til deg.»
Og denne steinen som jeg har reist som minnestøtte, skal være et Guds hus. Av alt du gir meg, skal jeg gi deg tiende.»
←→