FLOGVIT
.bible

4. MosebokKapittel 35

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Gjev israelittane dette påbodet: Dei skal gje levittane byar å bu i frå den eigedomen dei får, og dei skal gje levittane beitemarkene rundt byane.
Befal israelittene at de skal gi levittene byer å bo i fra den eiendommen de får, og beitemark rundt byene skal dere gi til levittene.
Byane skal dei ha å bu i, og beitemarkene skal vera til buskapen deira, eigedelane deira og alle dyra deira.
Byene skal de ha å bo i, og beitemarkene skal være for deres storfe, deres eiendom og alle deres dyr.
Beitemarkene rundt byane som de gjev levittane, skal strekkja seg tusen alnar ut frå bymuren på alle kantar.
Beitemarkene rundt byene som dere gir levittene, skal strekke seg tusen alen ut fra bymuren på alle kanter.
De skal måla opp to tusen alnar utanfor byen på austsida, to tusen alnar på sørsida, to tusen alnar på vestsida og to tusen alnar på nordsida, med byen i midten. Dette skal vera beitemarkene deira rundt byane.
Dere skal måle ut utenfor byen to tusen alen på østsiden, to tusen alen på sørsiden, to tusen alen på vestsiden og to tusen alen på nordsiden, med byen i midten. Dette skal være beitemarkene til deres byer.
Av byane de gjev levittane, skal seks vera tilfluktbyar dit ein drapsmann kan røma. I tillegg til desse skal de gje dei førtito byar.
Blant byene dere gir levittene, skal seks være tilfluktsbyer som dere gir så en drapsmann kan flykte dit. I tillegg til dem skal dere gi førtito byer.
Til saman skal de gje levittane førtiåtte byar med beitemarkene som høyrer til.
Alle byene dere gir levittene, skal være førtiåtte byer med tilhørende beitemarker.
Av byane de gjev frå israelittane sin eigedom, skal de ta mange frå dei som har mykje og få frå dei som har lite. Kvar stamme skal gje av byane sine til levittane i høve til den arven dei får.
Av byene dere gir fra israelittenes eiendom, skal dere ta flere fra de store stammene og færre fra de små. Hver stamme skal gi av sine byer til levittene i forhold til den arven den får.
Tal til israelittane og sei til dei: Når de går over Jordan inn i Kanaan-landet,
Tal til israelittene og si til dem: Når dere går over Jordan til Kanaans land,
skal de velja ut byar som skal vera tilfluktbyar for dykk. Dit kan den røma som har drepe nokon utan vilje.
skal dere velge ut byer som skal være tilfluktsbyer for dere, dit en drapsmann som har slått i hjel et menneske ved et uhell, kan flykte.
Desse byane skal vera tilfluktstader frå blodhemnaren, så drapsmannen ikkje skal døy før han har stått til doms for forsamlinga.
Byene skal være tilfluktssteder for dere mot blodhevneren, så drapsmannen ikke skal dø før han har stått for menigheten til doms.
Av byane de gjev, skal seks vera tilfluktbyar.
Byene dere gir, skal være seks tilfluktsbyer for dere.
Tre byar skal de gje på austsida av Jordan, og tre byar skal de gje i Kanaan-landet. Dei skal vera tilfluktbyar.
Tre byer skal dere gi på østsiden av Jordan, og tre byer skal dere gi i Kanaans land. De skal være tilfluktsbyer.
For israelittane, for innflyttarane og for dei som bur mellom dei, skal desse seks byane vera tilfluktstader, så alle som drep nokon utan vilje, kan røma dit.
For israelittene, for innflytteren og for den som bor blant dere, skal disse seks byene være tilfluktssteder, så enhver som slår i hjel et menneske ved et uhell, kan flykte dit.
Men dersom nokon slår ein annan med eit jernreiskap så han døyr, er han ein mordar. Mordaren skal døy.
Men hvis han slår noen i hjel med et jernredskap, er han en morder. Morderen skal dø.
Dersom nokon slår ein annan med ein stein i handa som kan drepa, og han døyr, er han ein mordar. Mordaren skal døy.
Og hvis han slår noen i hjel med en håndstein som kan drepe, er han en morder. Morderen skal dø.
