FLOGVIT
.bible

JohannesKapittel 19

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster4 paralleller i dette kapitlet
BegravelsenMMLJ

Josef fra Arimatea og Nikodemus begraver Jesus.

MatteusMatt 27:57-66

57Då det vart kveld, kom ein rik mann frå Arimatea som heitte Josef. Han hadde også vorte ein læresvein av Jesus.

58Han gjekk til Pilatus og bad om å få kroppen til Jesus. Pilatus gav då ordre om at han skulle få han.

59Josef tok kroppen og sveipte han i eit reint linklede.

60Så la han han i den nye grava si, som han hadde hogge ut i berget. Han rulla ein stor stein framfor opninga til grava og gjekk bort.

61Maria Magdalena og den andre Maria var der og sat ved grava.

62Dagen etter, som var dagen etter førebuingsdagen, kom overprestane og farisearane saman til Pilatus.

63Dei sa: «Herre, vi hugsar at denne forføraren sa medan han enno levde: 'Etter tre dagar skal eg reisast opp.'

64Gjev difor ordre om at grava blir vakta til den tredje dagen, så ikkje læresveinane hans kjem og stel han og seier til folket: 'Han er reist opp frå dei døde.' Då blir det siste bedraget verre enn det første.»

65Pilatus sa til dei: «De får ein vakt. Gå og syt for vakthald så godt de kan.»

66Så gjekk dei og sikra grava ved å forsegla steinen og setja ut vakter.

MarkusMark 15:42-47

42Det var alt vorte kveld, og sidan det var førebuingsdagen, det vil seia dagen før sabbaten,

43kom Josef frå Arimatea, ein akta rådsmann som sjølv venta på Guds rike. Han tok mot til seg og gjekk inn til Pilatus og bad om å få Jesu kropp.

44Pilatus undra seg over at han alt var død. Han kalla til seg offiseren og spurde om det var lenge sidan han døydde.

45Då han fekk det stadfesta av offiseren, gav han kroppen til Josef.

46Josef kjøpte eit linklede, tok han ned, sveipte han i linkledet og la han i ei grav som var hoggen ut i berget. Så rulla han ein stein framfor opninga til grava.

47Maria Magdalena og Maria, mor til Joses, såg kvar han vart lagd.

LukasLuk 23:50-56

50No var det ein mann som heitte Josef, eit medlem av rådet, ein god og rettferdig mann.

51Han hadde ikkje vore samd i planen og gjerningane deira. Han var frå Arimatea, ein jødisk by, og han venta på Guds rike.

52Denne mannen gjekk til Pilatus og bad om å få kroppen til Jesus.

53Han tok han ned, sveipte han i linklede og la han i ei grav som var hoggen ut i fjellet, der ingen enno hadde lege.

54Det var førebuingsdagen, og sabbaten skulle snart byrja.

55Kvinnene som hadde kome med han frå Galilea, følgde etter og såg grava og korleis kroppen hans vart lagd der.

56Så gjekk dei heim og laga til angande krydder og salvar. Men på sabbaten heldt dei seg i ro, slik lova baud.

Johannes(du leser)

38Etter dette bad Josef frå Arimatea om å få ta ned Jesu kropp. Han var ein læresvein av Jesus, men i løynd, av redsle for jødane. Pilatus gav han lov, og han kom og tok kroppen ned.

39Nikodemus kom òg, han som første gongen hadde kome til Jesus om natta. Han hadde med seg ei blanding av myrra og aloë, om lag hundre pund.

40Dei tok Jesu kropp og sveipte han i linklede saman med krydderet, slik skikken er hos jødane når dei gravlegg.

41På den staden der han vart krossfest, var det ein hage, og i hagen ei ny grav som ingen endå hadde lege i.

42Der la dei Jesus, fordi det var førebuingsdag for jødane og grava låg nær.

KorsfestelsenMMLJ

Jesus korsfestes på Golgata mellom to røvere.

MatteusMatt 27:32-44

32På vegen ut møtte dei ein mann frå Kyréne som heitte Simon. Dei tvinga han til å bera krossen hans.

33Då dei kom til ein stad som heiter Golgata – det tyder Hovudskallestaden –

34gav dei han vin blanda med galle å drikka. Men då han smaka på det, ville han ikkje drikka.

