FLOGVIT
.bible

JohannesKapittel 20

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Parallelle tekster3 paralleller i dette kapitlet
Jesus viser seg for disipleneLJ

Jesus viser dem sine hender og føtter.

LukasLuk 24:36-49

36Medan dei snakka om dette, stod Jesus sjølv midt iblant dei.

37Dei vart skremde og redde og trudde dei såg ei ånd.

38Men han sa til dei: «Kvifor er de så oppskaka, og kvifor stig det tvil opp i hjarta dykkar?

39Sjå hendene og føtene mine. Det er meg sjølv! Rør ved meg og sjå! Ei ånd har ikkje kjøt og bein, slik de ser at eg har.»

40Då han hadde sagt dette, viste han dei hendene og føtene sine.

41Då dei enno ikkje kunne tru det av berre glede og undring, sa han til dei: «Har de noko å eta her?»

42Dei gav han eit stykke steikt fisk.

43Han tok det og åt det medan dei såg på.

44Så sa han til dei: «Dette er det eg sa til dykk medan eg enno var hos dykk: Alt det som er skrive om meg i Moselova, hos profetane og i Salmane, må oppfyllast.»

45Då opna han forstanden deira så dei kunne skjøna skriftene.

46Og han sa til dei: «Slik står det skrive: Messias skal lida og stå opp att frå dei døde tredje dagen,

47og i hans namn skal omvending og tilgjeving for syndene forkynnast for alle folkeslag, med byrjing frå Jerusalem.

48De er vitne om dette.

49Og sjå, eg sender over dykk det Far min har lova. Men de skal halda dykk i byen til de blir ikledde kraft frå det høge.»

Johannes(du leser)

19Det var om kvelden same dagen, den fyrste dagen i veka. Læresveinane hadde stengt dørene der dei var, av redsle for jødane. Då kom Jesus og stod midt imellom dei og sa: «Fred vere med dykk!»

20Då han hadde sagt dette, viste han dei hendene og sida si. Læresveinane vart glade då dei såg Herren.

21Jesus sa til dei på nytt: «Fred vere med dykk! Som Far har sendt meg, sender eg dykk.»

22Så anda han på dei og sa: «Ta imot Den heilage Ande!»

23Dei som de tilgjev syndene, dei er tilgjevne. Dei som de held syndene fast for, dei er fasthaldne.»

Jesus viser seg for Maria MagdalenaMJ

Johannes har den mest detaljerte beretningen om møtet med Maria.

MatteusMatt 28:9-10

9Då kom Jesus mot dei og sa: «Ver helsa!» Dei gjekk fram, tok om føtene hans og tilbad han.

10Då sa Jesus til dei: «Ver ikkje redde! Gå og sei til brørne mine at dei skal fara til Galilea. Der skal dei få sjå meg.»

Johannes(du leser)

11Men Maria stod utanfor grava og gret. Medan ho gret, bøygde ho seg fram og såg inn i grava.

12Då såg ho to englar i kvite klede som sat der Jesu kropp hadde lege, ein ved hovudet og ein ved føtene.

13Dei sa til henne: «Kvinne, kvifor græt du?» Ho svara: «Dei har teke bort Herren min, og eg veit ikkje kvar dei har lagt han.»

14Då ho hadde sagt dette, snudde ho seg og såg Jesus stå der, men ho skjøna ikkje at det var Jesus.

15Jesus sa til henne: «Kvinne, kvifor græt du? Kven leitar du etter?» Ho trudde det var gartnaren og sa til han: «Herre, om det er du som har bore han bort, så sei meg kvar du har lagt han, så skal eg henta han.»

16Jesus sa til henne: «Maria!» Ho snudde seg og sa til han på hebraisk: «Rabbuni!» – det tyder Meister.

17Jesus sa til henne: «Ikkje rør ved meg, for eg har enno ikkje fare opp til Far. Men gå til brørne mine og sei til dei: Eg fer opp til Far min og Far dykkar, til min Gud og dykkar Gud.»

18Maria Magdalena gjekk og fortalde læresveinane: «Eg har sett Herren!» Og ho fortalde dei det han hadde sagt til henne.

Den tomme gravenMMLJ

Kvinnene kommer til graven og finner den tom.

MatteusMatt 28:1-8

1Etter sabbaten, då det lysna mot den første dagen i veka, kom Maria Magdalena og den andre Maria for å sjå til grava.