Eller dersom nokon slår ein annan med eit trereiskap i handa som kan drepa, og han døyr, er han ein mordar. Mordaren skal døy.
Eller hvis han slår noen i hjel med et tredskap som kan drepe, er han en morder. Morderen skal dø.
Blodhemnaren skal sjølv drepa mordaren. Når han møter han, skal han drepa han.
Blodhevneren skal selv drepe morderen. Når han møter ham, skal han drepe ham.
eller slår han med handa av fiendskap så han døyr, då skal den som slo, døy. Han er ein mordar. Blodhemnaren skal drepa mordaren når han møter han.
eller i fiendskap slår ham med hånden så han dør, da skal den som slo, dø. Han er en morder. Blodhevneren skal drepe morderen når han møter ham.
Men dersom nokon brått, utan fiendskap, støyter ein annan ned eller kastar noko på han utan å ha planlagt det,
Men hvis noen plutselig, uten fiendskap, støter en annen ned eller kaster en gjenstand mot ham uten overlegg,
eller utan å sjå lèt ein stein som kan drepa, falla på han så han døyr, og han ikkje var fienden hans og ikkje ville han vondt,
eller hvis han lar en stein som kan drepe, falle på ham uten å se ham, så han dør – og han ikke var hans fiende og ikke søkte hans ulykke –
då skal forsamlinga døma mellom drapsmannen og blodhemnaren etter desse reglane.
da skal menigheten dømme mellom den som slo, og blodhevneren etter disse reglene.
Forsamlinga skal berga drapsmannen frå blodhemnaren og føra han tilbake til tilfluktbyen han rømde til. Der skal han bu til øvstepresten som vart salva med den heilage olja, døyr.
Menigheten skal redde drapsmannen fra blodhevnerens hånd og føre ham tilbake til tilfluktsbyen han hadde flyktet til. Der skal han bo til ypperstepresten som ble salvet med den hellige oljen, dør.
Men dersom drapsmannen går utanfor grensa til tilfluktbyen han rømde til,
Men hvis drapsmannen går utenfor grensen for tilfluktsbyen han har flyktet til,
og blodhemnaren finn han utanfor grensa til tilfluktbyen og drep drapsmannen, då har han inga blodskuld.
og blodhevneren finner ham utenfor grensen til tilfluktsbyen og dreper drapsmannen, da har han ingen blodskyld.
For drapsmannen må bu i tilfluktbyen til øvstepresten døyr. Men etter at øvstepresten er død, kan drapsmannen venda tilbake til den jorda han eig.
For drapsmannen må bli i tilfluktsbyen til ypperstepresten dør. Men etter yppersteprestens død kan drapsmannen vende tilbake til sin egen eiendom.
Den som drep nokon, skal døy på grunnlag av vitne. Men eitt vitne er ikkje nok til å døma nokon til døden.
Når noen slår i hjel et menneske, skal morderen drepes på vitners ord. Men ett vitne alene er ikke nok til å dømme noen til døden.
De skal ikkje ta imot løysepengar for livet til ein mordar som er skuldig til døden. Han skal døy.
Dere skal ikke ta imot løsepenger for en morders liv når han er skyldig til døden, for han skal dø.
De skal heller ikkje ta imot løysepengar for ein som har rømt til tilfluktbyen, så han kan venda tilbake og bu i landet før presten er død.
Dere skal heller ikke ta imot løsepenger for en som har flyktet til sin tilfluktsbye, så han kan vende tilbake og bo i landet før presten dør.
De skal ikkje vanhelga landet de bur i, for blodet vanhelgar landet. Landet kan ikkje sonast for blodet som er utrent der, utan med blodet til den som rente det ut.
Dere skal ikke vanhellige landet dere bor i, for blodet vanheliger landet, og landet kan ikke få soning for det blodet som er utøst der, uten ved blodet til den som utøste det.
De skal ikkje gjera landet ureint, det landet de bur i og der eg bur. For eg, Herren, bur midt mellom israelittane.
Dere skal ikke gjøre landet urent, det landet dere bor i og som jeg bor midt i. For jeg, Herren, bor midt blant Israels barn.
←→