35Då dei hadde krossfest han, delte dei kleda hans mellom seg ved loddtrekning.

36Så sette dei seg der og heldt vakt over han.

37Over hovudet hans hadde dei sett ei innskrift med skuldinga mot han: «Dette er Jesus, kongen over jødane.»

38Saman med han vart to røvarar krossfeste, ein på høgre sida og ein på venstre.

39Dei som gjekk forbi, spotta han og rista på hovudet

40og sa: «Du som riv ned tempelet og byggjer det opp att på tre dagar – frels deg sjølv! Er du Guds Son, så stig ned frå krossen!»

41På same måten hånte overprestane han saman med dei skriftlærde og dei eldste og sa:

42«Andre har han frelst, men seg sjølv kan han ikkje frelsa. Han er då Israels konge! Lat han stiga ned frå krossen no, så skal vi tru på han.

43Han har sett si lit til Gud. Lat no Gud berga han om han vil ha han! Han har då sagt: Eg er Guds Son.»

44På same måten vart han også spotta av røvarane som var krossfeste saman med han.

MarkusMark 15:21-32

21Dei tvinga ein mann som kom forbi, Simon frå Kyréne, far til Aleksander og Rufus, som kom inn frå marka, til å bera krossen hans.

22Dei førte han til ein stad som heitte Golgata, det tyder Hovudskallestaden.

23Dei gav han vin blanda med myrra, men han tok ikkje imot det.

24Så krossfeste dei han og delte kleda hans mellom seg ved å kasta lodd om kva kvar skulle få.

25Det var den tredje timen då dei krossfeste han.

26Innskrifta med skuldinga mot han lydde: «Kongen over jødane.»

27Saman med han krossfeste dei to røvarar, ein på høgre og ein på venstre sida hans.

28Slik vart Skrifta oppfylt som seier: «Han vart rekna blant lovbrytarar.»

29Dei som gjekk forbi, spotta han og rista på hovudet og sa: «Sjå på deg! Du som riv ned tempelet og byggjer det opp att på tre dagar,

30frels deg sjølv og stig ned frå krossen!»

31På same måten spotta også øvsteprestane han seg imellom, saman med dei skriftlærde, og sa: «Andre har han frelst, seg sjølv kan han ikkje frelsa.

32Lat no Messias, Israels konge, stiga ned frå krossen, så vi kan sjå og tru!» Også dei som var krossfeste saman med han, hånte han.

LukasLuk 23:26-43

26Då dei førte han bort, greip dei tak i ein mann som heitte Simon frå Kyréne, som kom inn frå markene. Dei la krossen på han og fekk han til å bera den etter Jesus.

27Ein stor folkemengd følgde etter han, også kvinner som sørgde og gret over han.

28Jesus snudde seg mot dei og sa: «Døtrer av Jerusalem, gråt ikkje over meg! Gråt heller over dykk sjølve og over borna dykkar.

29For sjå, det kjem dagar då dei skal seia: 'Sæle er dei barnlause, dei livmødrer som aldri fødde, og dei bryst som aldri gav die.'

30Då skal dei seia til fjella: 'Fall over oss!' og til haugane: 'Gøym oss!'

31For gjer dei dette med det grøne treet, kva skal då skje med det tørre?

32To andre brotsmenn vart også førte bort saman med han for å bli avretta.

33Då dei kom til staden som blir kalla Hovudskallen, krossfesta dei han der saman med brotsmennene, den eine på høgre sida og den andre på venstre.

34Jesus sa: «Far, tilgjev dei, for dei veit ikkje kva dei gjer.» Dei delte kleda hans mellom seg og kasta lodd om dei.

35Folket stod og såg på. Også leiarane spotta han og sa: «Andre har han frelst. Lat han frelsa seg sjølv, om han er Guds Messias, den utvalde.»

36Også soldatane spotta han. Dei kom bort til han og baud han vineddik

37og sa: «Er du jødane sin konge, så frels deg sjølv!»

38Det var også ei innskrift over han: «Dette er jødane sin konge.»

39Ein av brotsmenenne som hang der, spotta han og sa: «Er ikkje du Messias? Frels deg sjølv og oss!»

