FLOGVIT
.bible

3. MosebokKapittel 7

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
På den staden der dei slaktar brennofferet, skal dei slakta skuldofferet. Blodet skal sprengast mot altaret rundt omkring.
Dei to nyrene med fettet på dei, det som sit ved lendene, og leverlappen ved levra skal takast bort saman med nyrene.
Alle menn av presteslekta kan eta av det. Det skal etast på ein heilag stad. Det er høgheilagt.
Kvart grødeoffer som blir baka i omn, og alt som blir laga i panne eller på takke, skal tilhøyra den presten som ber det fram.
Men kvart grødeoffer som er blanda med olje eller er tørt, skal tilhøyra alle Arons søner, den eine som den andre.
Dette er lova om fredofferet som nokon ber fram for Herren:
Dersom nokon ber det fram som takkoffer, skal han saman med takkofferet bera fram usyra kaker blanda med olje, usyra flate brød smurde med olje, og kaker av fint mjøl som er godt knadde og blanda med olje.
Av dette skal han bera fram éi av kvar type offergåve som ei løftegåve til Herren. Det skal tilhøyra den presten som sprengar blodet av fredofferet.
Kjøtet av takkofferet skal etast same dagen som det blir bore fram. Ingenting skal liggja att til morgonen.
Men dersom offeret er eit lovnadsoffer eller eit frivillig offer, skal det etast same dagen som det blir bore fram. Det som er att, kan etast dagen etter.
Om nokon et av kjøtet frå fredofferet på den tredje dagen, vil det ikkje bli godteke. Det skal ikkje reknast til gode for den som bar det fram. Det er motbydeleg, og den som et av det, må bera si skuld.
Men den som et kjøt av fredofferet som høyrer Herren til medan han er urein, skal støytast ut frå folket sitt.
Og den som rører ved noko ureint, anten det er ureinskap frå menneske, ureint dyr eller anna avskyeleg ureint, og så et av kjøtet frå fredofferet som høyrer Herren til, skal støytast ut frå folket sitt.
Feitt av sjølvdaude dyr og feitt av dyr som er rivne i hel, kan brukast til anna arbeid, men de må ikkje eta det.
De skal ikkje eta blod, korkje av fuglar eller av dyr, kvar de så bur.
Kvar den som et blod, skal støytast ut frå folket sitt.
Tal til israelittane og sei: Den som ber fram eit fredoffer for Herren, skal sjølv bera fram offergåva si til Herren frå fredofferet sitt.
Med eigne hender skal han bera fram eldoffera til Herren. Fettet skal han bera fram oppå bringa, og bringa skal svingast som eit svingeoffer for Herrens andlet.
Den av Arons søner som ber fram blodet og fettet av fredofferet, skal ha det høgre låret som sin del.
For svingebringa og gåvelåret har eg teke frå israelittane, frå fredoffera deira, og gjeve dei til presten Aron og sønene hans. Det er ei evig ordning for israelittane.
Herren baud at israelittane skulle gje dei dette den dagen han salva dei. Det er ei evig ordning gjennom alle slektsledd.
Dette er lova om brennofferet, grødeofferet, syndofferet, skuldofferet, innsettingsofferet og fredofferet.
Herren gav dette påbodet til Moses på Sinai-fjellet den dagen han baud israelittane å bera fram offera sine for Herren i Sinai-øydemarka.
←→