FLOGVIT
.bible

1. MosebokKapittel 35

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Gud sa til Jakob: «Reis deg og dra opp til Betel og bu der. Bygg eit altar der for den Gud som synte seg for deg då du flykta frå Esau, bror din.»
Gud sa til Jakob: «Bryt opp og dra til Betel og slå deg ned der. Bygg et alter der for den Gud som viste seg for deg da du flyktet fra din bror Esau.»
Då sa Jakob til huslyden sin og til alle som var med han: «Kast bort dei framande gudane som er mellom dykk, reinsa dykk og skift klede!
Da sa Jakob til sitt hus og til alle som var med ham: «Skill dere av med de fremmede gudene som er blant dere, rens dere og skift klær.»
Lat oss bryta opp og fara til Betel! Der vil eg byggja eit altar for den Gud som svara meg den dagen eg var i naud, og som har vore med meg på vegen eg har gått.»
La oss bryte opp og dra til Betel. Der vil jeg bygge et alter for den Gud som svarte meg på min nøds dag og var med meg på veien jeg gikk.»
Så gav dei Jakob alle dei framande gudane dei hadde, og ringane dei bar i øyro. Jakob grov dei ned under eika ved Sikem.
Så ga de Jakob alle de fremmede gudene de hadde, og ringene de hadde i ørene. Jakob gravde dem ned under terebinten ved Sikem.
Så braut dei opp, og ein redsle frå Gud kom over byane rundt omkring, så ingen forfølgde Jakobs søner.
Så brøt de opp, og det falt en redsel fra Gud over byene rundt omkring, så ingen forfulgte Jakobs sønner.
Jakob kom til Lus i Kanaan, det vil seia Betel, han og alt folket som var med han.
Jakob kom til Lus i Kanaan, det vil si Betel, han og alle som var med ham.
Der bygde han eit altar og kalla staden El-Betel, for der hadde Gud openberra seg for han då han flykta frå bror sin.
Der bygde han et alter og kalte stedet El-Betel, for der hadde Gud åpenbart seg for ham da han flyktet fra sin bror.
Debora, amma til Rebekka, døydde og vart gravlagd nedanfor Betel, under eika. Dei kalla han Gråte-eika.
Debora, Rebekkas amme, døde og ble gravlagt nedenfor Betel, under eiken. Derfor ble den kalt Gråte-eiken.
Gud synte seg på nytt for Jakob då han kom frå Paddan-Aram, og velsigna han.
Gud viste seg enda en gang for Jakob etter at han kom fra Paddan-Aram, og velsignet ham.
Gud sa til han: «Namnet ditt er Jakob, men du skal ikkje lenger heita Jakob. Israel skal vera namnet ditt.» Så kalla han han Israel.
Gud sa til ham: «Ditt navn er Jakob. Men du skal ikke lenger hete Jakob, Israel skal være ditt navn.» Så kalte han ham Israel.
Gud sa til han: «Eg er El Sjaddai. Ver fruktbar og bli talrik! Eit folk, ja, ei samling av folkeslag, skal koma frå deg, og kongar skal gå ut frå deg.
Gud sa til ham: «Jeg er El Sjaddai. Vær fruktbar og bli tallrik! Et folk, ja, en samling av folkeslag, skal stamme fra deg, og konger skal utgå fra dine lender.»
Det landet eg gav til Abraham og Isak, gjev eg til deg. Og til ætta di etter deg gjev eg dette landet.»
Det landet jeg ga til Abraham og Isak, gir jeg til deg. Og til dine etterkommere etter deg gir jeg landet.»
Så fór Gud opp frå han, frå staden der han hadde tala med han.
Så fór Gud opp fra ham på stedet der han hadde talt med ham.
Jakob reiste ei steinstøtte på staden der Gud hadde tala med han. Han aust drikkoffer over henne og helte olje på henne.
Jakob reiste en steinstøtte på stedet der Gud hadde talt med ham. Han helte ut drikkoffer over den og salvet den med olje.
Jakob kalla staden der Gud hadde tala med han, Betel.
Jakob kalte stedet der Gud hadde talt med ham, Betel.
Så braut dei opp frå Betel. Då det enno var eit stykke att til Efrata, fødde Rakel, og fødselen var hard.
Så brøt de opp fra Betel. Da det ennå var et stykke igjen til Efrata, fødte Rakel, og fødselen var hard.
Medan ho stridde med fødselen, sa jordmora til henne: «Ver ikkje redd, for du får endå ein son!»
Midt under den harde fødselen sa jordmoren til henne: «Frykt ikke, for også dette er en sønn.»
Då sjela hennar fór ut, for ho døydde, kalla ho han Ben-Oni. Men faren kalla han Benjamin.
Idet livet fór ut av henne – for hun døde – kalte hun ham Ben-Oni. Men hans far kalte ham Benjamin.
Så døydde Rakel og vart gravlagd ved vegen til Efrata, det er Betlehem.
Rakel døde og ble gravlagt ved veien til Efrata, det er Betlehem.
Jakob reiste ei støtte over grava hennar. Det er minnesteinen over Rakels grav, som står der den dag i dag.
Jakob reiste en steinstøtte over hennes grav. Det er støtten på Rakels grav som står der den dag i dag.
Israel braut opp og slo opp teltet sitt på hi sida av Migdal-Eder.
Israel brøt opp og slo opp teltet sitt på den andre siden av Migdal-Eder.
Medan Israel budde i det landet, gjekk Ruben og låg med Bilha, følgjekona til far sin. Israel fekk høyra det. Jakob hadde tolv søner.
Mens Israel bodde i det landet, gikk Ruben og lå med Bilha, sin fars medhustru. Israel fikk høre om det. Jakob hadde tolv sønner.
Sønene til Lea var: Ruben, den førstefødde til Jakob, Simon, Levi, Juda, Issakar og Sebulon.
Leas sønner var Ruben, Jakobs førstefødte, Simon, Levi, Juda, Jissakar og Sebulon.
Sønene til Rakel var: Josef og Benjamin.
Rakels sønner var Josef og Benjamin.
Sønene til Bilha, trælkvinna til Rakel, var: Dan og Naftali.
Sønnene til Bilha, Rakels trellkvinne, var Dan og Naftali.
Sønene til Silpa, trælkvinna til Lea, var: Gad og Asjer. Dette var sønene til Jakob, som vart fødde i Paddan-Aram.
Sønnene til Silpa, Leas trellkvinne, var Gad og Asjer. Dette var Jakobs sønner, som ble født ham i Paddan-Aram.
Jakob kom heim til Isak, far sin, i Mamre ved Kirjat-Arba, det er Hebron, der Abraham og Isak hadde budd som innflyttarar.
Jakob kom hjem til sin far Isak i Mamre ved Kirjat-Arba, det er Hebron, der Abraham og Isak hadde bodd som fremmede.
Isak levde i hundre og åtti år.
Isak levde i hundre og åtti år.
Så anda Isak ut og døydde og vart sameina med folket sitt, gammal og mett av dagar. Esau og Jakob, sønene hans, gravla han.
Så utåndet Isak og døde og ble forent med sitt folk, gammel og mett av dager. Hans sønner Esau og Jakob gravla ham.
←→