40Men den andre svara og refsa han: «Fryktar ikkje du Gud, du som er under same dommen?

41Vi får det vi fortener for det vi har gjort. Men denne mannen har ikkje gjort noko gale.»

42Så sa han: «Jesus, kom meg i hug når du kjem i riket ditt.»

43Jesus sa til han: «Sanneleg, eg seier deg: I dag skal du vera med meg i paradis.»

Johannes(du leser)

17Han bar sjølv krossen sin og gjekk ut til ein stad som heiter Hovudskallestaden, på hebraisk Golgata.

18Der krossfeste dei han, og saman med han to andre, ein på kvar side, og Jesus i midten.

19Pilatus hadde òg skrive eit skilt og sett det på krossen. Der stod det: «Jesus frå Nasaret, jødanes konge.»

20Dette skiltet las mange av jødane, for staden der Jesus vart krossfest, var nær byen. Det var skrive på hebraisk, latin og gresk.

21Overprestane til jødane sa til Pilatus: «Skriv ikkje: 'Jødanes konge', men at han sa: 'Eg er jødanes konge'.»

22Pilatus svara: «Det eg har skrive, det har eg skrive.»

23Då soldatane hadde krossfest Jesus, tok dei kleda hans og delte dei i fire delar, éin del til kvar soldat. Dei tok òg kjortelen. Men kjortelen var utan saum, voven i eitt stykke ovanfrå og heilt ned.

24Dei sa då til kvarandre: «Lat oss ikkje riva han sund, men kasta lodd om kven som skal ha han.» Slik skulle Skrifta oppfyllast: «Dei delte kleda mine mellom seg og kasta lodd om kappa mi.» Dette gjorde soldatane.

25Ved krossen til Jesus stod mor hans og syster til mor hans, Maria, kona til Klopas, og Maria Magdalena.

26Då Jesus såg mor si og læresveinen som han elska, stå der, sa han til mor si: «Kvinne, sjå, det er son din.»

27Så sa han til læresveinen: «Sjå, der er mor di.» Frå den stunda tok læresveinen henne heim til seg.

Jesu dødMMLJ

Mørke faller over landet. Forhenget i tempelet revner.

MatteusMatt 27:45-56

45Frå den sjette timen vart det mørker over heile landet, og det vara til den niande timen.

46Og ved den niande timen ropa Jesus med høg røyst: «Eli, Eli, lemá sabaktáni?» Det tyder: «Min Gud, min Gud, kvifor har du forlate meg?»

47Nokre av dei som stod der, høyrde det og sa: «Han ropar på Elia.»

48Straks sprang ein av dei bort og tok ein svamp, fylte han med vineddik, sette han på ein stav og gav han å drikka.

49Men dei andre sa: «Vent, lat oss sjå om Elia kjem og bergar han.»

50Men Jesus ropa igjen med høg røyst og anda ut.

51Og sjå, forhenget i tempelet rivna i to, ovanfrå og ned, og jorda skalv, og berghamrane brotna.

52Gravene opna seg, og kroppane til mange heilage som var avsovna, vart vekte opp.

53Etter at Jesus hadde stått opp, gjekk dei ut av gravene og kom inn i den heilage byen og synte seg for mange.

54Då høvudsmannen og dei som var med han og vakta Jesus, såg jordskjelvet og det som hende, vart dei gripne av stor redsle og sa: «Sanneleg, dette var Guds Son!»

55Det var mange kvinner der som stod på avstand og såg på. Dei hadde følgt Jesus frå Galilea og tent han.

56Mellom dei var Maria Magdalena, Maria, mor til Jakob og Josef, og mor til Sebedeus-sønene.

MarkusMark 15:33-41

33Då den sjette timen kom, vart det mørker over heile landet, heilt til den niande timen.

34Og ved den niande timen ropa Jesus med høg røyst: «Eloï, Eloï, lemá sabaktáni?» Det tyder: «Min Gud, min Gud, kvifor har du forlate meg?»

35Nokre av dei som stod der, høyrde det og sa: «Høyr, han ropar på Elia!»