2Då vart det eit kraftig jordskjelv, for ein engel frå Herren steig ned frå himmelen, gjekk fram og rulla steinen bort og sette seg på han.

3Utsjånaden hans var som lyn, og kleda hans var kvite som snø.

4Vaktmennene skalv av redsle for han og vart som døde.

5Men engelen tala til kvinnene og sa: «Ver ikkje redde! Eg veit at de leitar etter Jesus, han som vart krossfest.

6Han er ikkje her, for han har stått opp, slik som han sa. Kom og sjå staden der han låg!

7Skund dykk av stad og sei til læresveinane hans: Han har stått opp frå dei døde, og sjå, han går føre dykk til Galilea. Der skal de få sjå han. No har eg sagt det til dykk.»

8Dei skunda seg bort frå grava med redsle og stor glede, og sprang for å fortelja det til læresveinane hans.

MarkusMark 16:1-8

1Då sabbaten var over, kjøpte Maria Magdalena, Maria, mor til Jakob, og Salome velluktande oljar for å gå og salve han.

2Tidleg om morgonen den første dagen i veka kom dei til grava, just då sola rann.

3Dei sa til kvarandre: «Kven skal rulla steinen bort frå gravopninga for oss?»

4Men då dei såg opp, oppdaga dei at steinen var rulla bort. For han var svært stor.

5Dei gjekk inn i grava og såg ein ung mann sitja på høgre sida, kledd i ei kvit kappe. Dei vart svært forfærde.

6Men han sa til dei: «Ver ikkje redde! De leitar etter Jesus frå Nasaret, han som vart krossfest. Han er oppstaden, han er ikkje her. Sjå, her er staden der dei la han.

7Men gå og sei til læresveinane hans og til Peter: Han går føre dykk til Galilea. Der skal de få sjå han, slik han sa til dykk.»

8Dei gjekk ut og flykta frå grava, for dei skalv og var ute av seg. Dei sa ikkje noko til nokon, for dei var redde.

LukasLuk 24:1-12

1Tidleg på den første dagen i veka, medan det enno var skumring, kom dei til grava med velluktande salvar som dei hadde gjort i stand.

2Dei fann at steinen var rulla bort frå grava.

3Då dei gjekk inn, fann dei ikkje kroppen.

4Medan dei stod der rådville over dette, kom det brått to menn og stod framfor dei i skinande klede.

5Kvinnene vart redde og bøygde andletet mot jorda. Då sa mennene til dei: «Kvifor leitar de etter den levande blant dei døde?

6Han er ikkje her, han er oppstaden! Kom i hug korleis han tala til dykk medan han enno var i Galilea,

7då han sa at Menneskesonen måtte gjevast over i hendene på syndige menneske og krossfestast, og at han skulle stå opp att på den tredje dagen.»

8Då kom dei i hug orda hans.

9Dei gjekk attende frå grava og fortalde alt dette til dei elleve og alle dei andre.

10Det var Maria Magdalena, Johanna og Maria, mor til Jakob, og dei andre kvinnene som var med dei. Dei fortalde dette til apostlane.

11Men apostlane meinte det berre var laust snakk, og trudde dei ikkje.

12Peter reiste seg likevel og sprang til grava. Då han bøygde seg fram og såg inn, var det berre linkleda som låg der. Han gjekk heim att og undra seg over det som hadde hendt.

Johannes(du leser)

1På den fyrste dagen i veka kom Maria Magdalena til grava tidleg om morgonen medan det enno var mørkt. Ho såg at steinen var teken bort frå grava.

2Ho sprang av stad og kom til Simon Peter og den andre læresveinen, han som Jesus hadde kjær, og sa til dei: «Dei har teke Herren bort frå grava, og vi veit ikkje kvar dei har lagt han.»

3Då gjekk Peter og den andre læresveinen ut og tok vegen til grava.

4Dei to sprang saman, men den andre læresveinen sprang fortare enn Peter og kom fyrst til grava.

5Han bøygde seg fram og såg linkleda liggja der, men han gjekk ikkje inn.

6Simon Peter kom etter han, og han gjekk inn i grava. Han såg linkleda som låg der,

7og sveiteduken som hadde vore over hovudet hans. Den låg ikkje saman med linkleda, men var samanrulla og låg for seg sjølv på ein annan stad.

8Då gjekk også den andre læresveinen inn, han som kom fyrst til grava. Han såg og trudde.