36Ein sprang til og fylte ein svamp med vineddik, sette han på ein røyrstav og gav han å drikka. Han sa: «Lat oss sjå om Elia kjem og tek han ned.»

37Men Jesus ropa med høg røyst og anda ut.

38Då rivna forhenget i tempelet i to, ovanfrå og heilt ned.

39Då offiseren som stod rett framfor han, såg korleis han anda ut, sa han: «Sanneleg, denne mannen var Guds Son!»

40Det var òg nokre kvinner der som stod på avstand og såg på. Mellom dei var Maria Magdalena og Maria, mor til Jakob den vesle og Joses, og Salome.

41Dei hadde følgt han og tent han medan han var i Galilea. Der var òg mange andre kvinner som hadde drege opp til Jerusalem saman med han.

LukasLuk 23:44-49

44Det var no omkring den sjette timen, og eit mørke la seg over heile landet heilt til den niande timen.

45Sola mista lyset sitt, og forhenget i tempelet rivna midt i to.

46Jesus ropa med høg røyst: «Far, i dine hender overgjev eg mi ånd!» Då han hadde sagt dette, anda han ut.

47Då offiseren såg det som hende, prisa han Gud og sa: «Denne mannen var verkeleg rettferdig!»

48Og alle som hadde samla seg for å sjå på dette, slo seg for brystet då dei såg det som hende, og dei gjekk heim att.

49Alle dei som kjende han, stod på avstand og såg på, også kvinnene som hadde følgt han frå Galilea.

Johannes(du leser)

28Etter dette visste Jesus at alt no var fullført. Og for at Skrifta skulle oppfyllast, sa han: «Eg er tyrst.»

29Det stod eit kar med vineddik der. Dei sette ein svamp full av vineddik på ein isopstilk og førte han til munnen hans.

30Då Jesus hadde fått vineddiken, sa han: «Det er fullført.» Så bøygde han hovudet og gav opp ånda.

31Det var førebuingsdag, og jødane ville ikkje at kroppane skulle bli hengande på krossen over sabbaten, for den sabbaten var ein stor høgtidsdag. Difor bad dei Pilatus om at beina deira måtte knusast og kroppane takast ned.

32Soldatane kom då og knuste beina på den første og på den andre som var krossfest saman med han.

33Men då dei kom til Jesus og såg at han alt var død, knuste dei ikkje beina hans.

34Men ein av soldatane stakk han i sida med eit spyd, og straks kom det ut blod og vatn.

35Han som såg det, har vitna om det, og vitnemålet hans er sant. Han veit at han talar sant, så de òg skal tru.

36Dette hende så Skrifta skulle oppfyllast: «Ikkje eit bein skal knusast på han.»

37Og ein annan stad i Skrifta står det: «Dei skal sjå på han som dei har gjennombora.»

Hudstrykingen og spottingenMMJ

Soldatene spotter Jesus med tornekrone og purpurkappe.

MatteusMatt 27:27-31

27Soldatane til landshovdingen tok då Jesus med seg inn i borga og samla heile vaktstyrken rundt han.

28Dei kledde av han og hengde ei skarlaksraud kappe på han.

29Dei fletta ein krans av tornekvistar og sette han på hovudet hans, og dei gav han ein stav i høgre handa. Så fall dei på kne framfor han og hånte han og sa: «Ver helsa, du jødekonge!»

30Dei spytta på han, tok staven og slo han i hovudet.

31Då dei hadde hånt han, tok dei av han kappa og kledde han i hans eigne klede. Så førte dei han bort for å krossfesta han.

MarkusMark 15:16-20

16Soldatane førte han inn i borggarden, det vil seia pretoriet, og kalla saman heile vaktstyrken.

17Dei kledde han i ein purpurkappe og sette på han ein tornekrone som dei hadde fletta.

18Så byrja dei å helsa han: «Ver helsa, du jødekonge!»

19Dei slo han i hovudet med ein røyrstav og spytta på han, og dei fall på kne og tilbad han.

20Då dei hadde spotta han, tok dei av han purpurkappa og kledde han i hans eigne klede. Så førte dei han ut for å krossfesta han.

Johannes(du leser)

1Då tok Pilatus Jesus og let han piska.

2Soldatane fletta ei tornekrone og sette ho på hovudet hans, og dei kledde han i ei purpurkappe.

3Dei kom fram til han og sa: «Ver helsa, du jødanes konge!» Og dei slo han i andletet.

4Pilatus gjekk ut att og sa til dei: «Sjå, eg fører han ut til dykk, så de skal vita at eg ikkje finn noka skuld hos han.»

5Så kom Jesus ut, med tornekrona og purpurkappa på. Pilatus sa til dei: «Sjå mennesket!»

6Då overprestane og vaktmennene såg han, ropa dei: «Krossfest! Krossfest!» Pilatus sa til dei: «Ta han de og krossfest han! Eg finn inga skuld hos han.»

7Jødane svara han: «Vi har ei lov, og etter den lova må han døy, fordi han har gjort seg sjølv til Guds Son.»

8Då Pilatus høyrde dette, vart han endå meir redd.

9Han gjekk inn i pretoriet att og sa til Jesus: «Kvar er du ifrå?» Men Jesus gav han ikkje noko svar.

10Då sa Pilatus til han: «Vil du ikkje tala til meg? Veit du ikkje at eg har makt til å sleppa deg fri og makt til å krossfesta deg?»

11Jesus svara han: «Du hadde inga makt over meg om det ikkje var gjeve deg ovanfrå. Difor har den som overgav meg til deg, større synd.»

12Etter dette prøvde Pilatus å sleppa han fri. Men jødane ropa: «Slepp du denne mannen fri, er du ikkje ven med keisaren. Kvar den som gjer seg sjølv til konge, set seg opp mot keisaren.»

13Då Pilatus høyrde desse orda, førte han Jesus ut og sette seg på dommarstolen, på ein stad som heiter Steinlagd plass, på hebraisk Gabbata.

14Det var førebuingsdagen før påske, og det var omkring den sjette timen. Han sa til jødane: «Sjå, her er kongen dykkar!»

15Då ropa dei: «Bort med han! Bort med han! Krossfest han!» Pilatus sa til dei: «Skal eg krossfesta kongen dykkar?» Overprestane svara: «Vi har ingen annan konge enn keisaren.»

16Då overgav han Jesus til dei for at han skulle krossfestast. Så tok dei Jesus med seg.