9For dei hadde enno ikkje skjøna det Skrifta seier, at han måtte stå opp frå dei døde.

10Så gjekk læresveinane heim att.

På den fyrste dagen i veka kom Maria Magdalena til grava tidleg om morgonen medan det enno var mørkt. Ho såg at steinen var teken bort frå grava.
Ho sprang av stad og kom til Simon Peter og den andre læresveinen, han som Jesus hadde kjær, og sa til dei: «Dei har teke Herren bort frå grava, og vi veit ikkje kvar dei har lagt han.»
Då gjekk Peter og den andre læresveinen ut og tok vegen til grava.
Dei to sprang saman, men den andre læresveinen sprang fortare enn Peter og kom fyrst til grava.
Han bøygde seg fram og såg linkleda liggja der, men han gjekk ikkje inn.
Simon Peter kom etter han, og han gjekk inn i grava. Han såg linkleda som låg der,
og sveiteduken som hadde vore over hovudet hans. Den låg ikkje saman med linkleda, men var samanrulla og låg for seg sjølv på ein annan stad.
Då gjekk også den andre læresveinen inn, han som kom fyrst til grava. Han såg og trudde.
For dei hadde enno ikkje skjøna det Skrifta seier, at han måtte stå opp frå dei døde.
Så gjekk læresveinane heim att.
Men Maria stod utanfor grava og gret. Medan ho gret, bøygde ho seg fram og såg inn i grava.
Då såg ho to englar i kvite klede som sat der Jesu kropp hadde lege, ein ved hovudet og ein ved føtene.
Dei sa til henne: «Kvinne, kvifor græt du?» Ho svara: «Dei har teke bort Herren min, og eg veit ikkje kvar dei har lagt han.»
Då ho hadde sagt dette, snudde ho seg og såg Jesus stå der, men ho skjøna ikkje at det var Jesus.
Jesus sa til henne: «Kvinne, kvifor græt du? Kven leitar du etter?» Ho trudde det var gartnaren og sa til han: «Herre, om det er du som har bore han bort, så sei meg kvar du har lagt han, så skal eg henta han.»
Jesus sa til henne: «Maria!» Ho snudde seg og sa til han på hebraisk: «Rabbuni!» – det tyder Meister.
Jesus sa til henne: «Ikkje rør ved meg, for eg har enno ikkje fare opp til Far. Men gå til brørne mine og sei til dei: Eg fer opp til Far min og Far dykkar, til min Gud og dykkar Gud.»
Maria Magdalena gjekk og fortalde læresveinane: «Eg har sett Herren!» Og ho fortalde dei det han hadde sagt til henne.
Det var om kvelden same dagen, den fyrste dagen i veka. Læresveinane hadde stengt dørene der dei var, av redsle for jødane. Då kom Jesus og stod midt imellom dei og sa: «Fred vere med dykk!»
Då han hadde sagt dette, viste han dei hendene og sida si. Læresveinane vart glade då dei såg Herren.
Jesus sa til dei på nytt: «Fred vere med dykk! Som Far har sendt meg, sender eg dykk.»
Så anda han på dei og sa: «Ta imot Den heilage Ande!»
Dei som de tilgjev syndene, dei er tilgjevne. Dei som de held syndene fast for, dei er fasthaldne.»
Tomas, ein av dei tolv, han som vart kalla Tvillingen, var ikkje saman med dei då Jesus kom.
Dei andre læresveinane sa til han: «Vi har sett Herren!» Men han sa til dei: «Om eg ikkje får sjå naglemerkja i hendene hans og leggja fingeren min i naglemerkja og leggja handa mi i sida hans, vil eg ikkje tru.»
Åtte dagar seinare var læresveinane igjen samla, og Tomas var med dei. Då kom Jesus medan dørene var stengte. Han stod midt imellom dei og sa: «Fred vere med dykk!»
Så sa han til Tomas: «Kom med fingeren din hit og sjå hendene mine. Kom med handa di og legg henne i sida mi. Ver ikkje vantru, men truande!»
Tomas svara og sa til han: «Min Herre og min Gud!»
Jesus sa til han: «Fordi du har sett meg, trur du? Sæle er dei som ikkje ser og likevel trur.»
Jesus gjorde også mange andre teikn for auga på læresveinane sine, teikn som ikkje er skrivne i denne boka.
Men dette er skrive for at de skal tru at Jesus er Messias, Guds Son, og for at de ved trua skal ha liv i hans namn.
←→