Då tok Pilatus Jesus og let han piska.
Τότε οὖν ἔλαβεν ὁ Πιλᾶτος τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐμαστίγωσεν.
Soldatane fletta ei tornekrone og sette ho på hovudet hans, og dei kledde han i ei purpurkappe.
καὶ οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν αὐτοῦ τῇ κεφαλῇ, καὶ ἱμάτιον πορφυροῦν περιέβαλον αὐτόν,
Dei kom fram til han og sa: «Ver helsa, du jødanes konge!» Og dei slo han i andletet.
καὶ ⸂ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν καὶ⸃ ἔλεγον· Χαῖρε, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων· καὶ ἐδίδοσαν αὐτῷ ῥαπίσματα.
Pilatus gjekk ut att og sa til dei: «Sjå, eg fører han ut til dykk, så de skal vita at eg ikkje finn noka skuld hos han.»
⸂καὶ ἐξῆλθεν⸃ πάλιν ἔξω ὁ Πιλᾶτος καὶ λέγει αὐτοῖς· Ἴδε ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω, ἵνα γνῶτε ὅτι ⸂οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ⸃.
Så kom Jesus ut, med tornekrona og purpurkappa på. Pilatus sa til dei: «Sjå mennesket!»
ἐξῆλθεν οὖν ὁ Ἰησοῦς ἔξω, φορῶν τὸν ἀκάνθινον στέφανον καὶ τὸ πορφυροῦν ἱμάτιον. καὶ λέγει αὐτοῖς· ⸀Ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος.
Då overprestane og vaktmennene såg han, ropa dei: «Krossfest! Krossfest!» Pilatus sa til dei: «Ta han de og krossfest han! Eg finn inga skuld hos han.»
ὅτε οὖν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται ἐκραύγασαν λέγοντες· Σταύρωσον ⸀σταύρωσον. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε, ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν.
Jødane svara han: «Vi har ei lov, og etter den lova må han døy, fordi han har gjort seg sjølv til Guds Son.»
ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι· Ἡμεῖς νόμον ἔχομεν, καὶ κατὰ τὸν ⸀νόμον ὀφείλει ἀποθανεῖν, ὅτι ⸂υἱὸν θεοῦ ἑαυτὸν⸃ ἐποίησεν.
Då Pilatus høyrde dette, vart han endå meir redd.
Ὅτε οὖν ἤκουσεν ὁ Πιλᾶτος τοῦτον τὸν λόγον, μᾶλλον ἐφοβήθη,
Han gjekk inn i pretoriet att og sa til Jesus: «Kvar er du ifrå?» Men Jesus gav han ikkje noko svar.
καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν καὶ λέγει τῷ Ἰησοῦ· Πόθεν εἶ σύ; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ.
Då sa Pilatus til han: «Vil du ikkje tala til meg? Veit du ikkje at eg har makt til å sleppa deg fri og makt til å krossfesta deg?»
λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· Ἐμοὶ οὐ λαλεῖς; οὐκ οἶδας ὅτι ἐξουσίαν ἔχω ⸂ἀπολῦσαί σε καὶ ἐξουσίαν ἔχω σταυρῶσαί⸃ σε;
Jesus svara han: «Du hadde inga makt over meg om det ikkje var gjeve deg ovanfrå. Difor har den som overgav meg til deg, større synd.»
ἀπεκρίθη ⸀αὐτῷ Ἰησοῦς· Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν ⸂κατʼ ἐμοῦ οὐδεμίαν⸃ εἰ μὴ ἦν ⸂δεδομένον σοι⸃ ἄνωθεν· διὰ τοῦτο ὁ ⸀παραδούς μέ σοι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει.
Etter dette prøvde Pilatus å sleppa han fri. Men jødane ropa: «Slepp du denne mannen fri, er du ikkje ven med keisaren. Kvar den som gjer seg sjølv til konge, set seg opp mot keisaren.»
ἐκ τούτου ⸂ὁ Πιλᾶτος ἐζήτει⸃ ἀπολῦσαι αὐτόν· οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ⸀ἐκραύγασαν λέγοντες· Ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος· πᾶς ὁ βασιλέα ἑαυτὸν ποιῶν ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι.
Då Pilatus høyrde desse orda, førte han Jesus ut og sette seg på dommarstolen, på ein stad som heiter Steinlagd plass, på hebraisk Gabbata.
Ὁ οὖν Πιλᾶτος ἀκούσας ⸂τῶν λόγων τούτων⸃ ἤγαγεν ἔξω τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐκάθισεν ⸀ἐπὶ βήματος εἰς τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον, Ἑβραϊστὶ δὲ Γαββαθα.
Det var førebuingsdagen før påske, og det var omkring den sjette timen. Han sa til jødane: «Sjå, her er kongen dykkar!»
ἦν δὲ παρασκευὴ τοῦ πάσχα, ὥρα ⸂ἦν ὡς⸃ ἕκτη. καὶ λέγει τοῖς Ἰουδαίοις· Ἴδε ὁ βασιλεὺς ὑμῶν.
Då ropa dei: «Bort med han! Bort med han! Krossfest han!» Pilatus sa til dei: «Skal eg krossfesta kongen dykkar?» Overprestane svara: «Vi har ingen annan konge enn keisaren.»
⸂ἐκραύγασαν οὖν ἐκεῖνοι⸃· Ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· Τὸν βασιλέα ὑμῶν σταυρώσω; ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς· Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα.
Då overgav han Jesus til dei for at han skulle krossfestast. Så tok dei Jesus med seg.
τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ. Παρέλαβον ⸀οὖν τὸν ⸀Ἰησοῦν·
Han bar sjølv krossen sin og gjekk ut til ein stad som heiter Hovudskallestaden, på hebraisk Golgata.
καὶ βαστάζων ⸂αὑτῷ τὸν σταυρὸν⸃ ἐξῆλθεν εἰς ⸀τὸν λεγόμενον Κρανίου Τόπον, ⸀ὃ λέγεται Ἑβραϊστὶ Γολγοθα,
Der krossfeste dei han, og saman med han to andre, ein på kvar side, og Jesus i midten.
ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν, καὶ μετʼ αὐτοῦ ἄλλους δύο ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, μέσον δὲ τὸν Ἰησοῦν.
Pilatus hadde òg skrive eit skilt og sett det på krossen. Der stod det: «Jesus frå Nasaret, jødanes konge.»
ἔγραψεν δὲ καὶ τίτλον ὁ Πιλᾶτος καὶ ἔθηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ· ἦν δὲ γεγραμμένον· Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.
Dette skiltet las mange av jødane, for staden der Jesus vart krossfest, var nær byen. Det var skrive på hebraisk, latin og gresk.
τοῦτον οὖν τὸν τίτλον πολλοὶ ἀνέγνωσαν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν ὁ τόπος τῆς πόλεως ὅπου ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς· καὶ ἦν γεγραμμένον Ἑβραϊστί, ⸂Ῥωμαϊστί, Ἑλληνιστί⸃.
Overprestane til jødane sa til Pilatus: «Skriv ikkje: 'Jødanes konge', men at han sa: 'Eg er jødanes konge'.»
ἔλεγον οὖν τῷ Πιλάτῳ οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἰουδαίων· Μὴ γράφε· Ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων, ἀλλʼ ὅτι ἐκεῖνος εἶπεν Βασιλεὺς ⸂τῶν Ἰουδαίων εἰμί⸃.
Pilatus svara: «Det eg har skrive, det har eg skrive.»
ἀπεκρίθη ὁ Πιλᾶτος· Ὃ γέγραφα γέγραφα.
Då soldatane hadde krossfest Jesus, tok dei kleda hans og delte dei i fire delar, éin del til kvar soldat. Dei tok òg kjortelen. Men kjortelen var utan saum, voven i eitt stykke ovanfrå og heilt ned.
οἱ οὖν στρατιῶται ὅτε ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν ἔλαβον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐποίησαν τέσσαρα μέρη, ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος, καὶ τὸν χιτῶνα. ἦν δὲ ὁ χιτὼν ἄραφος, ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς διʼ ὅλου·
Dei sa då til kvarandre: «Lat oss ikkje riva han sund, men kasta lodd om kven som skal ha han.» Slik skulle Skrifta oppfyllast: «Dei delte kleda mine mellom seg og kasta lodd om kappa mi.» Dette gjorde soldatane.
εἶπαν οὖν πρὸς ἀλλήλους· Μὴ σχίσωμεν αὐτόν, ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ τίνος ἔσται· ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ ⸂ἡ λέγουσα⸃· Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον. Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν.
Ved krossen til Jesus stod mor hans og syster til mor hans, Maria, kona til Klopas, og Maria Magdalena.
Εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή.
Då Jesus såg mor si og læresveinen som han elska, stå der, sa han til mor si: «Kvinne, sjå, det er son din.»
Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα λέγει τῇ ⸀μητρί· Γύναι, ⸀ἴδε ὁ υἱός σου·
Så sa han til læresveinen: «Sjå, der er mor di.» Frå den stunda tok læresveinen henne heim til seg.
εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· ⸀Ἴδε ἡ μήτηρ σου. καὶ ἀπʼ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια.
Etter dette visste Jesus at alt no var fullført. Og for at Skrifta skulle oppfyllast, sa han: «Eg er tyrst.»
Μετὰ τοῦτο ⸀εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι ⸂ἤδη πάντα⸃ τετέλεσται ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφὴ λέγει· Διψῶ.
Det stod eit kar med vineddik der. Dei sette ein svamp full av vineddik på ein isopstilk og førte han til munnen hans.
⸀σκεῦος ἔκειτο ὄξους μεστόν· ⸂σπόγγον οὖν μεστὸν τοῦ⸃ ὄξους ⸀ὑσσώπῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι.
Då Jesus hadde fått vineddiken, sa han: «Det er fullført.» Så bøygde han hovudet og gav opp ånda.
ὅτε οὖν ἔλαβεν τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Τετέλεσται, καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκεν τὸ πνεῦμα.
Det var førebuingsdag, og jødane ville ikkje at kroppane skulle bli hengande på krossen over sabbaten, for den sabbaten var ein stor høgtidsdag. Difor bad dei Pilatus om at beina deira måtte knusast og kroppane takast ned.
Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι, ⸂ἐπεὶ παρασκευὴ ἦν, ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ⸃, ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου τοῦ σαββάτου, ἠρώτησαν τὸν Πιλᾶτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη καὶ ἀρθῶσιν.
Soldatane kom då og knuste beina på den første og på den andre som var krossfest saman med han.
ἦλθον οὖν οἱ στρατιῶται, καὶ τοῦ μὲν πρώτου κατέαξαν τὰ σκέλη καὶ τοῦ ἄλλου τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ·
Men då dei kom til Jesus og såg at han alt var død, knuste dei ikkje beina hans.
ἐπὶ δὲ τὸν Ἰησοῦν ἐλθόντες, ὡς εἶδον ⸂ἤδη αὐτὸν⸃ τεθνηκότα, οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη,
Men ein av soldatane stakk han i sida med eit spyd, og straks kom det ut blod og vatn.
ἀλλʼ εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξεν, καὶ ⸂ἐξῆλθεν εὐθὺς⸃ αἷμα καὶ ὕδωρ.
Han som såg det, har vitna om det, og vitnemålet hans er sant. Han veit at han talar sant, så de òg skal tru.
καὶ ὁ ἑωρακὼς μεμαρτύρηκεν, καὶ ἀληθινὴ ⸂αὐτοῦ ἐστιν⸃ ἡ μαρτυρία, καὶ ἐκεῖνος οἶδεν ὅτι ἀληθῆ λέγει, ἵνα ⸀καὶ ὑμεῖς ⸀πιστεύητε.
Dette hende så Skrifta skulle oppfyllast: «Ikkje eit bein skal knusast på han.»
ἐγένετο γὰρ ταῦτα ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ· Ὀστοῦν οὐ συντριβήσεται ⸀αὐτοῦ.
Og ein annan stad i Skrifta står det: «Dei skal sjå på han som dei har gjennombora.»
καὶ πάλιν ἑτέρα γραφὴ λέγει· Ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν.
Etter dette bad Josef frå Arimatea om å få ta ned Jesu kropp. Han var ein læresvein av Jesus, men i løynd, av redsle for jødane. Pilatus gav han lov, og han kom og tok kroppen ned.
Μετὰ ⸀δὲ ταῦτα ἠρώτησεν τὸν Πιλᾶτον Ἰωσὴφ ⸀ἀπὸ Ἁριμαθαίας, ὢν μαθητὴς τοῦ Ἰησοῦ κεκρυμμένος δὲ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἵνα ἄρῃ τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ· καὶ ἐπέτρεψεν ὁ Πιλᾶτος. ἦλθεν οὖν καὶ ἦρεν τὸ σῶμα ⸀αὐτοῦ.
Nikodemus kom òg, han som første gongen hadde kome til Jesus om natta. Han hadde med seg ei blanding av myrra og aloë, om lag hundre pund.
ἦλθεν δὲ καὶ Νικόδημος, ὁ ἐλθὼν πρὸς ⸀αὐτὸν νυκτὸς τὸ πρῶτον, φέρων ⸀μίγμα σμύρνης καὶ ἀλόης ὡς λίτρας ἑκατόν.
Dei tok Jesu kropp og sveipte han i linklede saman med krydderet, slik skikken er hos jødane når dei gravlegg.
ἔλαβον οὖν τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἔδησαν ⸀αὐτὸ ὀθονίοις μετὰ τῶν ἀρωμάτων, καθὼς ἔθος ἐστὶν τοῖς Ἰουδαίοις ἐνταφιάζειν.
På den staden der han vart krossfest, var det ein hage, og i hagen ei ny grav som ingen endå hadde lege i.
ἦν δὲ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώθη κῆπος, καὶ ἐν τῷ κήπῳ μνημεῖον καινόν, ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ⸂ἦν τεθειμένος⸃·
Der la dei Jesus, fordi det var førebuingsdag for jødane og grava låg nær.
ἐκεῖ οὖν διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τὸ μνημεῖον, ἔθηκαν τὸν Ἰησοῦν.
←→